Έξι Έλληνες συγγραφείς θυμούνται το καλοκαίρι εκείνο

που η πόλη έγινε σκηνικό μιας αξέχαστης ιστορίας.

Μεγίστη λάβρα, Γλυκερία Μπασδέκη

Η πόλη ήταν η Λάρισα. Το καλοκαίρι ήταν το πρώτο που ήξερα ότι η μάνα μου δεν θα ζούσε για πολύ ακόμα. Είχε ξαναμπεί στο νοσοκομείο, το πάλευε και δεν το πάλευε εκείνον το βαθύ Αύγουστο. Στην πτέρυγα είχα δει ήδη πεντέξι να τους βγάζουν με το σεντόνι, ζούσα στα χαρντ κορ της παθολογικής, τίποτε δεν κυλούσε και τίποτε δεν κελαηδούσε. Μεγίστη λάβρα όλα. Πήγαινα μεσημεράκι, έφευγα κατά τις δέκα το βράδυ.

Μακάρι να ήταν τρολ η ανακοίνωση της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ που στις 5 Ιουνίου, Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, υποστήριξε πως το φαινόμενο του θερμοκηπίου είναι κατασκεύασμα των εταιρειών που φτιάχνουν τις συσκευές για παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές.

Και μακάρι να ήταν τρολ η γνώμη του Κώστα Καζάκου που χαρακτήρισε προδότες τους Έλληνες που τα χρόνια της κρίσης πήγαν στο εξωτερικό για να βρουν εργασία.

Αν ήταν τρολ αυτό θα σήμαινε πως οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν χάσει την αίσθηση του παιχνιδιού, της πρόκλησης και του χιούμορ. Μ'αυτά που είπαν το μόνο που απέδειξαν είναι πως πρέπει να κάνουν σοβαρές προσπάθειες για να βγουν από την κατάψυξη.

Θέμα παιδείας το ένα, θέμα παιδείας το άλλο, τόσα χρόνια το ίδιο επιχείρημα. Κάποτε το θεωρούσα σαχλαμάρα. Τώρα πια επικίνδυνο. Το επικαλείσαι και ξεμπερδεύεις για να κλείσεις τη συζήτηση. Βρέθηκε πάλι η λύση. Κι ύστερα κοιμάσαι με καθαρή συνείδηση, άνθρωπε. Γιατί δεν τολμάς να ονειρευτείς. Φράζεις τις διόδους της φαντασίας σου. Σε πιάνει τρόμος μη χάσεις τα αποκτήματά σου. Και ξέρεις γιατί; Γιατί είσαι όντως μορφωμένος. Γιατί μορφωμένος πια θα πει πειθήνιος. Να χωνεύεις τον εμετό τού παρόντος. Γιατί σου παρέχει τα προνόμια της περηφάνιας σου.

Αγαπητοί φοιτητές και αγαπητές φοιτήτριες του Mathesis,

Σας στέλνουμε τούτο το μήνυμα για να μοιραστούμε μαζί σας τη χαρά μας για την παγκόσμια πρωτιά της χώρας μας στα διαδικτυακά μαθήματα, όχι μόνο του Harvard (για τα οποία υπήρχε μια προηγούμενη μελέτη με το ίδιο συμπέρασμα) αλλά και για το σύνολο των (περίπου 300) διαδικτυακών μαθημάτων του Harvard και του MIT, για τα οποία η σχετική μελέτη μόλις κυκλοφόρησε.

Είναι πλέον θεσμός και προορισμός για όσους αγαπούν την Ικαρία το μεγάλο γλέντι που διοργανώνει κάθε χρόνο ο σύλλογος Ικαριωτών Περαμάτος και γύρω δήμων.  

Για 16η συνεχόμενη χρονιά το παραδοσιακό πανηγύρι για το καλωσόρισμα του καλοκαιριού μετατράπηκε σε ξέφρενο γλέντι χάρη στο κέφι χιλιάδων συμμετεχόντων και τη μουσική του Νίκου Φάκαρου και των Musicaroi.  

Ο χορός ξεκίνησε από νωρίς το απόγευμα και σταμάτησε μόνο όταν ξημέρωσε. Μέχρι και εκείνη την ώρα, είχαν περάσει από εκεί άνθρωποι κάθε ηλικίας, παρέες πιτσιρικάδων, Ικαριώτες που μένουν στην Αθήνα, αλλά και Αθηναίοι που γνώρισαν και αγάπησαν το μοναδικό αυτό νησί. 

