Άρθρα άλλων που μας άρεσαν

Άρθρα άλλων που μας άρεσαν (1132)

vretak11Γρηγόρης Ν.Θεοχάρης. Το Κερατσίνι και η Δραπετσώνα ξέρουν από αγώνες. Ξέρουν ότι, από το μεροκάμματο, μέχρι την ανάσα, τίποτα δεν είναι δεδομένο και όλα είναι υπό διεκδίκηση. Οι άνθρωποί τους δεν έχουν ψευδαισθήσεις ως προς με το ποιούς τα βάζουν. Ένας πολυπλόκαμος εχθρός, αλλά όχι ανίκητος. Μέτρο το μέτρο ανοίγουν τον δικαιωματικό δρόμο προς τη θάλασσα και σε αυτή την αέναη πάλη δεν υπάρχουν «μικρές νίκες»... 

Όταν λοιπόν την περασμένη Παρασκευή εκδικάστηκε η αγωγή κατά του δημάρχου Κερατσινίου- Δραπετσώνας, Χρήστου Βρεττάκου, που κατέθεσε η εταιρεία Oil One, διεκδικώντας 500.000 ευρώ, κι έναν χρόνο φυλάκιση του δημάρχου για συκοφαντική δυσφήμιση, οι άνθρωποι της πόλης ήταν εκεί.

mpoykalasΠαντελής Μπουκάλας ( Μεσολόγγι, 1957) είναι ποιητής, αρθρογράφος, συγγραφέας και μεταφραστής. Στο άρθρο μας αυτό υπάρχουν τρία δικά του, όπου τα δύο δημοσιεύτηκαν στην Καθημερινή και μία συνέντευξή του στην Εφημερίδα των Συντακτών. Το ένα, αυτό που ακολουθεί, έχει ως θέμα την μέχρι στιγμής αποτυχία της Ν.Δ στους τρεις εμβληματικούς στόχους που διαφήμιζε προεκλογικά. Το δεύτερο έχει ως θέμα τον κίνδυνο του αφανισμού που απειλεί το ανθρώπινο είδος. Και το τρίτο, η συνέντευξή του, έγινε επ'ευκαιρία της κυκλοφορίας του 3ου του τόμου για την δημοτική ποίηση. Ο βασικός λόγος που μου ταιριάζει είναι η ικανότητά του να λέει την γνώμη του δίχως να γεννά ακραία συναισθήματα μίσους και φανατισμού αλλά ως μία διαρκή πρόκληση για να σκεφτείς τις όμορφα και πλούσια διατυπωμένες απόψεις του. 

sl41Για πρώτη φορά οι αστρονόμοι σκοπεύουν να «σαρώσουν» όλο τον ουρανό σε αναζήτηση σημάτων κάποιου εξωγήινου πολιτισμού, χρησιμοποιώντας συνδυαστικά 28 μεγάλα ραδιοτηλεσκόπια, τα δεδομένα των οποίων θα τροφοδοτούνται προς ανάλυση σε ένα υπερυπολογιστή, ο οποίος θα ασχολείται αποκλειστικά γι' αυτό το σκοπό, κάτι που δεν έχει ξαναγίνει έως τώρα. Για το λόγο αυτό, οι επιστήμονες ζητούν μεγαλύτερη χρηματοδότηση, θεωρώντας ότι ήλθε η ώρα η αναζήτηση εξωγήινων να μη θεωρείται πια περιθωριακή απασχόληση για τους αστρονόμους.

larkoΣ.Δ: Ότι τα χρέη των Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών (ΔΕΚΟ) είναι μεγάλα και συνεχώς όλο και μεγαλώνουν, το διαβάζουμε συχνά εδώ και πολλά χρόνια. Τι δεν έχουμε πάρει είδηση; Ότι τα κόμματα, οι διανοούμενοι, οι συνδικαλιστικές ενώσεις και οι κινήσεις κοινωνικού προσανατολισμού, αλλά και ο κάθε ένας που ενδιαφέρεται για τα κοινά σ'αυτόν τον τόπο, να ασχολούνται σοβαρά μ'αυτό το ζήτημα. Και σοβαρά σημαίνει κατ'εμέ, το μέσα από ποιες διαδικασίες, με ποια σχέδια και ανθρώπους θα λυθεί επιτέλους αυτό το πρόβλημα που κατακάθεται σαν μαύρος βράχος στο κεφάλι της ελληνικής κοινωνίας και είναι ένας από τους λόγους της ασφυξίας της. Το πιο βασικό και επιθυμητό για μας είναι να ξεκινήσει, όχι τον κόκκινο Μάη φυσικά, μία εποχή που οι εταιρείες αυτές εν τέλει θα γίνουν κερδοφόρες. Και στην τελική αν δεν μπορείς κυρία κυβέρνηση και κύριο κράτος να βρείτε λύσεις ώστε να γίνουν κερδοφόρες, τότε γιατί άραγε να μην συμφέρει την κοινωνία να μπει λουκέτο στις ζημιογόνες ή να πουληθούν; 

paprapelec1Δεν εχει σημασία η αφορμή. Ούτε τα πρόσωπα. Ούτε καν η καταγωγή τους. Πάντα κάποιος βρίσκεται να πει τη φαιά παρόλα του. Πότε είναι ταλαντούχος πότε ατάλαντος. Πότε πλούσιος πότε φτωχός. Το ουσιώδες είναι ότι τη λέει.   Κι αυτή η παρόλα λέει άκρες-μέσες: «Το παρακάνατε με τα δικαιώματα των μειονοτήτων. Παραείστε ευαίσθητοι όταν σάς κρίνουμε. Μη κάνετε σαν θηλυπρεπείς χιονονιφάδες. Έχουμε κι εμείς δικαιώματα - οι λευκοί, στρέιτ, οικογενειάρχες. Ας τελειώσει πια αυτή η πνιγηρή πολιτική ορθότητα - δεν μπορούμε πια να εκφραστούμε».  

