Νότες με ρυθμούς και μελωδίες

Νότες με ρυθμούς και μελωδίες (102)

taranplanΈνας ακόμη… ύμνος στη γυναίκα βγήκε στον «αέρα». Ο τίτλος του, «Ταράν τλαν» σε στίχους-μουσική Στέλιου Σιγανού και σε ερμηνεία του ίδιου και του Αργύρη Μπακιρτζή 

Σικάτη κατηφόρισε, τα τάκα τάκα φόρεσε, τακούνι κουνιστό πωπό και όλοι στην πιάτσα πω πω πω. Ταράν τλαν… Σικάτη κατηφόρισε, τα τάκα-τάκα φόρεσε, στη στράτα τράτα κουνιστή, δαντέλα τρέλα για πανί. Ταράν τλαν… Πιπίνι πίνει μόνο του, στραβά τραβά το δρόμο του και πίσω ισοκράτημα τα τάκα τάκα τα άτιμα Ταράν τλαν... Γατάκι Τάκη τι κοιτάς, στο Λα σολάρει ο μπαγλαμάς και σύ στο SI μονάχος σου φαλτσάρεις για το πάθος σου......

xatzidakisΩς παιδί της μεταπολίτευσης σε εκείνη την πολιτικοποιημένη περιρρέουσα, ευτυχώς δεν με πόλωσε το ήδη καταξιωμένο δίδυμο Χατζιδάκις (Ξάνθη, 1925-Αθήνα, 15 Ιουνίου 1994) Θεοδωράκης ( Χίος, 1925 - Αθήνα, 2021), όπως δυστυχώς μου συνέβη με το άλλο άπαιχτο για την εφηβεία μας δίδυμο Beatles και Rolling Stones. Να τονίσω εδώ πως αυτή η πόλωση δεν μου ξαναπρόεκυψε ποτέ ξανά. Έπαθα και έμαθα. Το μόνο που μου συνέβη με αυτούς τους δύο έξοχους Έλληνες, που πιστεύω ότι έβαλαν το μαγικό χεράκι τους τότε που ήμουν έτοιμος από καιρό και ορθάνοιχτος στο να γίνω αυτό που έγινα, ήταν η διαφορά φάσης.

melissesΜέσα σε 12 ημέρες από την κυκλοφορία του (Δευτέρα 27 Μαΐου), το «Μοναχική Καρδιά», που κυκλοφορεί από την Panik Records, ξεπέρασε το 1 εκατομμύριο Spotify streams, ενώ βρίσκεται στο top5 του Top50 Greece με τα πιο εμπορικά κι επιτυχημένα τραγούδια αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα. 

 Παράλληλα, σε 12 ημέρες, το music video του «Μοναχική Καρδιά» μετρά πάνω από 1 εκατομμύριο views στο YouTube, παραμένοντας σταθερά στο no1 των γενικών τάσεων εδώ και 6 ημέρες, καθώς και στο no1 των μουσικών τάσεων.

xidakis1Αποσπάσματα από το άρθρο του Νίκου Ξυδάκη που δημοσιεύτηκε με τον τίτλο "Που πάει το τραγούδι όταν τραγουδηθεί;".

Τα τραγούδια του 5ου Λυκείου Νίκαιας, του λεπταίσθητου Γ. Κωστογιώργη, της Νεφέλης Φασούλη και του Αντώνη Απέργη, είναι οι πυγολαμπίδες και οι φαρίσκοι, τραγούδια που καταργούν το «πουθενά» της μαζικής χαύνωσης.

Πού ήταν τα τραγούδια αυτά, που ανάβλυζαν ρυάκια μέσ’ από τις αχανείς ψηφιακές στέρνες; Ηταν εδώ.

eurovisionΛίγες χρονιές έχω παρακολουθήσει, το λίγο που άντεχα βεβαίως, τον τελικό της Eurovision. Και κάθε φορά έλεγα στον εαυτό μου ποτέ ξανά. Έλα όμως που μετά από λίγα χρόνια έπεφτα θύμα της διαφήμισης και κάποιας σχετικής συγκυρίας και κατέληγα να ψιθυρίζω στον εαυτό μου, αν θες να γίνεις σοφός, ποτέ μην λες ποτέ. Ακόμα και όταν έχει γερή βάση αυτό το "ποτέ", όπως ας πούμε αυτός ο μουσικός  διαγωνισμός που δεν είναι του γούστου μου από κάθε άποψη κι έτσι πολύ γρήγορα τον βαριέμαι.

Φέτος πάντως, από την μια μεριά η Σάττι, που την πάω και που παρόλο δεν με κέρδισε το τραγούδι που παρουσιάζει, εν τούτοις με έπιασε αυτή τη φορά ο ανταγωνιστικός πατριωτισμός μου και θέλω να κερδίσει, και από την άλλη

rizuΔώρα Σελλά. Σε μια εποχή που νιώθω πως οι συνεχείς εναλλαγές εικόνων και η "φασαρία" έχουν πάρει πολύ περισσότερο χώρο απ' ό,τι τους πρέπει, είχα την ανάγκη αυτό ειδικά το βίντεο κλιπ να είναι σαν ταινία μικρού μήκους και να μην παίξω καθόλου. Δε θα μπορούσα ποτέ βέβαια να φανταστώ την τεράστια τιμή που θα μου έκανε η Αλεξάνδρα Αϊδίνη, λέει η Μαρίζα Ρίζου.

