Ποιήματα (197)
Ο Οδυσσέας Ελύτης γεννήθηκε σαν σήμερα στην Κρήτη καταγόταν όμως από τη Λέσβο και σαν να άντλησε από την ιστορία και των δύο αυτών περιοχών
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Σ.Δ. Από τους μεγάλους ποιητές μετά τον Καβάφη πιο πολύ κι από τον συμπατριώτη μου από την Μικρασία Σεφέρη μου άρεσε ο Λέσβιος Ελύτης. Ήταν κάποια χρόνια εκεί γύρω στα 25 που τα ποιήματά του δρούσαν πάνω μου σαν θεϊκά ναρκωτικά και με χαλάρωναν, μου καταλάγιαζαν τις βίαες παρορμήσεις που εκείνα τα χρόνια με κατέκλυζαν δίχως όμως να μου αφαιρούν οτιδήποτε ζωντανό μέσα μου παλλόταν. Ίσα ίσα μου χάριζαν το σπαρταριστό φως μιας υπερουράνιας ομορφιάς εκεί που όλα τα ορατά της ζωής και τα αόρατα πέρα από αυτήν συνυπήρχαν και με περιείχαν, ιδιαίτερα στα πιο απλά πράματα του κόσμου και της κοινωνίας, της φύσης και της παραφύσης. Με λίγα λόγια ένιωθα να ομορφαίνω μέσα μου κι έξω μου διαβάζοντας τα ποιήματα του Οδυσσέα Ελύτη. Κι ομορφαίνοντας ένιωθα να γίνομαι καλύτερος άνθρωπος. Ποτέ δεν έμαθα όμως αν στ'αλήθεια γινόμουν. Ένα κάτι που άλλαζε τουλάχιστον όταν διάβαζα τα ποιήματά του είναι πως περνούσε μέσα μου μια λεσβιακή ηπιότητα/ταπεινότητα και μια κρητική αψάδα/μαχητικότητα.
Πολύ σπανίως, του Κ.Π.Καβάφη (Αλεξάνδρεια, 1863 -1933)
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Είν’ ένας γέροντας. Εξηντλημένος και κυρτός,
σακατεμένος απ’ τα χρόνια, κι από καταχρήσεις,
σιγά βαδίζοντας διαβαίνει το σοκάκι.
Κι όμως σαν μπει στο σπίτι του να κρύψει
τα χάλια και τα γηρατειά του, μελετά
το μερτικό που έχει ακόμη αυτός στα νιάτα.
Μαχμούντ Νταρουίς | ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ, της Sophie Giovanoglou, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Τ’ Αεροδρόμιο Αθηνών μάς διασκορπίζει σ’ άλλα
αεροδρόμια. «Πού μπορώ να πολεμήσω;» ρωτάει ο
πολεμιστής.
«Πού μπορώ να γεννήσω το παιδί σου;» του φωνάζει μια
έγκυος γυναίκα.
«Πού μπορώ τα λεφτά μου να επενδύσω;» ρωτάει ένα
στέλεχος.
"Άλλο ένα καλοκαίρι", του Τίτου Πατρίκιου ( Αθήνα, 1928)
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Για σκέψου να μην πρόφταινα
κι αυτό το Καλοκαίρι
να δω το φως ξανά εκτυφλωτικό
να νιώσω την αφή του ήλιου
στο κορμί μου
να οσμιστώ δροσερές
και χαλασμένες μυρωδιές
Για την απώλεια, της σκωτσέζας ποιήτριας Ντόνα Άσγουορθ
Επιλέγων ή Συντάκτης Τρύφων Μπεκετιάδης
Μου έλειψες σήμερα αλλά αυτό δεν είναι κάτι
καινούργιο
Μου έλειψες χιλιάδες φορές και χθες.
Πήρα το τηλέφωνό μου για να σoυ πω τα νέα,
μετά συνειδητοποίησα, και πάλι, ότι δεν
μπορώ.
Είδα το λαμπερό σου χαμόγελο, τουλάχιστον
είκοσι φορές,
και μετά θυμάμαι, ότι είναι όλα στο μυαλό
μου.
Μου έλειψες σήμερα αλλά μου λείπεις πολύ
κάθε μέρα,
Είναι χρήσιμο να μου λείπεις... είναι το μόνο
που έχω.
