Σούζη Παλαιοκώστα
Ιωάννα Καρυστιάνη: Πώς να μην έχει κανείς την τρελή ελπίδα για έναν κόσμο δικαιότερο;
Θέλει να ζυγίζει σχολαστικά το τι θα γράψει, το τι θα πει. Στα μυθιστορήματά της, στα σενάρια που υπογράφει για τις ταινίες του Παντελή Βούλγαρη, στην κοινωνική της συναναστροφή, στις συνεντεύξεις της. Στα βιβλία της, με όχημα τον απλό καθημερινό άνθρωπο και με τρόπο συγκλονιστικά καίριο οδηγεί τον αναγνώστη στον πυρήνα της ύπαρξής του.
Συζητήσαμε με την Ιωάννα Καρυστιάνη με αφορμή «Το τελευταίο σημείωμα», που διαγράφει ήδη μια πετυχημένη πορεία στις κινηματογραφικές αίθουσες, και τα διηγήματά της που ανεβάζει στον Πολυχώρο «Αλεξάνδρεια» η Εύη Δημητροπούλου.
Στο ξεχασμένο Χατζηκυριάκειο στον Πειραιά, κορίτσια δίχως οικογένεια βρίσκουν νέο σπίτι
Παιδιά που αναγκάστηκαν να αποχωριστούν τους γονείς τους στέκονται στα πόδια τους ξανά, με την ευγένεια των ξένων.
Xειμωνιάτικο πρωινό και το κτίριο του Χατζηκυριάκειου Ιδρύματος στην ομώνυμη περιοχή του Πειραιά ξεπροβάλλει επιβλητικά, παρά τις καταστροφές από τον σεισμό του '99. Κουβαλά πολυάριθμες ιστορίες παιδιών που αναγκάστηκαν νωρίς να αποχωριστούν τους γονείς τους και βρέθηκαν σε μια μεγαλύτερη οικογένεια που τους πρόσφερε ό,τι είχαν στερηθεί.
Γιατί τα βιβλία Ιστορίας πουλάνε περισσότερο από ποτέ;
Τρεις καθηγητές πανεπιστημίου - Γιώργος Μαυρογορδάτος. Κώστας Κωστής, Στάθης Καλύβας - των οποίων τα ιστορικά βιβλία βρίσκονται συνεχώς στις λίστες των ευπώλητων, εξηγούν την ανάγκη μας για νέες προσεγγίσεις στην ιστορική γνώση.
Κατά τη διάρκεια της κρίσης η παραγωγή ιστορικών βιβλίων γνώρισε πρωτοφανή άνθηση. Ήδη, λίγο πριν ολοκληρωθεί το έτος, έχουν προστεθεί κι άλλα στον μακρύ κατάλογο των εκδόσεων, αποτυπώνοντας κατ' αυτό τον τρόπο την ανανέωση του ενδιαφέροντος για την Ιστορία. Αναμφίβολα, μαρτυρίες, γεγονότα και πρόσωπα του χθες αγγίζουν πλέον ένα ευρύτερο κοινό, το οποίο δείχνει να διψά για Ιστορία.
Ο Τραμπ κατάργησε στις Η.Π.Α την "αρχή της ουδετερότητας" στο διαδίχτυο, σειρά παίρνει τώρα η Ευρώπη;
Στις 6 Αυγούστου του 1991, ο Τim Berners-Lee δημοσίευσε την πρώτη ιστοσελίδα. Ήταν απλά μαγική, αλλά λίγο «μονότονη». Δεν είχε εικόνες, δεν είχε κουμπάκια, δεν είχε μουσική, δεν είχε σέλφι, δεν είχε βίντεο, ούτε καν χρώμα, μόνο ένα λευκό φόντο, με μαύρο κείμενο και μπλε υπερσύνδεσμους. Κι αυτές λέξεις ήταν, απλά σε μπλε χρώμα και υπογραμμισμένες. Εάν κλίκαρες πάνω στην πρώτη που θα συναντούσες διαβάζοντας το κείμενο της πρώτης ιστοσελίδας, δηλαδή στη λέξη «hypermedia», αυτόματα θα έχανες αυτό που διάβαζες, και θα σε μετέφερε (σχεδόν μαγικά) σε μια άλλη σελίδα όπου θα σου εξηγούσε τι είναι το HyperText. Ο πρωταρχικός στόχος της ιστοσελίδας ήταν να «μοιράζεται» την πρόοδο σχετικά με τον Παγκόσμιο Ιστό μαζί με άλλους ερευνητές, να τους εκπαιδεύσει να αναπτύξουν κι αυτοί τις δικές τους ιστοσελίδες και τέλος, να προσκαλέσει τους πάντες να συμμετάσχουν στη νέα αυτή κοινότητα.