Τρέφεται αποκλειστικά με φρούτα και ωμά λαχανικά και δεν μαγειρεύει καθόλου την τροφή του. Κάθε 20 μέρες πηγαίνει στην κεντρική λαχαναγορά και γεμίζει όλο το αυτοκίνητο με δεκάδες καφάσια. Αγοράζει σε τιμή χονδρικής και καταναλώνει περίπου 40 κιλά φρούτων και λαχανικών τον μήνα. Στον κήπο του αυτή την εποχή θα βρεις φράουλες. Και αβοκάντο. Έχει και μια συκιά. Τρώει όσα σύκα μπορεί. Τα υπόλοιπα τα κάνει μαρμελάδα και τη χαρίζει σε φίλους. Δεν τρώει ζάχαρη. Ούτε μέλι. Δεν τρώει κανένα ζωικό παράγωγο. Το κρέας δεν αντέχει καν να το μυρίσει. Δεν είμαι χορτοφάγος, πόσο μάλλον vegan ωμοφάγος. Όμως όσο συζητώ μαζί του, νιώθω μια ακαταμάχητη επιθυμία να μασουλήσω καρότα, λέει η Νατάσα Καρυστινού. 

Στην πρώτη πεντάδα των ευρωπαϊκών χωρών που ελέγχθηκαν για την ποιότητα των νερών στις παραλίες και τις λίμνες τους βρέθηκε η Ελλάδα σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος.

Συγκεκριμένα το 97% των υδάτων που ελέγχθηκαν στην Ελλάδα κρίθηκε εξαιρετικό με μόνο το Λουξεμβούργο, την Κύπρο και τη Μάλτα να έχουν υψηλότερα ποσοστά.

Ένα από τα πιο «καυτά» ονόματα της παγκόσμιας μουσικής σκηνής, οι Καναδοί BADBADNOTGOOD, έρχονται για πρώτη φορά στην Αθήνα, στο Gazarte. Μια αυθεντική τζαζ μπάντα ανατρέπει τα δεδομένα και αποδεικνύει ότι η... χιπ-χοπ δεν τελείωσε στα ’90s, καθώς το ακατάσχετο τζαμάρισμα μετουσιώνεται σε καλά στημένα ακόρντα προς διαφορετικές κατευθύνσεις, που δημιουργούν ένα προσωπικό μουσικό προφίλ. Όλα αυτά συνοδευμένα από εκρηκτική σκηνική παρουσία, που έχει ξεχωρίσει το κουαρτέτο στα μεγαλύτερα φεστιβάλ διεθνώς. Στις 10 μ.μ. Βουτάδων 32-34, την Παρασκευή στις 26.

Γράφοντας για θέματα που αγγίζουν την πολιτική, αλλά δεν εξαντλούνται στα «πολιτικά», πέφτω διαρκώς στο πρόβλημα της ταύτισης και της ταυτότητας. Με ποιον, στ' αλήθεια, ταυτίζεσαι, ποιο παιχνίδι παίζεις τελικά, ποια γραμμή ενθαρρύνεις;

Ως έναν βαθμό πρόκειται για κάτι αναπόφευκτο. Σε αυτή την εποχή της κρίσης (δηλαδή στο αιώνιο παρόν της) η δημόσια ζωή είναι σπαρμένη με συμβολικούς «φόνους» και τελετουργικά εξορκισμού. Αφορίζω κάποιον, με αποκηρύσσει κι εκείνος με τη σειρά του κι έπειτα οχυρωνόμαστε ωραία και καλά ο καθένας στο δικό του υποσύνολο, στη δική του περίμετρο συμπαθειών, στη δική του ενθουσιαστική «επικράτεια». Κάπως έτσι λειτουργούν οι αντιθέσεις και ρυθμίζονται τα πάθη − ιδιαίτερα έτσι όπως οξύνθηκαν από τις διαρκείς καχυποψίες στη μικρή ελληνική μας πιάτσα.

Είναι ένα απ’ αυτά τα μαγευτικά δειλινά της άνοιξης. Ο ουρανός στην κυριολεξία μοιάζει να έχει αρπάξει φωτιά. Εχει γίνει κατακόκκινος, ενώ στο βάθος του ορίζοντα, όσο περνάει η ώρα, τα σύννεφα σε επάλληλες στρώσεις, σιγοκαίνε, αλλάζοντας σταδιακά αποχρώσεις και γίνονται μαβιά. Ο Σαρωνικός εκτείνεται μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι σου, σαν πεδιάδα στρωμένη παντού με αστραφτερό ασήμι.