Δοκίμιο - στοχασμοί (197)
Ευτυχιοκρατία: Η κολλώδης βιομηχανία των «θετικών συναισθημάτων»
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Σούζη Παλαιοκώστα
Πώς η βιομηχανία της θετικότητας μετακυλίει στους ανθρώπους την ευθύνη για την πλειονότητα των κακοτυχιών και της αντικειμενικής αδυναμίας τους, ανεξαρτήτως του πόσο μυωπική, αστήρικτη ή άδικη είναι μια τέτοια κρίση.
Κυνεγόνδη [Cunegonde], η αριστοκρατική ηρωίδα του μυθιστορήματος Καντίνι του Βολταίρου, η Πολλυάννα Γουίττιερ [Pollyanna Whittier], το νεαρό ορφανό κορίτσι της κλασικής σειράς παιδικής λογοτεχνίας με τίτλο Πολλυάννα της Έλεανορ Πόρτερ [Eleanor Porter], και ο Γκούιντο Ορεφίτσε [Guido Orefice], ο κεντρικός ήρωας της ταινίας "Η ζωή είναι ωραία" του Ρομπέρτο Μπενίνι [Roberto Benigni], όλοι τους έχουν κάτι κοινό. Παρότι υπομένουν φριχτές κακουχίες και τραγικά γεγονότα, παραμένουν πεπεισμένοι ότι όλα για καλό γίνονται σε τούτη την κοιλάδα των δακρύων.
Ανοιχτή επιστολή περιοδικών, ενώσεων και ιδρυμάτων για τη μάστιγα της λογοκλοπής στην Ελλάδα
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ελένη Ε. Νανοπούλου
Προς κάθε αρμόδιο
ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
Η γελοιοποίηση των θεσμών
«ΓΙΑΤΙ ΕΝΑΣ ΣΟΒΑΡΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ μιας σοβαρής εφημερίδας δεν ασχολείται σοβαρά με το θέμα της λογοκλοπής στην Ελλάδα; Γιατί η Εταιρεία Συγγραφέων σιωπά;» Αυτά τα ερωτήματα απεύθυνε τις προάλλες στο facebook ο ποιητής Ντίνος Σιώτης. Αφορμή βεβαίως η αποκάλυψη του συγγραφέα Νίκου Σαραντάκου ότι το δημοσιευμένο στο Βήμα άρθρο του Αλέξη Σταμάτη, απόσπασμα του οποίου τέθηκε στις φετινές Πανελλήνιες Εξετάσεις, είναι προϊόν λογοκλοπής. Μια μέρα αργότερα, ο ίδιος έφερε στο φως και άλλη λογοκλοπή του Σταμάτη, για άλλο άρθρο του στην ίδια εφημερίδα.
Μέρες καλοκαιριού, της Λίζας Διονυσιάδου
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Εκείνο το καλοκαίρι, που δεν θύμιζε σε τίποτα τον εαυτό του, όλα ήταν περασμένα μέσα από τον θολό καθρέφτη της θάλασσας και γι’ αυτό μύριζαν αλμύρα.
Η πατίνα του χρόνου λαμπύριζε τις ώρες του ήλιου και οι σκουριές στις μεταλλικές επιφάνειες φάνταζαν παραλλαγές ξεχασμένων ονείρων.
Οι ιδέες είχαν σκουριάσει προ πολλού, καθώς ο χρόνος κάλπαζε ανελέητος.
Η σοφία του μυθιστορήματος, του Μίλαν Κούντερα
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Λίζα Διονυσιάδου: Αφιερωμένο στους ανελέητα σίγουρους για την ορθότητα της άποψής τους, στο fb. Περί γραφής και άλλων αδυναμιών, της Λίζας Διονυσιάδου
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
«Πρόκειται να γίνεις Ντοστογιέφσκι»;
Η ερώτηση ήρθε απρόσμενα, έπεσε σαν παραγινωμένο φρούτο από το δέντρο και μάλλον περίμενε απάντηση. (Υποθέτω πνευματώδη). Μου την υπέβαλε ένας ηλικιωμένος «άνθρωπος των γραμμάτων» (τα εισαγωγικά στην περίπτωση δεν έχουν ειρωνική απόχρωση, μάλλον εκφράζουν την αμηχανία μου στον προσδιορισμό του καταλληλότερου χαρακτηρισμού του εν λόγω προσώπου, δικηγόρου στο επάγγελμα, ασχολούμενου επί χρόνια με την συγγραφή δοκιμίων φιλοσοφικού χαρακτήρα).
Προς μια θεωρία των φωτογραφιών Polaroid με αφορμή τον Αντρέι Ταρκόφσκι
Επιλέγων ή Συντάκτης Γιάννης Κυπαρίσσης 
Ο πιο σκληρός μοντερνισμός συγκρούεται με έναν εξίσου σκληρό ρομαντισμό.