Η Θεσσαλονικιά May Roosevelt δημιούργησε έναν πανέμορφο δίσκο ηλεκτρονικής μουσικής, του Δημήτρη Καραθάνου
Το άλμπουμ "Junea" της May Roosevelt είναι ίσως ένα από τα ωραιότερα παραμύθια που γράφτηκαν στην ηλεκτρονική μουσική τα τελευταία χρόνια. Απέριττες μελωδίες χωρίς εφετζίδικα μπλιμπλίκια, ισορροπημένη χαρμολύπη που, όταν την αφήνεις, απλώνεται σαν ουράνια ραψωδία ενός ανεξερεύνητου κόσμου που σε περίμενε να τον ανακαλύψεις. Όταν το ακούς, νιώθεις τα ίδια ρίγη που αισθάνθηκες με το «Our Love» του Caribou ή με το «Untrue» του Burial. Όπως συμβαίνει πάντα με τους δίσκους που έχουν τη στόφα του ορόσημου, το «Junea» περιγράφει με ήχους αυτά που μέσα σου είναι μόνο συναισθήματα και διαθέσεις.
Τι είπε η Άντζελα Ντέιβις στο θέατρο Αλίκη για τον φεμινισμό, του Θοδωρή Αντωνόπουλου
Το θέατρο Αλίκη αποδείχθηκε τελικά πολύ μικρό για να χωρέσει όλους όσοι ενδιαφέρθηκαν να δουν και να ακούσουν από κοντά τη μεγάλη αυτή μορφή των κινημάτων διαμαρτυρίας που μέχρι οι Rolling Stones κάνανε κάποτε τραγούδι (Black Angel). Κάτι ο θρύλος που συνοδεύει την 71χρονη σήμερα ακαδημαϊκή ερευνήτρια και δυναμική ακτιβίστρια συνάμα που ο φιλόσοφος Χέρμπερτ Μαρκούζε επαινούσε ως την καλύτερη μαθήτριά του, κάτι το αυξημένο ενδιαφέρον των Αθηναίων για την πολιτική, κάτι που ο λόγος της συνδυάζει τις κλασικές μαρξιστικές προβληματικές με τις σύγχρονες κινηματικές/φεμινιστικές αναζητήσεις, η γυναίκα που χαρακτήρισε κάποτε το FBI «δημόσιο κίνδυνο», που γνώρισε τιμές αλλά επίσης διώξεις και φυλακίσεις ως δήθεν τρομοκράτισσα φτάνοντας στα '80s να θέσει υποψηφιότητα για την αντιπροεδρία των ΗΠΑ με το αμερικανικό ΚΚ (το οποίο εγκατέλειψε αργότερα), προσέλκυσε ένα ευρύ κοινό – και όχι άδικα.
