Άρθρα άλλων που μας άρεσαν

Άρθρα άλλων που μας άρεσαν (1291)

nafpigeiaΤου Χρήστου Λαμπρίδη: Η τελευταία απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας αναφορικά με την προσφυγή που είχε καταθέσει ο ΟΛΠ, κατά απορριπτικής Απόφασης της Περιφέρειας Αττικής σε αίτημα του για λειτουργία ναυπηγείου στο Πέραμα, έφερε με μεγαλύτερη ένταση στο προσκήνιο τη διαμάχη που έχει προκύψει μεταξύ του ΟΛΠ και της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας στον Πειραιά.

Οι παροικούντες στην Ιερουσαλήμ και ιδιαίτερα οι ίδιοι οι επιχειρηματίες, φοβούνται ότι, η χορήγηση άδειας ναυπηγείου στον ΟΛΠ θα λειτουργήσει ως ταφόπλακα για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις του κλάδου. 

athensvoice43Οι σκιτσογράφοι από όλον τον πλανήτη τα βάζουν με την φυλετική βία και τον ρατσισμό. Ας κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας για να μηδενιστούν τέτοια φαινόμενα. 

Ο πλανήτης είναι συγκλονισμένος από τη δολοφονία του αφροαμερικανού Τζορτζ Φλόιντ από αστυνομικό της Μινεάπολης. Η φυλετική βία στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού συνεχίζεται ακόμη και το 2020 και τίποτα δεν δείχνει να αλλάζει. Το κίνημα #ICantBreathe, που δημιουργήθηκε το 2016 μετά την πανομοιότυπη δολοφονία του Έρικ Γκάρνερ, έχει αποκτήσει και πάλι φωνή. Το ίδιο και συνέβη και με το παγκόσμιο κίνημα #BlackLivesMatter. Οι συγκρούσεις στην Μινεάπολη δεν έχουν σταματήσει, με την σύλληψη του αστυνομικού Ντέρεκ Τσάβιν, που εκτός της απόλυσής του συνελήφθη την Παρασκευή από επιθεωρητές βρίσκεται υπό κράτηση και διώκεται για ανθρωποκτονία. 

aggelopoulouΤο άρθρο της Βασιλικής Σιούτης δημοσιεύτηκε στη lifo με τον τίτλο "Το φιάσκο της Επιτροπής για τo 1821 και οι λάθος συμβολισμοί μιας χρεοκοπημένης χώρας"

Η επιλογή της Γιάννας Αγγελοπούλου ως επικεφαλής της Επιτροπής για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821 δεν ήταν μια καλή ιδέα και φάνηκε από την αρχή.

Στη σχετική ανακοίνωση του ο πρωθυπουργός είχε δηλώσει ότι «το 2021 θα είναι μια χρόνια που όλοι οι Έλληνες θα γιορτάσουμε μαζί και ενωμένοι τα 200 χρόνια ελευθερίας του ελληνικού κράτους, με υπερηφάνεια για το παρελθόν μας και αυτοπεποίθηση για το μέλλον μας».

chlomoudisΗ επιλογές στην Ναυτιλία για αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, μαζί με την πρόκληση της ψηφιοποίησης και τώρα την κρίση του κοροναϊού, φαντάζουν σχεδόν παρόμοιας κλίμακας με ότι είχε συμβεί με τη μετάβαση από το πανί στον ατμό και ακολούθως στις μηχανές εσωτερικής καύσεως...
Όταν οι Νορβηγοί εφοπλιστές σε συνεργασία με την κυβέρνησή τους ηγούνται, με σύγχρονες αντιλήψεις και ευθύνες, για την παγκόσμια οικονομία και κοινότητα, στην Ελλάδα γίνεται επιλογή να ακολουθούμε ακριβώς την αντίθετη ρότα…

antonia4Επιστρέφω σπίτι από τη δουλειά.
Κάπου εκεί στην Καλλιδρομίου συναντώ μια φίλη που μόλις επέστρεψε από την Αμερική.
Καθόμαστε όρθιοι και λέμε τα νέα μας.
Εκείνη πανέμορφη, 1,80 ύψος, με εμφάνιση αρχαίας Ελληνίδας.
Μιλάω μαζί της και παράλληλα έχω τα μάτια μου δεκατέσσερα. Κάποια «ύποπτα» πρόσωπα κοιτάζουν μια την τσάντα της μια εκείνην. Δύσκολο να αντισταθεί κανείς και στα δύο.
dimakisΟ κρατούμενος Βασίλης Δημάκης κατεβαίνει για πολλοστή φορά (και έχοντας επιβαρύνει σοβαρά την υγεία του) σε απεργία πείνας και δίψας. Ζητάει αξιοπρεπή μεταχείριση, τήρηση των δικαιωμάτων του, πρόσβαση στην παιδεία που δικαιούται. Μιλάμε για τον άνθρωπο που έδωσε πανελλήνιες ενώ ήταν φυλακή, πέρασε στο Πολιτικό της Νομικής και σπουδάζει με επαίνους από τους καθηγητές του και με υποτροφία από το ΙΚΥ.
Θυμάμαι ότι όταν διεκδικούσε το δικαίωμά του για φοίτηση με βραχιολάκι είχα γράψει κάτι εδώ για τον αγώνα του. Μέσα μου σκεφτόμουν τι κράξιμο θα τρώγαμε όσοι συμπαραστεκόμασταν στα αιτήματά του, έτσι και το έσκαγε ή εγκληματούσε ξανά. Πάταγα το κουμπί *δημοσίευση* και έλεγα μέσα μου «μη μας αδειάσεις».

