Ποιήματα

Ποιήματα (163)

lapathioΘυμᾶμαι, νύχτα ἦταν βαθειά,
μὰ ἡ μέρα κόντευε νὰ φτάσει,
καθὼς κινήσαμε μαζί,
γιὰ νὰ χαθοῦμε μὲς στὴν πλάση...

Και σ᾿ ὅσα πέσαμε κακά,
παγίδες, λάθη, πλάνες, πάθη,
κανένας μας δὲ μπορεῖ πιὰ
μήτε νὰ δεῖ μήτε νὰ μάθει...

Παρασκευή, 13 Δεκεμβρίου 2019 18:50

Αν νοσταλγώ, ένα ποίημα του Κώστα Ουράνη

Επιλέγουσα ή Συντάκτρια

ouranisΑν νοσταλγώ — δεν είναι εσάς, αγάπες περασμένες,
και τις στιγμές τις ευτυχείς μαζί σας που έχω ζήσει!
— Τα ρόδα σας τα μάρανα στα χέρια μου και τώρα
μέσα στης Μνήμης το παλιό βιβλίο τα ‘χω κλείσει.

Δευτέρα, 18 Νοεμβρίου 2019 19:57

Η αράχνη του Αντώνη Φωστιέρη και μετά μουσικής

Επιλέγων ή Συντάκτης

fostierisΚαθόμουν ώρες μες στην πλήξη μου και χάζευα
Όπως το κάνουν όλοι αυτοί που κουραστήκανε
Από τα τόσα που ελπίζουν ότι ζήσανε
Στο χλιαρό κενό του να μη σκέφτομαι καθόμουνα
Παρατηρώντας μιαν αράχνη που αιωρείτο.

arunas-zilys2Αν ψαρεύεις, θα ψήνω ψέματα.

Όταν ξημερώνει, θα ξαπλώνω.

Αν σχολάς αργά, θα στρώνω σχεδία.

Όταν χιονίζει, θα χάνομαι στο χρόνο.

Αν περπατάς, θα παγιδεύω παγόνια.

Όταν έχεις τύχη, θα ταΐζω τιγράκια.

Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2019 05:33

Σαν ήταν το παιδί παιδί, του Πέτερ Χάντκε

Επιλέγων ή Συντάκτης

wingsΣαν ήταν το παιδί παιδί,

περπάταγε και κούναγε τα χέρια,

ήθελε να'ταν το ρυάκι ποταμός,

ο ποταμός να'τανε χείμαρρος,

και τα λασπόνερα αυτά να 'ταν η θάλασσα.  

Τετάρτη, 25 Σεπτεμβρίου 2019 19:10

"Οι αγριόχηνες" της Μαίρης Όλιβερ

Επιλέγων ή Συντάκτης

kathim37Ούτε να είσαι καλό παιδί

ούτε να κάνεις χιλιόμετρα μέσα στην έρημο,

στα γόνατα, για μετάνοια.

Μόνο ν’ αφήνεις αυτό το μαλακό

ζωάκι, το σώμα σου

να αγαπάει ό,τι αγαπάει.

Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2019 10:10

ΚΙ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΑΤΕΛΕΙΩΤΟΣ, της Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη

Επιλέγων ή Συντάκτης

gliniadakiΠατέρα, σου γράφω από το τραίνο που πάει

απ' το Παρίσι στο αεροδρόμιο.
Είναι η ώρα 8 το βράδυ, η μπλε ώρα
η ώρα που όλα ησυχάζουν και επιστρέφουν
η ώρα που αλλού όλα ξυπνούν.

liodakisΜε αλκοόλ νερό και πάγο
Το χρώμα αλλάζοντας σιωπούσε

Ώρες ώρες στο ποτήρι χανόταν εντελώς
Και δεν ήταν το μοναδικό παιχνίδι που το φως του σκάρωνε

Με αλκοόλ νερό και πάγο
Το χρώμα αλλάζοντας σιωπούσε

piquerasΈζησα στην Αθήνα.

 Πήγα στη φυλακή του Σωκράτη,

και στην Ακαδημία Πλάτωνος.

Είδα τραγωδίες στη Σοφοκλέους

και γυμνή δυστυχία στην Αριστοτέλους.

Τρίτη, 02 Ιουλίου 2019 08:18

crying game "ουδέ κατ'όναρ"

Επιλέγουσα ή Συντάκτρια

elnanΣκυμμένοι αυχένες

φουριόζες πένες

Χέρια ιδρωμένα μυαλά πηγμένα

Το άγραφο πυροβολούν χαρτί να το τρυπήσουν