Ο Ταρκόφσκι από το 1977 μέχρι το 1983 παράγει μια σειρά φωτογραφιών polaroid με μια μηχανή που του χάρισε ο ιταλός σκηνοθέτης Michelangelo Antonioni. Αν και ακόμα δεν έχουν δημοσιευτεί όλες οι φωτογραφίες του αρχείου, η σειρά φωτογραφιών είναι χωρισμένη κατά βάση σε δύο κατηγορίες, οι πρώτες τραβηγμένες στην ρωσική επαρχεία με την οικογένεια του, οι δεύτερες στην Ιταλία προετοιμάζοντας την ταινία “Νοσταλγία”. Οι φωτογραφίες αποκαλύπτουν κάτι το οποίο ήταν ήδη γνωστό: ο Tarkovsky είχε μια ιδιαίτερη ματιά, και πίσω από τα μάτια του η αισθητική αντίληψη έβλεπε περισσότερα από όσα το ίδιο το φως πρόβαλε πάνω στο αισθητικό όργανο του ματιού. Οι φωτογραφίες του όμως, έδωσαν τροφή για μια επανεκκίνηση της συζήτησης γύρω από τις φωτογραφίες polaroid εν γένει, και θέτουν το ζήτημα κεντρικά: τι είναι αισθητικό σε ένα αισθητικό αντικείμενο. Και τι είναι μια polaroid;
Spyros Yannaras, από το fb: "Ονειρεύομαι μια σύγχρονη νεοελληνική λογοτεχνία χωρίς έριδες και φατρίες όπου ο ένας θα προβάλλει με καμάρι το καλό έργο του διπλανού"
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Είναι δύσκολο να γράψεις για τους ομοτέχνους σου και δη για συνομήλικους σου ή περίπου. Γιατί στην Ελλάδα θεωρούμε (δυστυχώς όχι αστοιχείωτα) πως κάθε αναφορά ή κείμενο συγγραφέα για συγγραφέα εμπεριέχει δόλο, πως η φάβα κρύβει σίγουρα λάκκο ή κάποιας μορφής συναλλαγή, και πως, αν μη τι άλλο, κάθε γραπτό γραφιά για γραφιά είναι οπωσδήποτε προϊόν ιδιοτέλειας.
Ελεύθερα προσβάσιμο το υλικό της έρευνας ΕΜΠ & ΕΙΕ για τον Προσφυγικό Πειραιά
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Είναι πλέον προσβάσιμο σε όλους/ες το υλικό της έρευνας για τον "Προσφυγικό Πειραιά" που πραγματοποίησε το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών με τη στήριξη της Περιφέρειας Αττικής.Ακολουθούν λεπτομέρειες από τη σημερινή ανάρτηση του Νίκου Μπελαβίλα στο χρονολόγιό του στο facebook;
Τρεις πολύτιμες συμβουλές σε ψαχτήρια, του νομπελίστα φυσικού Στίβεν Γουάινμπεργκ
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Οι τρεις πολύτιμες συμβουλές του νομπελίστα φυσικού Στίβεν Γουάινμπεργκ, βγαλμένες μέσα από τη δική του διαδρομή, που με τις κατάλληλες στοχαστικές προσαρμογές, μπορεί κανείς να ακολουθήσει στη ζωή του, όποιο κι αν είναι το επάγγελμά του. Οταν ο φυσικός ήταν πρωτοετής φοιτητής ήταν ιδιαίτερα αγχωμένος, γιατί διαπίστωσε ότι υπάρχουν άπειρα βιβλία που πρέπει να διαβάσει για να συμπληρώσει τις γνώσεις του.
Όταν αίφνης η μουσική ξεγεννά ένα γουντιαλενικό έρωτα, του Ηλία Μαγκλίνη
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
Ο κύριος Γκρι λέει: Υπάρχει μια σκηνή στη «Βροχερή μέρα στη Νέα Υόρκη», την τελευταία ταινία του Γούντι Αλεν, που δύσκολα σου φεύγει απ’ το μυαλό. Ποια είναι αυτή; Και όμως, δεν είναι στους βροχερούς δρόμους του Μανχάταν, αλλά σε εσωτερικό χώρο.
Ο Τιμοτέ Σαλαμέ κάθεται στο πιάνο, παίζει –και τραγουδάει– το κλασικό «Everything happens to me» ( Όλα τα τραγούδια του άρθρου στο τέλος). Μέσα απ’ το δωμάτιό της, η Σελένα Γκομέζ ετοιμάζεται για να βγουν ξανά έξω. Η μουσική που έρχεται απ’ το σαλόνι την κάνει να σταματήσει ό,τι κάνει και να καθίσει σκεφτική με την πλάτη στο παράθυρο.