Είσοδος χρήστη   

Εγγραφή στο newsletter  

Επικοινωνία: stagona4u@gmail.com

Ποιήματα

Ποιήματα (81)

lakis58ΑΝΤΙΖΗΛΙΑ

 

Φοβόμουν ότι αν ερχόσουν

θα μ'εγκατέλειπε η ποίηση

γιατί έχω ανάγκη να μοιράζομαι μαζί της το κρεβάτι μου

ακουμπώντας στις γάμπες της τα παγωμένα μου πόδια

 

Τώρα καθώς αγγίζω με τα χείλη τον λαιμό σου

νιώθω πως στην ανάσα σου ανθίζει ο στίχος

reneΒλέπω τον άνθρωπο να πελαγώνει

μέσα στις διαστροφές της πολιτικής.

Συγχέει πράξη με εξιλέωση

και ονομάζει κατάκτηση τον εκμηδενισμό του.

 

Μάχεται κανείς καλά

μονάχα για τα αίτια που πλάθει ο ίδιος

και καθώς ταυτίζεται μαζί τους καίγεται. 

Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2018 19:47

Βαμβακάρης - Σαίξπηρ 2-2

Συντάκτης

sexpirΤο ελισαβετιανό σονέτο κορυφώνεται ως είδος

που δημιουργήθηκε τον 14ο αιώνα στην Ιταλία από τον Πετράρχη

μέσα από τα 154 άτιτλα,

δεκατετράστιχα αριθμημένα σονέτα

του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ («Shakespeare's Sonnets»)

που για πρώτη φορά δημοσιεύτηκαν το 1609. 

 

127

Παλιά το μαύρο για όμορφο δεν το περνούσε ο κόσμος,
Δεν είχε τ’ όνομα του ωραίου. Τώρα πια όλοι ορίζουν
Το μαύρο να ν’ της ομορφιάς νόμιμος κληρονόμος,
Κι ότι γεννάει μπάσταρδα την ομορφιά όλοι βρίζουν,
Αφού όλοι χέρι απλώσαν πια στης Φύσης την ισχύ,

osirosΘα ξυπνάμε περασμένα μεσάνυχτα μ'ένα τσούξιμο στην ουρήθρα και μαρμαρυγή στους κόλπους της καρδιάς. Θα αδυνατούμε να να αναγνωρίσουμε τον χώρο και θ'απορούμε για το φως στην άκρη του διαδρόμου. Εκεί ο νερόλακκος όπου χάνονται τα βήματά μας στην ανηφόρα της ράχης του Άι Γιώργη. Πυρώνουν τα τζιτζίκια στον κουρνιαχτό του μεσημεριού. Εκεί κι ο αγροφύλακας με κρεμασμένο το όπλο και αφημένα τα θηράματα στους καναπέδες. Λαγός και κάτι πέρδικες και φασιανός με λιωμένο κεφάλι στα ξεραμένα αίματα.

panoskyparissisΧΡΗΣΜΟΙ

 

Τίνος το εκτροφείο; 

 

Με λίγη τύχη ακούς σύμφωνα χρησμών

κι εσύ κρεμάς στο πλάι 

φωνήεντα που σου ταιριάζουν

 

Εξ ουρανού οι εντολές

eleni2Ούτε το παιδαρέλι με τις 

μπούκλες και τους

εκθηλυμένους τρόπους

ούτε βέβαιο ο αιμοδιψής 

Σπαρτιάτης

την αγάπησαν πραγματικά.

Δευτέρα, 23 Απριλίου 2018 10:39

Καθρέφτες, του Κωνσταντίνου Παπαχαράλαμπου

Συντάκτρια

kathreftis( μετά σκέφτηκε τον εαυτό του ) 

 

( άφησε τον χρησμό του )

 

( γέμισε τη μηχανή )

 

( ήθελε μαζί )

xilofonoΗ ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΗ ΘΛΙΨΗ ΤΗΣ ΠΟΙΗΤΡΙΑΣ ΛΙΟΥ ΦΑΝΓΚ ΠΙΝΓΚ

Μες το χρυσό μου σπίτι

τα ίχνη των δακρύων μου κανείς δε βλέπει

Λιου Φανγκ Πινγ, 8ος αιώνας.

Επιστρέφω 

από μακρινό ταξίδι

την πιο τρυφερή ώρα του δειλινού.

Με τυλίγει ο αρωματισμένος αέρας της άνοιξης.

Ένα πουλί αφήνει τη φωλιά του

και πετάει προς το φεγγάρι.

frostΣ’ ένα κιτρινισμένο δάσος ήταν ένα σταυροδρόμι,

και εγώ

Λυπόμουν που να πάρω και τους δυό τους δρόμους

δε γινόταν,

Γιατί ένας ταξιδιώτης ήμουν, στάθηκα πολύ καιρό

Και κάτω κοίταζα τον ένα ως το μακρυνό

Σημείο που έγερνε και μέσα στα χαμόκλαδα χανόταν.

 

nanopulu Στην άσφαλτο βήματα

κραυγή-αλαλητός

ραγίζει τον γρανίτη

των σκοτεινών νερών.

Βαδίζει ακάθεκτη

μες στον σκληρό Απρίλη.

Σελίδα 1 από 6