Ποιήματα

Ποιήματα (94)

+05 .αΧα

(μια παρ' ολίγον κλινική περίπτωση

και ένα θεώρημα) 

Φαντάζομαι πως ο Δημήτρης

μάζεψε από τα δεκατρία του τόση

μα τόση στεναχώρια 1

Στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού Books' Journal υπάρχει ένα εκτενές, ακόμα και για τα δικά μας μέτρα, άρθρο του Ορφέα Απέργη με τον τίτλο " Τρίτοι από αληθείας" : Μια περιανθολόγηση και μία πρόταση. Στο άρθρο αυτό ο κ.Απέργης παρουσιάζει και κρίνει διάφορες ανθολογίες Ελληνικής ποίησης που έχουν κυκλοφορήσει τα τελευταία χρόνια, αναφέροντας στην αρχή πως είναι κομμάτι άχαρο να γράφει κανείς για να κρίνει.

Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2016 07:00

Κατοικίδιο δάσος, του Αντώνη Φωστιέρη

Συντάκτρια

Στο δροσερό σαλόνι σας θροΐζει ένα δάσος
Αυτά τα έπιπλα που ακούτε ν' ανασαίνουν
φυλάνε ακόμα ενστικτώδη φτερωτά
μες στα φυλλώματα. Κι αν τρίζουνε
κάθε που μπαίνει νέος επισκέπτης

Αυτόν τον δεκαπενταύγουστο μας φάνηκε ότι έφυγαν για διακοπές σεμνά και ταπεινά πολλοί περισσότεροι απ'αυτούς που είχαν φύγει τα προηγούμενα χρόνια της κρίσης. Εκ πρώτης όψεως καλό είναι αυτό. Ίσως αρχίσαμε να μαθαίνουμε πως θα βγούμε καλύτεροι και πιο σωστοί απ'αυτή τη δοκιμασία. Όσο για μας που μένουμε και φυλάμε την πόλη, θυμηθήκαμε κάτι άλλες χρονιές, τότε που η υστερική φυγή έδινε τα ρέστα της τα διακοποδάνεια ήταν στο φόρτε τους και στην επίδειξη υπέκυπταν ακόμα και οι ντροπαλοί. Στην αρχή νιώθαμε ένα μηδενικό μες την άδεια πόλη.

Ψάχνοντας μέρος να κολυμπήσουμε 

περνώντας στρατόπεδα

και ξενοδοχεία

κατεβήκαμε στην παραλία με τον τεκκέ,

δεν ήξερα την ιστορία του και ρώτησα.

Η Έλενα Παλλαντζά ( Αθήνα, 1969) σπούδασε κλασσική φιλολογία και διαπολιτισμική εκπαίδευση στην Αθήνα, το Φράιμπουργκ και την Κολόνια. Από το 2006 διδάσκει Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Βόννης. Το Ορυζώνος και Κυκλάδων, εκδόσεις Περισπωμένη,  είναι το πρώτο της βιβλίο ποίησης και μου άρεσε. Κάθε μία από τις Κυκλάδες της Παλλαντζά

 

Η μνήμη σου μέσα μου είναι μόνον

ένας ανάλαφρος ήχος από ποδήλατα

που ήσυχα πηγαίνουν εκεί όπου

το ύψος του απομεσήμερου κατηφορίζει

 

στο πιο φλογερό σούρουπο

«Κανένας δεν αφήνει την πατρίδα του,
εκτός αν πατρίδα είναι το στόμα ενός καρχαρία
τρέχεις προς τα σύνορα μόνο όταν βλέπεις
ολόκληρη την πόλη να τρέχει κι εκείνη
οι γείτονές σου τρέχουν πιο γρήγορα από σένα

Το βραβείο ποίησης του ηλεκτρονικού περιοδικού "Αναγνώστης" απονεμήθει φέτος στον Κυριάκο Συφιλτζόγλου (Δράμα, 1983) για την ποιητική του συλλογή "Στο σπίτι του κρεμασμένου", Θράκα, 2015. Ο Συλφιτζόγλου είναι απόφοιτος Νομικής. Άλλές ποιητικές του συλλογές είναι οι εξής: Έκαστος εφ'ω ετάφη (2007), Μισές αλήθειες (2012) και Με ύφος ινδιάνου (2014).  Ακολουθούν δύο ποιήματα από το βραβευμένο που δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Φρέαρ και ένα βίντεο όπου ο Συλφιτζόγλου διαβάζει ποιήματά του. 

Ο Μάριο Λούτζι ( Φλωρεντία, 1914 - 2005), δίδαξε αρκετά χρόνια στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση και το 1955 λαμβάνει την έδρα της γαλλικής λογοτεχνίας στο πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας. Θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους Ιταλούς ποιητές του 20ου αιώνα και ο βασικός εκπρόσωπος του ερμητισμού. Μια περιεκτική και ακριβής κρίση για το έργο του Λούζι είναι αυτή που λέει πως εκφράζει την "βεβαιότητα της πνευματικής υπόστασης του σύμπαντος που προκύπτει η δυνατότητα να γνωρίσει κανείς αυτήν την υπόσταση διαισθητικά, ανεξάρτητα από την  ανθρώπινη ιστορία".  Η κορυφαία περιόδος του ποιητικού έργου του Λούζι υπήρξε η δεκαετία του '50.