Το τραγούδι και η ταινία μας αναφέρονται σε αυτήν την αργή και βασανιστική μη ουσιαστική συναισθηματική διαθεσιμότητα. Σε αυτήν τη συνθήκη που όλα φαίνονται "μια χαρά", αλλά που όμως με ένα φύσημα όλο το οικοδόμημα καταρρέει. Που όλα γίνονται, αλλά δε συμβαίνουν. Που πνίγεσαι αλλά δεν ξέρεις και τι σου φταίει. Δε σε χωράει ο τόπος.

sati2Δυο φορές το άκουσα και επί του παρόντος δεν μου βγαίνει να το ξανακούσω. Κι αυτό, διότι, κατ'εμέ, δεν κούμπωσε το βίντεο με το τραγούδι, το δεύτερο, διότι, το βίντεο και πολύ μπουκωμένο το βρήκα και γιατί οι χιλιάδες φωτογραφίες του πολύ λίγο αντιπροσωπεύουν την χώρα ( που παίζει κι όλας να μην έχει ταυτότητα στη φάση αυτή, αλλά ούτε και να βρίσκεται σε μια πορεία συγκρότησης κάποιας δικής της εσωτερικής κι έτσι να στρουθοκαμηλίζει ασύστολα) και γιατί από όλες σχεδόν τις φωτό καμία ποιητικότητα δεν εισέπραξα). Και τρίτο και το πιο σημαντικό, το τραγούδι ελάχιστα με έπιασε. Στίχοι σχεδόν εφηβικοί με μόνο θετικό ότι είναι στα ελληνικά, και τα περάσματα από το ένα μουσικό είδος στο άλλο ήταν καρφωτά, δίχως εσωτερική συνοχή. Τι εύχομαι;

mutsis

 Πέθανε, λέει, ο Δήμος Μούτσης. Έτσι απλά. Κάποιες ραδιοφωνικές εκπομπές θα εκφράσουν τον άφατο πόνο τους, θα βάλουνε δύο, τρία τραγουδάκια του εκλιπόντος, έτσι για ξεκάρφωμα, κι αυτό ήτανε! Κάποιες μικρές αναφορές στη τηλεόραση κ' επεκεί "αύριο πάλι" θα γυρίσουνε στην κατάντια των πρωινάδικων. 

Πέθανε, λέει, ο Δήμος Μούτσης. Και τι έμεινε, ένα παράπονο. "Μ' ένα παράπονο" λοιπόν, ας δούμε ποιος ήταν αυτός ο μεγάλος μουσικός. Γιατί ο Δήμος Μούτσης ανήκε στους μεγάλους μουσικούς της χώρας μας.

Υπηρέτησε το ελληνικό τραγούδι όντας στην αφάνεια. Στην αφάνεια σχετικά με το αξιακό του μέγεθος, για να μη παρεξηγηθώ. Πιο πολύ κρυβότανε, με κατεβασμένο το κεφάλι, παρά προέβαλε το έργο του και κυρίως τον εαυτό του.  

Για να δούμε λίγο τη διαδρομή του.

CyrusΜε επιχειρήματα και αναλύσεις, με σοφίες, παρατηρήσεις και καπάκι οι ενθουσιασμοί είναι δύσκολο να πείσεις οποιονδήποτε να του αρέσει κάτι που αρέσει σ'εσένα, ιδιαίτερα αν αυτό είναι έργο τέχνης. Γενικά βοηθάει πάντως να μπαίνεις στον κόπο για να εξηγείς τι είναι αυτό που σου αρέσει και γιατί και αυτό είναι κάτι που μπορεί να έχει ενδιαφέρον τουλάχιστον για σένα. Ακόμα και όταν το ίδιο έργο αρέσει σε άλλους, γιατί έχω παρατηρήσει ότι συχνά αρέσει για διαφορετικούς λόγους. Έχω όμως διαπιστώσει ότι σε περιπτώσεις που γενικά οι γνώμες αποκλίνουν για ένα συγκεκριμένο έργο, γνώμες που στη τελική έχουν να κάνουν με το γούστο και την ομορφιά και η διαφωνία εξακολουθεί να αντέχει, έστω και με μεταλλάξεις/μετασχηματισμούς, το τελευταίο και αδιαπραγμάτευτο μη επιχείρημα είναι το "γιατί έτσι μου αρέσει ρε φίλε" και στο κάτω κάτω της γραφής για όλους ισχύει η αρχαία λαϊκή ρήση "περί ορέξεως κολοκυθόπιτα", που είναι η τελεία και παύλα του διαλόγου.

bluesΔεκατέσσερα σνουζ

της Δευτέρας τα μπλουζ

όπως πάντα

 στο μυαλό μου μια μπάντα

ένα λίτρο καφές

μήπως πάρω στροφές

δεν το βλέπω

μαύρη μέρα προβλέπω

Σελίδα 1 από 8