Οι γέφυρες

τα υλικά τους

πέτρες

ξύλα

μπετόν

μέταλλο

καρδιάς λέξεις

Αισθανόταν ότι μέσα του είχε ένα πουλί που

θέλει να πετάξει και αναταράζει το στήθος,

το στομάχι, το ήπαρ και τη βουβωνική χώρα.

Ήταν αυτή: το πρόσωπο, η ευωδία, η ανάσα,

το σώμα, η αφή, η θέα των γλουτών, των μηρών,

της σχισμής· προπάντων η θέα των δακτύλων. 

Ήταν αυτοί: η ώρα: 

η τύχη του· η τύχη της · η τύχη τους.

Ο ποιητής Ηλίας Λάγιος γεννήθηκε στην Άρτα το 1958 και υπέκυψε στα τραύματά του στην Αθήνα, στις 5 Οκτωβρίου του 2005, μετά από πτώση από το μπαλκόνι του.   Τ

Το απόσπασμα από το ποίημα «Ένα παιχνίδι πρέφα» ανήκει στην συλλογή "Ασκήσεις Ι-ΙΧ" του 1984 στην οποία υπέγραφε με το ψευδώνυμο Αλέξης Φωκάς. 

Τη μέρα που πέθανε ή μάνα μου είχε καύσωνα και σκόνη στην πόλη. Ο πατέρας μου είχε πεθάνει αρκετά χρόνια πιο πριν, κι εμεις τα παιδιά είχαμε φύγει, οπότε έμενε μόνη με την γυναίκα που την φρόντιζε.

Τα τελευταία χρόνια που είχε πέσει με άνοια στο κρεβάτι, όποτε πήγαινα να την δω, την ώρα που της κρατούσα το χέρι προσπαθώντας να επικοινωνήσω μαζί της, κοιτούσα γύρω μου, περιεργαζόμουν τα πράγματα του σπιτιού, τις καρέκλες, τη σερβάντα, κάτι κεντήματα, τα στέφανα του γάμου της, ένα μαντήλι της ξεχασμένο στην παλιά πολυθρόνα, ένα κουτί με ταλκ, το καντήλι, μια παραμάνα, τα κάδρα στους τοίχους, κι αναρωτιόμουν τι θα απογίνουν αυτά τα αντικείμενα όταν θα φτάσει η στιγμή που θα φύγει και θα χρειαστεί να αδειάσουμε το σπίτι.