evros3Σ.Δ: Άραγε αυτό το τελευταίο συμβάν στον Έβρο ανήκει σε εκείνη την κατηγορία των γεγονότων που βρίσκονται στην κορυφή της επικαιρότητας για μερικές μέρες και μετά ξεχνιώνται με την ίδια ευκολία που ένας ανοϊκός δεν θυμάται πρόσωπα και πράματα; Γενικά ναι, αλλά ειδικά με την Τουρκία καλύτερα να επιλέξουμε το όχι, μιας και το κάθε μικρό συμβάν είναι μία ψηφίδα που σιγά σιγά φτιάχνει τη μεγάλη εικόνα του μονόδρομου. Κι αν αυτός ο μονόδρομος είναι η τελική ειρηνική επίλυση των διαφορών με την σαλταρισμένη Τουρκία, δίχως φυσικά να παραβιαστεί καμία από τις κόκκινες γραμμές μας, έχει καλώς. Αν όμως όχι; Γι'αυτό τα μικρά συμβάντα με την Τουρκία θα πρέπει να μπαίνουν στο μικροσκόπιο της αλήθειας και να τους δίνουμε σημασία όσο ασήμαντα και αν φαίνονται. Και φυσικά μακρυά από την ευκολία της πατριδοκαπηλίας.

lifo178Σ.Δ: Διαισθητική διαπίστωση. Είναι πολλοί οι πολίτες σε όλον τον κόσμο που κρατούν τις αποστάσεις τους από όσα υποστηρίζουν και πράττουν οι κυβερνήσεις και τα ΜΜΕ. Μάλιστα στα ολοκληρωτικά καθεστώτα θα είναι αισθητά πολλοί περισσότεροι εκείνοι που κατά βάθος θεωρούν ότι στους μονολόγους των κυβερνήσεών τους η αποσιώπηση της αλήθειας και τα ψέμματα τους στα κρίσιμα θέματα είναι ο κανόνας. Κανείς δεν μπορεί να προσάψει σ'αυτούς τους ανθρώπους ότι αυτή είναι μία ανόητη επιλογή, όταν η αξιόπιστη ενημέρωση αποτελεί είδος εν ανεπάρκεια κι όταν οι προσχηματικοί διάλογοι στα περισσότερα κοινοβούλια ακυρώνουν στην πράξη τις προϋποθέσεις του δημοκρατικού βίου. Ποιος μπορεί λοιπόν να αμφισβητήσει ότι έχουν δίκαιο που αρκετοί γήινοι δυσπιστούν. Είναι αυτοί που κάποια στιγμή συνειδητοποίησαν, ότι  οι πάσης φύσεως εξουσίες, μικρές και μεγάλες, τοπικές και παγκόσμιες,  για τα δικά τους συμφέροντα πάντα, τους αντιμετωπίζουν ως πολίτες μόνο με υποχρεώσεις και όχι με δικαιώματα. 

lifo176Τον τρόπο που επηρέασε η κρίση του κορωνοϊού την αγορά εργασίας στην Ελλάδα αποτυπώνει νέα έρευνα.  

Στην έρευνα που διενήργησε το kariera.gr το διάστημα 6-21 Απριλίου, το 68,28% εκείνων που συνεχίζουν να εργάζονται - με τηλεργασία ή με φυσική παρουσία  - δήλωσαν ότι η εργασία τους έχει επηρεαστεί από αρκετά έως πολύ λόγω του κορωνοϊού.

Μόνο το 7% δήλωσε ότι η εργασία του έχει μείνει εντελώς ανεπηρέαστη από αυτή την κρίση.  

fb14Δεν μπορώ να πάψω να σκέφτομαι την βαθιά προσβλητική, και ανατριχιαστικά αντιδημοκρατική παρέμβαση στη δίκη Τοπαλούδη, του έως τότε ανώνυμου κι αδιάφορου, παροδικού πολιτικάντη, ενός κάποιου κύριου Σκέρτσου, απ' αυτούς που εδώ και δεκαετίες περνούν από περίοπτους πολιτικούς θώκους και χάνονται, χωρίς να αφήσουν πίσω τους το παραμικρό ίχνος. Όταν δεν αφήνουν ελλείμματα.
Όπως ο Σημίτης που περιφρονούσε βαθιά τα πολύβουα λαϊκά καφενεία, τα οποία δεν μπορούν να συγκριθούν με τα περιώνυμα της εσπερίας, έτσι κι ο Σκέρτσος και οι όμοιοί του, βδελύσσονται και υποτιμούν βαθιά οτιδήποτε λαϊκό, οτιδήποτε πηγάζει ή (σπανιότατα) εκφράζει στην πλειοψηφία του αυτόν τον διαιρεμένο λαό, θεωρώντας τον δεδομένα ανόητο, απερίσκεπτο, αν όχι επικίνδυνο.