Η είδηση για τη δίκη της Σώτης Τριανταφύλλου είναι από εκείνες τις ειδήσεις που θα μπορούσαν να έχουν γραφτεί σαν φάρσα σε κάποια σατιρική εφημερίδα, όπως το Κουλούρι. Η συγγραφέας οδηγείται στα δικαστήρια για προτροπή σε ισλαμοφοβική βία βάσει ενός ρητού που συμπεριέλαβε σε άρθρο του 2015 και το οποίο απέδωσε εσφαλμένα (;) στο Μάρκο Πόλο: «φανατικός μουσουλμάνος είναι αυτός που σου κόβει το κεφάλι, ενώ μετριοπαθής είναι εκείνος που σε κρατάει για να σου κόψουν το κεφάλι».

«Το άλλο μου ολόκληρο» είναι η ιστορία ενός έρωτα που έγινε μεγάλη αγάπη, σχέση ουσιαστική και βαθιά, μέχρι να την σταματήσει, ξαφνικά, ο θάνατος: Στο αυτοβιογραφικό της βιβλίο, η δημοσιογράφος της Καθημερινής, Τασούλα Επτακοίλη «εξομολογείται» τη ζωή της με τον Κώστα Μοσχούδη, μετά τη δική του απώλεια. Επί έναν χρόνο, από τον Οκτώβριο του 2014 ως το φθινόπωρο του 2015 έγραφε για τα είκοσι τέσσερα χρόνια που μοιράστηκαν. Και τώρα, χωρίς ενοχές πια, με ένα καινούργιο βιβλίο για παιδιά στα ράφια, τον «Γουργούρη», είναι αισιόδοξη: Ξέρει ότι ο Κώστας θα είναι πάντα ο «άνθρωπός της». Κι ότι η ζωή συνεχίζεται. 

Στην ιστορία του ελληνικού κράτους με τον όρο «νέες χώρες» περιγράφονταν οι περιοχές που προστέθηκαν στη μικρή ανεξάρτητη Ελλάδα, όπως τη δημιούργησαν, ανεξάρτητη, οι συνθήκες του 1830.

Ο όρος αναφέρεται κυρίως στις ζώνες όπου επεκτάθηκε η χώρα στη θυελλώδη δεκαετία 1912-1922 –την Κρήτη, την Ηπειρο, τη Μακεδονία, τη Θράκη.

Προσκτήσεις που τελικά προσδιόρισαν τα όρια της Ελλάδας, των Ελλήνων και του Ελληνισμού όπως σχεδόν τα γνωρίζουμε σήμερα.

Οι θάλασσές μας έχουν μετατραπεί σε τεράστιες χωματερές! Περίπου 8 εκατομμύρια τόνοι πλαστικού καταλήγουν σε αυτές κάθε χρόνο. Οι σακούλες, τα μπουκάλια, τα μαχαιροπήρουνα και πολλά άλλα πλαστικά μίας χρήσης που χρησιμοποιούμε καθημερινά καταλήγουν στον κάδο σκουπιδιών. Δεν διασπώνται εύκολα, μένουν στο περιβάλλον για δεκαετίες και εισβάλλουν στην τροφική αλυσίδα.

Στην άλλη άκρη της πόλης, μετά τη δουλειά και καθώς νυχτώνει, μια γλυκυτάτη νέα κοπέλα προχωρεί κατά μήκος τού δρόμου με τα μαγαζιά. Οι κράχτες τα ρομπότ, στέκονται μπροστά στις πόρτες τών καταστημάτων και παντού αναβοσβήνουν πολύχρωμα φώτα και λέηζερ που χορεύουν. Η νέα κοπέλα είναι ξανθιά, με τα μαλλιά της μαζεμένα γύρω στο λαιμό και μετά να χύνουνται στους ώμους. Ξανθιά, ροδοκόκκινη, γεμάτη φρεσκάδα, σταματάει σε εξώπορτα και βγάζει τα κλειδιά της. 

