Στη σημασία του Brexit και της εκλογής του Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ, αναφέρεται σε άρθρο του στη βρετανική Guardian o διάσημος θεωρητικός φυσικός Στίβεν Χόκινγκ, επισημαίνοντας ότι «βρισκόμαστε στην πιο επικίνδυνη στιγμή στην εξέλιξη της ανθρωπότητας».   

Τονίζει, μεταξύ άλλων, ότι δεν μπορούμε να αγνοούμε την ανισότητα που υπάρχει στον κόσμο, καθώς «τώρα έχουμε την τεχνολογία για να καταστρέψουμε τον πλανήτη στον οποίο ζούμε, αλλά δεν έχουμε αναπτύξει ακόμη την ικανότητα να δραπετεύσουμε από αυτόν». 

Με αφορμή τα όσα διαδραματίστηκαν στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής την περασμένη Τρίτη. Το Περιφερειακό Συμβούλιο συζήτησε τον προϋπολογισμό του 2017. Σε αναμονή του βίντεο της συνεδρίασης, που δεν είναι ακόμη διαθέσιμο, ας πούμε δυο λόγια για το τι διαδραματίστηκε. Όχι για τα «μεγάλα» (τα 660 εκ. ευρώ που είναι το σύνολο του προϋπολογισμού), αλλά για τα «μικρά»: τα 60.000 νοικοκυριά που είτε είναι χωρίς ρεύμα είτε κινδυνεύουν να τους κόψουν το ρεύμα στην Αττική. 

Ο 27χρονος Ουκρανός Σεργκέι Πολούνιν παίζει αυτές τις μέρες στην χώρα μας σε διπλό ταμπλό, σε μια ταινία και σε τέσσερις παραστάσεις. Η ταινία που έχει τίτλο "Ο χορευτής" την σκηνοθέτησε ο Στήβεν Κάντορ. Και στο Παλλάς από 1 έως 4 Δεκεμβρίου, ο Πολούνιν μαζί με την Νατάλια Οσίποβα, θα παρουσιάσουν τρεις χορογραφίες μοντέρνου χορού.

Ο Πολούνιν θεωρείται σχεδόν από όλους ο νόμιμος διάδοχος των Νουρέγιεφ και Μπαρίσνικοφ. Πρόκειται για ένα σπάνιο ταλέντο με χαρίσματα από γεννησιμιού του ( στο μαιευτήριο, το μοναδικό αλά σπαγκάτο άνοιγμα των ποδιών του νεογέννητου τρόμαξε μια νοσοκόμα), με ακαταμάχητο συνδυασμό δύναμης και χάρης, με σκοτεινά χρώματα προσωπικής ιστορίας, ο Πολούνιν έγινε διάσημος όταν στα 21 του έγινε μέλος του Βασιλικού Μπαλέτου του Λονδίνου, όντας ο νεότερος σολίστας στη μακρόχρονη ιστορία του.

Ένα εντυπωσιακό και περίτεχνο γκράφιτι που κοσμεί τον τοίχο ενός εγκαταλελειμμένου σπιτιού, στη διασταύρωση των οδών Κωνσταντίνου Παλαιολόγου και Σάμου, στο Μεταξουργείο, κάνει το γύρο του διαδικτύου.

 Αυτός ο street artist από το Μπαλί έχει φτιάξει ένα γιγαντιαίο mural 350 τ.μ. στη γκαλερί Σαρρή 12. Την περίτεχνη τοιχογραφία που απεικονίζει μία κουκουβάγια σχεδίασε ο street artist Wild Drawings, aka WD και είναι εμπνευσμένη από τη διάσημη ρήση του Τζίμι Χέντριξ «Knowledge speaks but wisdom listens».  

Αφιερωμένο στον ανθρωπισμό και την ελπίδα, το «Μουσείο χωρίς Σπίτι - Μια Έκθεση για τη Φιλοξενία» ζωντανεύει με εκθέματα σε κάθε γωνιά της Αθήνας 14 Νοεμβρίου - 14 Δεκεμβρίου 2016

14 Νοεμβρίου 2016 – Ένα πουκάμισο, πολύχρωμες κηρομπογιές, ένα παιχνίδι, ένα τουμπερλέκι… Αυτά είναι μερικά από τα αντικείμενα που θα «εκτίθενται» από τις 14 Νοεμβρίου 2016 στο πρωτότυπο, ξεχωριστό «Μουσείο Χωρίς Σπίτι», μια πρωτοβουλία του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας και της Oxfam, της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Οργανώσεων για την Καταπολέμηση της Φτώχειας.

Ο Σάκης Ιωαννίδης της Καθημερινής, έθεσε το ερώτημα "σε ποιον άλλον μουσικό θα δίνατε το Νόμπελ λογοτεχνίας; ". Ο δημοσιογράφος Θεοδόσης Μίχος απάντησε στους Stooges, η τραγουδοποιός Ανδριάννα Μπάμπαλη προτίμησε την Τζόνι Μίτσελ και ο συνθέτης Γιώργος Ανδρέου διάλεξε τον Λεόναρντ Κοέν. Μιας και περνάμε εβδομάδα Κοέν λόγω του θανάτου του, επιλέξαμε να αναρτήσουμε την απάντηση του Γ. Ανδρέου.  

Η βράβευση ενός τραγουδοποιού με Νομπέλ Λογοτεχνίας υπογραμμίζει την πρωτογένεια και την υψηλή καλλιτεχνική επίδοση που απαιτεί ο στίχος ενός τραγουδιού. Πολλοί ξενίστηκαν από την κίνηση της Σουηδικής Ακαδημίας – διαφωνώ με το σκεπτικό τους. Υπάρχουν χιλιάδες ανάξια λόγου πεζογραφήματα στην ιστορία της γραφής. Έχουν ξεχαστεί – μαζί τους ένα σωρό εξίσου κακότεχνοι στίχοι τραγουδιών. Τα αριστουργήματα, όμως, επιβιώνουν. Ευτυχώς.

Ως γνωστόν την ημέρα των προεδρικών εκλογών στις Η.Π.Α διεξάγονται παράλληλα και εκλογές σε πολλές πολιτείες για τα μέλη του Κογκρέσου, αλλά και διάφορα δημοψηφίσματα. Φέτος κάποια από τα δημοψηφίσματα έχουν ένα γενικότερο ενδιαφέρον και θα αναφέρουμε τα πιο χαρακτηριστικά.

Απήχθησαν τον Αύγουστο του 2014 από το χωριό τους Κόσο του Β. Ιράκ και μεταφέρθηκαν στην κατακτημένη από το αυτοαποκαλούμενο «Ισλαμικό κράτος» Μοσούλη.

Πέρασαν μήνες στην κόλαση ζώντας έναν καθημερινό εφιάλτη. Βιάστηκαν, βασανίστηκαν και καταδικάστηκαν σε σεξουαλική δουλεία και σκλαβιά από τους μαχητές της τρομοκρατικής οργάνωσης, προτού καταφέρουν να δραπετεύσουν.

Βρήκαν το κουράγιο να μιλήσουν δημόσια για όσα πέρασαν και έγιναν το πρόσωπο του αγώνα του λαού τους, της θρησκευτικής μειονότητας των Γιαζίντι, που γνωρίζει πραγματική γενοκτονία, όπως τονίζουν τα Ηνωμένα Εθνη.

+05 .αΧα

(μια παρ' ολίγον κλινική περίπτωση

και ένα θεώρημα) 

Φαντάζομαι πως ο Δημήτρης

μάζεψε από τα δεκατρία του τόση

μα τόση στεναχώρια 1