Ποιήματα

Ποιήματα (100)

nanopulu Στην άσφαλτο βήματα

κραυγή-αλαλητός

ραγίζει τον γρανίτη

των σκοτεινών νερών.

Βαδίζει ακάθεκτη

μες στον σκληρό Απρίλη.

fractal1Ίδιο αίμα...

 

Άλλες φλέβες.

Στις δικές σου τρέχει γρήγορο το αίμα

αντανακλώντας γαλάζιο, σε χρωματίζει πρίγκηπα.

Οι δικές μου αργές, μ’ έχουν βάψει μπορντό

πιο βαθύ κι από αυλαία θεάτρου.

giota"Τώρα μιλᾶς γιά τό κενό πού νιώθεις κἄποτε" 
                                      Βίνστεντ Βαν Γκογκ

ΕΚΕΙΝΑ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΑΝ

μετά εἶπα ὅτι ἔκλαψα πολύ
καί δέν εἶναι δίκαιο
αὐτά τά κακοφορμισμένα
ἄσχημα γράμματα
χειρότερα κι ἀπό τό τίποτα

mgkanasΑυτοί παιδί μου δεν

 

δεν σου χαρίζουν ούτε τη νύστα τους

 

όλο δεν και δεν και δέν-τρο δεν φύτεψαν τα χέρια τους

 

δεν χάιδεψαν σκυλί γατί πουλάκι πληγωμένο

modilianiΟ πρόσφατα εκλιπών Τζίμης Πανούσης έλεγε γαμάτε γιατί χανόμαστε θα συμπληρώσω γαμάτε με χαμόγελο ή χαμογελαστά – το ίδιο είναι- γιατί χανόμαστε, το χιούμορ και το χαμόγελο μας μας θα θάψει τον καθωσπρεπισμό και τους ξινούς/ες.
 
Το τελευταίο ποίημα του Κώστα Βάρναλη
Το σημείωμα που ακολουθεί, το έγραψε στην ιντερνετική λίστα συζήτησης Hellas, στην οποία συμμετείχαν κυρίως (αλλά όχι αποκλειστικά) έλληνες φοιτητές και μεταπτυχιακοί σε πανεπιστήμια του εξωτερικού, ο φίλος Τάκης Παπαλεονάρδος, αιγινήτης, σήμερα καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Οχάιο. Με αυτό αποκαλύπτεται ένα άγνωστο ποίημα του Κώστα Βάρναλη, που το έγραψε ο ποιητής λίγους μήνες πριν πεθάνει.

fractralΟ στίχος απαραίτητα πρέπει να έχει μέτρο

και οι συλλαβές σου πρόσεχε να είναι δεκαπέντε

και αν θελήσεις με έκθλιψη μαζί να τις προφέρεις

προτίμησε συνίζηση που έχει άλλη χάρη

Τρίτη, 13 Φεβρουαρίου 2018 10:13

Τα αγόρια δίπλα από το εργοστάσιο

Συντάκτης

ioankip5Πεντέξι παιδιά στα τελειώματα της εφηβείας τους. 

 

Παλληκαράκια. 

 

Πιτσιρικάδες. ...όμορφοι, δροσεροί...αστραφτεροί και κατακόκκινοι

 

σαν φέτα από καρπούζι στο Αυγουστιάτικο λιοπύρι....

triadafiliduΦΟΥ

 

Καίνε φωτιές παντού.

Στους δρόμους, στα μάτια, στα δάση

στην Κερατέα, στους κάδους

στο τζάκι.

Όλοι κάνουν έρωτα παραδομένοι

μπρος στη φωτιά

μαζεύοντας τη στάχτη τους.

parra 1Στις 23 Ιανουαρίου πέθανε σε ηλικία 103 χρονών ο Χιλιανός ποιητής, φυσικός και μαθηματικός Νικανόρ Πάρρα, που το 2011 τιμήθηκε με το βραβείο Θερβάντες, το μεγαλύτερο βραβείο της ισπανόφωνης λογοτεχνίας. Τα πρώτα του ποιήματα κυκλοφόρησαν το 1937. Από τις γνωστότερες ποιητικές του συλλογές είναι το Ποιήματα και Αντιποιήματα (1954).

olia5Γιατί "καμηλό"; Διότι μας έδωσαν την αίσθηση ότι διέσχισαν ερήμους και ερήμους για να φτάσουν στην όαση της ποίησης. Ή, ακόμα, διότι μαγεύοντάς μας, εν τέλει παραδεχτήκαμε ότι μ'αυτά θα περάσουμε τις εντός εκτός και επί τα αυτά ερήμους που μας ζώνουν, πιασμένοι από την ελπίδα ότι κυοφορούμε μια όαση μικρή. Για να μην μπερδέψουν οι μεταφορές και πάει το μυαλό σας σε εξωτισμούς και βεδουίνους, "Τα δύσκολα εύκολα", εκδόσεις Ποταμός, είναι η Όλια που διατρέχει την μεγάλη πόλη και διατρέχεται απ'αυτήν. Πηγαινοέρχονται από τα αποφθέγματα μιας γυναίκας που παλεύει να μην αδιαφορεί απέναντι στον πόνο που προκαλούμε, στις προσευχές της, όταν η επιθυμία για σωτηρία της ψυχής παίρνει κεφάλι πατώντας σε αλήθειες που δύσκολα εκστομίζονται. Που όμως είναι τόσο εύκολο να τις βιώσεις, όπως το καταφέρνει η Όλια με τη βοήθεια μιας λιτής τέχνης που μετεωρίζεται στα όρια του ζεν. Με λίγα λόγια, χαμηλόφωνοι στίχοι που η μουσική τους, πιο συχνά πεζοδρομίου, τους κάνουν κατάλληλους και για απαγγελία.