Η νεαρά που διαβάζει λέγεται Έλλη Τρίγγου, είναι από την Πάτρα, 26 χρόνων, κόρη του αρτοποιού Κώστα και πέτυχε ένα εντυπωσιακό κινηματογραφικό ντεμπούτο πέρσι στο σέξι ψυχολογικό θρίλερ που μυρίζει καλοκαίρι και λέγεται “Suntan”. Η Έλλη έχει 2 αδέλφια, βρίσκεται στο 3ο έτος της σχολής του Εθνικού θεάτρου και σύμφωνα με δηλώσεις της, έχει όλη την οικογένεια στο πλάι της ό,τι και αν κάνει. Βραβεύτηκε το 2017 από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου με το βραβείο β' γυναικείου ρόλου για την ταινία Suntan. 

Το πρωινό της 7ης Μαρτίου ήταν ένα γεμάτο πρωινό για τον κ. Αγγελο Χανιώτη. Εκτός από την παρουσία του στα εγκαίνια της έκθεσης «Ενας κόσμος συναισθημάτων - Αρχαία Ελλάδα 700 π.Χ.-200 μ.Χ.» του Ιδρύματος Ωνάση στο Μανχάταν, την οποία έχει συνεπιμεληθεί ως ιστορικός που έχει εντρυφήσει στην ιστορία των ανθρώπινων συναισθημάτων, έπρεπε να λύσει και διάφορα ζητήματα «πίσω στο γραφείο». Που αποκτά πιο συναρπαστική διάσταση όταν το «γραφείο» είναι αυτό του διευθυντή της Σχολής Ιστορικών Μελετών του Ινστιτούτου Προηγμένων Σπουδών στο Πρίνστον, το ακαδημαϊκό σπίτι, μεταξύ άλλων, του Αλμπερτ Αϊνστάιν.

Ίσως να έχετε γνωρίσει κάποιους συνανθρώπους μας που το όλον τους έχει διαμορφώσει μία προϋπόθεση για την τέχνη, έτσι ώστε με την επαφή μαζί της να μην τους κατακλύζει μια μιζέρια και να διασώζεται μέσα τους ένα ελάχιστο νόημα. Κι αυτή είναι η τέχνη που δεν παίζει στο ταμπλό του ασπρόμαυρου, απ'εδώ οι κακοί, απ'εκεί οι καλοί, άντε και καμιά φορά στο βάθος οι άσχημοι. Μιλάμε για μία τέχνη που αφ'ενός δεν στρογγυλεύει τα πράματα και αφ'ετέρου δεν αποκλείει. Για την τέχνη που είναι ανοιχτή στα θεατά και στ'αθέατα του κόσμου κι απλώνει στις αισθήσεις μας ποικίλες αποχρώσεις. Πολλές φορές μέσα και από τα ασήμαντα καταφέρνει να δημιουργεί μία πνευματικότητα που έχει και δεν έχει να κάνει με τον ρεαλισμό, μία πνευματικότητα που έχει και δεν έχει να κάνει με τις ιδέες.

Ιδιαίτερα γι'αυτούς που είναι φιλομαθείς και δεν το γνωρίζουν ακόμα, υπενθυμίζουμε το Κέντρου Ανοικτών Διαδικτυακών Μαθημάτων - Mathesis των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης που ξεκίνησε το 2015. Για να τους πούμε πρώτον ότι είναι δωρεάν. Δεύτερον ότι απευθύνετε σε όλους, πράμα που σημαίνει ότι η εγγραφή είναι ανοιχτή και δωρεάν. Και τρίτον, ότι μετά το πέρας κάθε βιντεοσκοπημένου μαθήματος παρέχεται βεβαίωση επιτυχούς παρακολούθησης.

Ο Εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου καθιερώθηκε το 1962 από το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου και εορτάζεται στις 27 Μαρτίου από την παγκόσμια θεατρική κοινότητα. Η Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου εκπροσωπεί για τη θεατρική κοινότητα μια ευκαιρία υπενθύμισης της ετερότητας αυτής της καλλιτεχνικής έκφρασης και προώθησης του αντίκτυπου που αυτή έχει στις σύγχρονες κοινωνίες.