sl40Οι Αμερικανοί έχουν κάθε λόγο να είναι ευτυχείς που η διμερής αμυντική συμφωνία Ελλάδας-ΗΠΑ (για την ακρίβεια συμφωνία παραχώρησης στρατιωτικών διευκολύνσεων) πέρασε προ ημερών από την ελληνική Βουλή με ευρεία πλειοψηφία. Στην πραγματικότητα, εξασφάλισαν όλα όσα είχαν ζητήσει, προσφέροντας μόνο λόγια για στρατηγική σχέση και κάποιες θετικές για την Ελλάδα δηλώσεις αναφορικά με τα ελληνοτουρκικά και τις πειρατικές γεωτρήσεις της Άγκυρας στην κυπριακή ΑΟΖ. Αρκούν αυτές, όμως, για να θεωρηθούν επαρκές αντάλλαγμα; Έχουν πραγματικό λόγο οι Έλληνες να είναι κι αυτοί ευτυχείς;

lifo150Σ.Δ: Σχεδόν όλοι οι χώροι, δημόσιοι και ιδιωτικοί που έχω επισκεφτεί μες τα χρόνια, είτε υπάρχει κάποιος λόγος ( δουλειές, ταξίδια, καταστήματα, κ.λπ) είτε όχι, μου ήταν αδιάφοροι ή απωθητικοί. Ελάχιστοι μου προκάλεσαν μια επιθυμία να τους ξαναεπισκεφτώ για την αισθητική τους και την λειτουργικότητά τους και που πολύ θα'θελα να εργαζόμουν σ'αυτούς. Υπήρξαν όμως και λίγοι που μ'έκαναν να τους θυμάμαι, όχι για την άυλη δύναμη της όμορφης ατμόσφαιράς τους, αλλά που με κέρδισαν εξ αιτίας των ανθρώπων που δούλευαν σ'αυτούς, συνήθως κόντρα στην μίζερη ασχήμια που κυριαρχούσε και μ'έκαναν να νιώθω οικεία και όμορφα εξ ου κι αυτή η μυστήρια ευεξία που ένιωθα ακόμα και μετά από την αναχώρησή μου. 

athensvoice41ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΗΣ ATHENS VOICE ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΣΧΕΔΙΑΣΤΗ ΓΙΑΝΝΗ ΤΣΕΚΛΕΝΗ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ ΣΗΜΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ 83 ΕΤΩΝ

Tα χρόνια της μόδας: Το Φουγάρο, σε συνεργασία με το Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα, παρουσιάζει στη Fougaro the Gallery Nafplion μια μεγάλη αναδρομική έκθεση αφιερωμένη στον έλληνα δημιουργό Γιάννη Τσεκλένη. Η έκθεση, που θα διαρκέσει από τις 7 Οκτωβρίου έως τις 25 Νοεμβρίου 2018, εστιάζει στο έργο του σχεδιαστή μέσα από συλλογές ρούχων και υφασμάτων του, ξεκινώντας από το 1965 -όταν λανσάρει την πρώτη του συλλογή- και καταλήγοντας στο 1991 με την οριστική του αποχώρηση από τον κόσμο της μόδας.

philanthropy1Ποια είναι η θεμελιώδης φαντασίωση πίσω από τη φιλανθρωπία; Κατά πόσον η γενναιοδωρία παράγει κοινωνική αλλαγή; Μπορούν οι φιλάνθρωποι να σώσουν τον κόσμο ή απλώς αναιρούν τη φυσική κατάσταση ισότητας;

Η Λίντσεϊ Μαγκόι, κοινωνιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Εσεξ, είχε υποστηρίξει σε μια μελέτη της πως «η φιλανθρωπία μπορεί να αυξάνεται, αλλά μόνο στο πλαίσιο της ανεξέλεγκτης ανισότητας». Και όσα ακολούθησαν τα τελευταία χρόνια την επιβεβαίωσαν, δεδομένου πως η αύξηση της οικονομικής ανισότητας σε όλο τον κόσμο συνέπεσε με την αύξηση της ροής χρήματος σε φιλανθρωπικές δράσεις.

polis-art-cafeΠρο ημερών βρέθηκα με ένα φίλο στο Πόλις Αρτ Καφέ, το πολιτιστικό καφενείο που βρίσκεται στην ταράτσα της Στοάς του Βιβλίου στο οποίο από το 1996 μέχρι σήμερα μπορούσε κανείς να απολαύσει τον καφέ και το ποτό του σε ένα ήσυχο περιβάλλον, και ορισμένες φορές να παρακολουθήσει παρουσιάσεις βιβλίων και άλλες εκδηλώσεις τόσο στο εσωτερικό του όσο και στο μεγάλο προαύλιο χώρο. Προς μεγάλη μας έκπληξη και στενοχώρια οι δύο κυρίες που σερβίριζαν εκείνη την ημέρα μας ενημέρωσαν ότι το Πόλις θα κλείσει τον Αύγουστο. Όχι γιατί δεν πάνε καλά οι δουλειές του, αλλά γιατί η Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία στην οποία ανήκει η Στοά του Βιβλίου το υποχρεώνει,

Σελίδα 1 από 81