Λέτε τα πράματα να είναι τόσο άσχημα στις συναυλίες όσο τα λέει η Ελληνοϊταλίδα Angel Lo Verde;
Πώς είναι τα πράγματα, σήμερα για τις ελληνικές μπάντες;
«Πολύ, πάρα πολύ δύσκολα από όλες τις απόψεις. Στέλνεις προτάσεις σε χώρους και δεν σου απαντάνε καν. Μετά δεν υπάρχει στήριξη από τον κόσμο. Δεν το λέω μόνο για την προσέλευση στις συναυλίες, αλλά και για την προσπάθεια που κάνεις να βγάλεις έναν δίσκο και με την πρώτη ευκαιρία αντί να τον αγοράσουν, τον κατεβάζουν. Νομίζει κάποιος ότι έτσι βλάπτει μια εταιρεία, αλλά στην πραγματικότητα βλάπτει τον μουσικό. Οπότε αν θέλεις κάτι να ξαναδείς γιατί σου αρέσει δεν θα το δεις, απλά γιατί δεν θα υπάρχει».
Γιατί οι Αγιορείτες μοναχοί είναι από τους καλύτερους μάνατζερ διεθνώς, της Μερόπη Κοκκίνη
Δεν είναι τυχαίο ότι οι βασικές αρχές του αθωνικού management εφαρμόζονται εδώ και δεκαετίες σε παγκόσμιους επιχειρηματικούς κολοσσούς, καθώς η ανθεκτικότητα και η αποτελεσματικότητά τους έχει αναδειχτεί μέσα στα χρόνια. Όπως και ότι το Άγιο Όρος αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα brand names παγκοσμίως γεγονός που το καθιστά από μόνο του ένα πολύ ενδιαφέρον case study.
Αυτές οι δύο διαπιστώσεις ήταν το έναυσμα για μια εις βάθος έρευνα του τρόπου λειτουργίας της Μοναστικής Πολιτείας στη Χερσόνησο του Άθω από τον Θοδωρή Σπηλιώτη, έναν επιτυχημένου τεχνοκράτη γνωστό και από κάποιες καινοτόμες εταιρείες στον χώρο των start-ups (την E-SURVEY και την E-STAFF), και που τελικά οδήγησαν στη συγγραφή βιβλίου με τίτλο «Ο μοναχός που έγινε CEΟ».
Η ψυχή μου δεν μ'ακούει πια - the get down - κύμα θα γίνω στον ωκεανό - the affair
Η ψυχή μου δεν μ'ακούει πια , τώρα που ένας ποταμός με παρασύρει κι έχει την εξουσία πάνω της. Επικίνδυνες φάσεις, όταν μάλιστα νομίζω πως αυτός ο ποταμός με πάθος με παρασύρει βαθιά, πιο βαθιά δεν έχω. Ευτυχώς που έχω επίγνωση πως πρόκειται για έναν όμορφο κίνδυνο, ναι μιλάω γι'αυτόν που με τραβάει σε σκοτάδια, εκεί που η ψυχή μου δεν μ'ακούει πια. Και το χειρότερο, όποτε προσπαθώ να πολεμήσω αυτή τη δύναμη, να πάω κόντρα στο ποτάμι, τι φρίκη, ζω μέσα στο ψέμμα.
Η τραγουδίστρια, η συγγραφέας και ο ηθοποιός
Η τραγουδίστρια Νατάσσα Μποφίλιου ( Αθήνα, 1983) μίλησε στο Δημήτρη Κανελλόπουλο και η συνέντευξή της δημοσιεύτηκε στην ΕτΣ στις 2.12 με τον τίτλο "Δεν εμπιστεύομαι ανθρώπους που τους αγαπάνε όλοι"
Η συγγραφέας Ρέα Γαλανάκη ( Ηράκλειο Κρήτης, 1947) μίλησε στην Βένα Γεωργακοπούλου και η συνέντευξή της δημοσιεύτηκε στην ΕτΣ στις 2.12 με τον τίτλο " Ο Χαλεπάς είναι ένας άγιος που τον προσκυνώ"
Ο ηθοποιός Μανώλης Μαυροματάκης (Αθήνα, 1962) μίλησε στην Κυριακή Μπεϊόγλου και η συνέντευξή του δημοσιεύτηκε στην ΕτΣ στις 2.12 με τον τίτλο " Η κατάσταση της αγάπης είνει απόφαση"
