Θεματικές

Θεματικές (204)

ets21«Νομίζω ότι ο καλύτερος τρόπος για να αντισταθούμε στον νεοφιλελευθερισμό είναι να έχουμε κάτι καλύτερο να προσφέρουμε. Ετσι ο τελικός στόχος μας πρέπει να είναι μια διαφορετική κοινωνία. Οχι απλώς για να ξεφύγουμε από ένα κακό παρελθόν, αλλά για να δημιουργήσουμε μια ζωή πιο συνεπή απέναντι στις ανθρώπινες αξίες, πιο πλούσια με ανθρώπινους όρους, με μια βαθιά κοινότητα μεταξύ των ανθρώπων. Και φυσικά πιο προστατευμένες σχέσεις με το περιβάλλον μας»

christopoulosΟ Δημήτρης Χριστόπουλος είναι πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Η ερευνητική του δραστηριότητα αφορά, μεταξύ άλλων, ζητήματα δικαιωμάτων, μειονοτήτων, μεταναστών και ιδιότητας του πολίτη. Με δημόσιες παρεμβάσεις του έχει αναδείξει πολλές φορές ότι η κρίση των δικαιωμάτων είναι μια κύηση της ευρύτερης οικονομικής και πολιτικής συγκυρίας από την οποία διέρχεται η Ελλάδα και η Ευρώπη τα τελευταία χρόνια. Όταν τον επισκέφθηκα στο σπίτι του στα ορεινά των Αμπελοκήπων στην επικαιρότητα κυριαρχούσε και πάλι το θέμα του προσφυγικού. Περισσότεροι από 1.300 πρόσφυγες και μετανάστες έφτασαν τα τελευταία εικοσιτετράωρα στα νησιά του Αιγαίου ενώ από τις αρχές του έτους ο αριθμός έχει ξεπεράσει τις 25.000 αφίξεις.

tassios«Το ανθρώπινο γένος έχει κατά καιρούς επιδείξει τόσα πολλά επεισόδια ηλιθιότητας, ώστε ουδείς μπορεί να αποκλείσει την έκλειψή του από προσώπου της Γης... Κι αυτό το χνέρι μπορεί να το πάθει η ανθρωπότητα από ποικίλες άλλες αιτίες (κι όχι από την Τεχνητή Νοημοσύνη μόνον), όπως: Παγκόσμιος πυρηνικός όλεθρος (σκεφθείτε στα χέρια ποίων ημιφρόνων βρίσκονται τα σχετικά κλειδιά), Ανθρωπογενής κλιματική αλλαγή, που ήδη καλπάζει – και οι ημίφρονες χτενίζονται. Γι’ αυτό φωνάζομε για συστηματική Ηθοπολιτική Παιδεία και για Συμμετοχική Εγρήγορση, ως θεμελιώδεις πολιτικές δράσεις!» δηλώνει απερίφραστα ο Θεοδόσης Τάσιος.

bexrakis1O πνευμονολόγος-εντατικολόγος και επικεφαλής της επιτροπής εμπειρογνωμόνων για την εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου εξηγεί γιατί ήρθε η ώρα να μπει ένα τέλος στην πιο ντροπιαστική συνήθεια των Ελλήνων

Το Ινστιτούτο Δημόσιας Υγείας του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος βρίσκεται σε ένα ιστορικό κτίριο στην οδό Ηπίτου 17Β στην Πλάκα. Εκεί συναντήσαμε τον πνευμονολόγο-εντατικολόγο, τ. αναπληρωτή καθηγητή στα πανεπιστήμια Αθηνών και Harvard και διευθυντή του ινστιτούτου κ. Παναγιώτη Μπεχράκη. Το φωτεινό γραφείο του προσφέρει μια ασύγκριτη θέα προς τον αρχαιολογικό χώρο της Ακρόπολης, ενώ γύρω μας υπάρχουν έργα τέχνης της κόρης του, πολυάριθμα βραβεία και εκπαιδευτικό υλικό ειδικά σχεδιασμένο για να υποστηρίξει τις μαθητικές παρεμβάσεις και τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς.

lifo108Πρόσφυγες στην Ελλάδα: Όπου κι αν μείνουν, υποφέρουν. Γιατί αποτυγχάνουν όλες οι τακτικές στέγασης κοινωνικής ένταξης των προσφύγων; Ένας επίκαιρος διάλογος με τον Νίκο Κουραχάνη, κοινωνικό επιστήμονα, ερευνητή του Παντείου και συγγραφέα του βιβλίου «Πολιτικές Στέγασης Προσφύγων – προς την κοινωνική ενσωμάτωση ή την προνοιακή εξάρτηση;» 

Οι πρόσφατες εκκενώσεις καταλήψεων στέγης –συνοδευόμενες από μια φοβική έως χυδαία ρατσιστική ρητορική όπως τα περί «ανθρώπινων σκουπιδιών» του τέως, πλέον, συνδικαλιστικού εκπρόσωπου της ΕΛΑΣ –, οι οποίες φιλοξενούσαν κατά βάση πρόσφυγες και μετανάστες, αναζωπύρωσαν τη συζήτηση για τις εφαρμοζόμενες μεταναστευτικές πολιτικές και ειδικά στους τομείς της στέγασης και κοινωνικής ένταξης.  

ets19Ο Γερμανός κοινωνιολόγος Βόλφγκανγκ Ζαξ είναι μέλος του Wuppertal Institute for Climate, Environment and Energy. Η ακόλουθη συνέντευξή του δημοσιεύτηκε στο ιταλικό περιοδικό L’ Espresso. Του Θανάση Γιαλκέτση


