Ποιήματα

Ποιήματα (94)

Παρασκευή, 19 Απριλίου 2019 13:13

Μόνος, του Andre Spire

Συντάκτης

spireΕίναι πολλοί που με λυπούνται:
«Νάτος —λένε— που παίρνει το μπαστούνι του
και βγαίνει μόνος.
Μας αποφεύγει. Δείτε τι παράξενα είν’ τα μάτια του,
δεν έχει μήτε ένα βιβλίο μαζί. Τάχα τι κάνει;
Είναι κακός; Επαναστάτης; Μην είν’ άρρωστος;»

fractal3Οι γέφυρες

τα υλικά τους

πέτρες

ξύλα

μπετόν

μέταλλο

καρδιάς λέξεις

lakis47Αισθανόταν ότι μέσα του είχε ένα πουλί που

θέλει να πετάξει και αναταράζει το στήθος,

το στομάχι, το ήπαρ και τη βουβωνική χώρα.

Ήταν αυτή: το πρόσωπο, η ευωδία, η ανάσα,

το σώμα, η αφή, η θέα των γλουτών, των μηρών,

της σχισμής· προπάντων η θέα των δακτύλων. 

Ήταν αυτοί: η ώρα: 

η τύχη του· η τύχη της · η τύχη τους.

tsilikaΟ ποιητής Ηλίας Λάγιος γεννήθηκε στην Άρτα το 1958 και υπέκυψε στα τραύματά του στην Αθήνα, στις 5 Οκτωβρίου του 2005, μετά από πτώση από το μπαλκόνι του.   Τ

Το απόσπασμα από το ποίημα «Ένα παιχνίδι πρέφα» ανήκει στην συλλογή "Ασκήσεις Ι-ΙΧ" του 1984 στην οποία υπέγραφε με το ψευδώνυμο Αλέξης Φωκάς. 

lifo65Τη μέρα που πέθανε ή μάνα μου είχε καύσωνα και σκόνη στην πόλη. Ο πατέρας μου είχε πεθάνει αρκετά χρόνια πιο πριν, κι εμεις τα παιδιά είχαμε φύγει, οπότε έμενε μόνη με την γυναίκα που την φρόντιζε.

Τα τελευταία χρόνια που είχε πέσει με άνοια στο κρεβάτι, όποτε πήγαινα να την δω, την ώρα που της κρατούσα το χέρι προσπαθώντας να επικοινωνήσω μαζί της, κοιτούσα γύρω μου, περιεργαζόμουν τα πράγματα του σπιτιού, τις καρέκλες, τη σερβάντα, κάτι κεντήματα, τα στέφανα του γάμου της, ένα μαντήλι της ξεχασμένο στην παλιά πολυθρόνα, ένα κουτί με ταλκ, το καντήλι, μια παραμάνα, τα κάδρα στους τοίχους, κι αναρωτιόμουν τι θα απογίνουν αυτά τα αντικείμενα όταν θα φτάσει η στιγμή που θα φύγει και θα χρειαστεί να αδειάσουμε το σπίτι.

lifo61Τα παιδικά μου χρόνια είναι γεμάτα καλαμιές. Ξόδεψα πολύν άνεμο για να μεγαλώσω. Μόνον έτσι όμως έμαθα να ξεχωρίζω τους πιο ανεπαίσθητους συριγμούς, ν' ακριβολογώ μες στα μυστήρια.  

Μια γλώσσα όπως η ελληνική όπου άλλο πράγμα είναι η αγάπη και άλλο πράγμα ο έρωτας. Άλλο η επιθυμία και άλλο η λαχτάρα. Άλλο η πίκρα και άλλο το μαράζι. Άλλο τα σπλάχνα κι άλλο τα σωθικά.

Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2019 20:20

"Πάτμος" του Φρήντιχ Χέλντερλιν

Συντάκτρια

hoelderlin portrait...........................................απόσπασμα......................

Αλλά τριγύρω από της Ασίας τις πύλες

ανίσκια θαλασσινά μονοπάτια διατρέχουν

Την απρόβλεπτη θάλασσα,

Αν και ναύτες ξέρουν που 

Είναι τα νησιά. Όταν άκουσα

Ότι ένα από αυτά τα κοντινά

lakis65ΓΙΑ ΝΑ ΤΡΕΞΕΙ ΤΟ ΡΕΤΣΙΝΙ

Ένας ευσυγκίνητος πατέρας

είναι δώρο για ένα κορίτσι

 

Κι όταν κλαίνε μαζί

μπροστά στην τηλεόραση 

με τα τραγούδια

 

stenos1ΧΟΡΔΕΣ

Στα χέρια μου κρατούσα

Καθρεφτάκια.

Άλλα σπασμένα

Άλλα οξειδωμένα

Άλλα με αίματα

Άλλα νεκρά

mescos Η αγάπη αρχίζει μετά τον νεκρό αρχίζει μετά το τέλος

σαν κάποιος δρόμος σκοτεινός από στάχτη που λησμονιέται

— γιατί έφυγες; γιατί μπήκες μόνος στη νύχτα;
— το φιλί δεν ήταν φιλί η αγάπη δεν ήταν αγάπη

Σελίδα 1 από 7