Μακάρι να μπορούσα να σε τραβήξω εδώ
κάτω για λίγο
Η Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ για τον τουρισμό (της Έφης Κατσουρού)
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ράνια Ροκιά
Είναι στα αλήθεια ο τουρισμός η βαριά βιομηχανία της χώρας την οποία πρέπει να διαφυλάττουμε ως κόρην οφθαλμού ή μήπως στην πραγματικότητα αποτελεί έναν από τους βασικούς παράγοντες αποδόμησης της ελληνικής κοινωνίας την τελευταία δεκαετία; Για ποια κοινωνική συνοχή μπορούμε να μιλάμε όταν μεγάλα ποσοστά του δυναμικού πληθυσμού εργάζονται για τη σεζόν στα νησιά αλλάζοντας την ανθρωπογεωγραφία των μεγάλων αστικών κέντρων για τους μήνες Μάρτιο έως Οκτώβριο; Τι ατομική και συλλογική συγκρότηση μπορεί να επιτευχθεί για ανθρώπους που διαβιούν σε μία διαρκή συνθήκη κινητικότητας, όχι από επιλογή αλλά για λόγους διαβίωσης; Τι σχέσεις μπορούν να συγκροτηθούν και ποιος ο αντίκτυπος στους κοινωνικούς, οικογενειακούς, διαπροσωπικούς δεσμούς των νεώτερων γενεών; Μπορεί στα αλήθεια η Ελλάδα να συνεχίσει να απορροφά τα εκατομμύρια τουριστών που επελαύνουν ετήσια από τις πόλεις και τα νησιά της;
Χρήστος Μποκόρος: Μιλούσαμε στο τηλέφωνο με τον Μιχάλη Γκανά -πάνε χρόνια- ήταν ενθουσιασμένος μ’ έναν αμερικάνο ποιητή,
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
ποιήματα απλά και καθαρά σαν τα αρχαία ελληνικά επιτύμβια, μου είπε, κάτι μου απήγγειλε μα ούτε τίτλο συγκράτησα ούτε όνομα, έμεινε μόνο μια επίμονη αίσθηση. Όταν έφυγε ο Μιχάλης τ’ αναζητούσα στα τυφλά στο διαδίκτυο, μάταια. Και να προχτές, μιλώντας με την Πέννυ για άσχετα, -πως μου ήρθε ξαφνικά;- της είπα αόριστα τι ψάχνω. Την άλλη μέρα μου ‘στειλε μήνυμα: «σου λέει κάτι τ’ όνομα Edgar Lee Masters; Να και ότι πλησιέστερο βρήκα στην περιγραφή σου». Ήταν εκείνο. The Hill. Ξημέρωνε ψυχοσάββατο Πεντηκοστής, το πέρασα στα ελληνικά, σαν έτοιμο από παλιά. Είχα στον τοίχο κρεμασμένο κι αυτό το χρυσόμαυρο εργάκι. Όλα στην ώρα τους.Χ.Β. για την Ποίηση με την 'Ανοιξη αγκαζέ
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
κάναμε λάθος που συχνάζαμε στον βρούτο
θα'ταν καλύτερα να μέναμε, ρε χρήστο,
κάπου ν'ακούμε του αγέρα το λαγούτο
και της βροχής το μπουζουκάκι ( όχι, σβήστ'το!
Τρία ποιήματα της Sylvia Plath, που αυτοκτόνησε σαν σήμερα στα 33 χρόνια της, διαβάζει η ηθοποιός Όλια Λαζαρίδου
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ράνια Ροκιά
Σαν σήμερα, η ποιήτρια Σύλβια Πλαθ ( Τζαμάικα Πλέιν, Μασαχουσέτη, 1930 - Λονδίνο, 11.2.1963) αυτοκτονεί στα 33 της χρόνια, αφήνοντας πίσω της ένα πολύ σημαντικό έργο. Η ηθοποιός Όλια Λαζαρίδου διαβάζει τα ποιήματα «Λαίδη Λάζαρος», «Φτελιά», «Κολοσσός», σε μετάφραση Νανάς Ησαΐα.
Πατώντας εδώ θα ακούσετε την απαγγελία της Όλιας Λαζαρίδου
και
Εδώ biblionet.gr με στοιχεία του βίου και τα έργα της Σύλβια Πλαθ
Κι εδώ στοιχεία του βίου της στην wikipedia.org
Ο Μιχάλης Γκανάς πέθανε μεν αλλά θα ζει μες την ομορφιά των ποιημάτων του
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Ποιήματα του Γκανά έχω διαβάσει αρκετά και παρόλο που δεν είχα ίχνος από την ηπειρώτικη κρυψίνοια κατάφεραν και μου μίλησαν. Μάλλον ένα άλλο μέρος του εαυτού μου, δυσπρόσιτο και στριμωγμένο είδε φως σε αυτά, φως σκληρό μεν αλλά φιλικό δε. Και τους κτύπησε την πόρτα. Και διάβασα αρκετά, γιατί κάθε φορά που τα διάβαζα ένιωθα ότι με άνθιζαν κι έτσι αναζητούσα κι άλλα.
Δεν ξέρω όμως γιατί δεν μου έβγαινε να πηγαίνω στις παρέες μου με τα φαναράκια τους υπό μάλης, αυτό δε μπόρεσα ποτέ μου να το εξηγήσω. Το ότι τα αγάπησα σημαίνει επίσης ότι δεν θα πεθάνει όσο ζω εγώ και όλοι όσοι τα πήραν στην αγκαλιά τους και ας τον θάψουν τώρα οι αγαπημένοι του, αυτοί που θα συνεχίσουν να τον αγαπούν και θα τους πονάει πολύ η δια παντός απουσία του.