● Πριν από τριάντα χρόνια, μαζί με μερικούς συναδέλφους σας είχατε την ιδέα να γράψετε ένα «Λεξικό της ανάπτυξης», στο οποίο ανατέμνατε κριτικά μία από τις κεντρικές έννοιες του εικοστού αιώνα: την ανάπτυξη. Για ποιους λόγους αντιταχθήκατε σε αυτή την ιδέα, η οποία για άλλους ήταν συνώνυμη της προόδου και της ελπίδας;

sxistoΗ γενναία ιστορία μιας δασκάλας που μαθαίνει ελληνικά στα «ξενάκια». Μια αρκετά «διδακτική» συνέντευξη με τη συντονίστρια εκπαίδευσης προσφύγων στο Σχιστό κι επιμελήτρια του Παιδικού Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ Τέχνης και Αποδοχής, Ελένη Καραγιάννη, με έναυσμα το βιβλίο της «Το Ημερολόγιο μιας Δασκάλας - ιστορίες από το προσφυγικό» (εκδόσεις 24 Γράμματα). Του Θοδωρή Αντωνόπουλου. 

H «κυρά-ντασκάλα», όπως τη λένε κάποια προσφυγόπουλα, βρίσκεται χρόνια στις επάλξεις της διαπολιτισμικής, συμπεριληπτικής παιδείας. Στοχοποιήθηκε μάλιστα από ακροδεξιά στοιχεία αφότου βρέθηκε «πρόσωπο με πρόσωπο» με τον Λαγό, όταν μαζί με άλλους Χρυσαυγίτες εισέβαλαν στο σχολείο της για να σπείρουν μίσος και φόβο.

lifo107Μια συζήτηση του Γιάννη Πανταζόπουλου με τον συγγραφέα και καθηγητή φιλοσοφίας, γνωστό με το προσωνύμιο «αναρχικός φιλόσοφος», για την οικονομική κρίση, την παιδεία, τα social media, τον αναρχισμό, τα Εξάρχεια, τη ζωή, τον έρωτα και την αγάπη 

Το καλοκαιρινό απόγευμα στη Βάρκιζα είναι ιδιαίτερα ζεστό και υγρό. Την ησυχία διαταράσσουν μόνο οι ήχοι των τζιτζικιών. Σε μικρή απόσταση από την παραλία βρίσκεται το διαμέρισμα του καθηγητή Φιλοσοφίας, συγγραφέα και διανοούμενου Στέφανου Ροζάνη. Εκεί, στο θερινό τους καταφύγιο, με υποδέχεται με τη σύζυγό του Ρεβέκκα. Ελάχιστα λεπτά πριν φτάσουμε, ο καθηγητής διάβαζε ένα βρετανικό λεξικό τέχνης, ενώ δίπλα του, στο τραπέζι του μπαλκονιού, μια ασημένια ταμπακιέρα συνοδεύει την πολύχρονη, «αγαπημένη» συνήθεια του καπνίσματος.

trivizasΟ πιο αγαπημένος Έλληνας παραμυθάς μιλάει για τις ιστορίες του, τον ρόλο της φαντασίας στη ζωή μας και για το πώς θα έπρεπε να εκπαιδεύουμε τα παιδιά μας.

Είναι θα λέγαμε ένας από τους λίγους συγγραφείς παιδικών βιβλίων, που έχουν αγαπηθεί από μικρούς και μεγάλους. Ο καθηγητής εγκληματολογίας και συγγραφέας Ευγένιος Τριβιζάς είναι ποιητής των παραμυθιών, που καταφέρνει να συναρπάσει ακόμα και τους πιο απαιτητικούς αναγνώστες, τόσο με τα βιβλία του, όσο και με τα σχολικά του βοηθήματα. Λίγο πολύ, όλοι γνωρίζουμε το έργο του, το οποίο μάλιστα είναι παγκοσμίως αναγνωρισμένο.

fountaΓια τις καταστροφικές συνέπειες της επελαύνουσας κλιματικής κρίσης δεν έχουμε έγκυρα στοιχεία για το αν τις έχουν υπόψη τους οι απλοί πολίτες του κόσμου. Σε άλλες χώρες, τις πιο αναπτυγμένες οικονομικά, φαίνεται ότι  τα μεσαία στρώματα έχουν μια ιδέα για το τι θα παιχτεί και πόσο ακριβά θα το πληρώσουμε όλοι αν δεν βάλουμε φρένο σ'αυτήν, αν δεν επινοήσουμε μια διαφορετική οικονομική πολιτική για το σύνολο των κρατών κι ένα διαφορετικό τρόπο ζωής. Μια πολιτική όπου με λίγα λόγια, η ανάπτυξη δεν θα καταστρέφει το περιβάλλον. Στις περισσότερες, όμως, χώρες του κόσμου, μόνο ένα μέρος του πολιτικού τους προσωπικού έχει αρχίσει να το απασχολεί πιο σοβαρά αυτό που έχει αποκληθεί το μεγαλύτερο πρόβλημα του πλανήτη. Μακάρι οι πολιτικές ηγεσίες να βρουν δρόμους και τρόπους συνεργασίας παίρνοντας εκείνα τα μέτρα ώστε τελικά να κερδίσει ο κόσμος αυτήν την μάχη. Την μάχη εναντίον του απειλητικού φαινομένου του θερμοκηπίου. 

Σελίδα 1 από 15