Νότες με ρυθμούς και μελωδίες

Νότες με ρυθμούς και μελωδίες (150)

anagnostis8Μεγάλα κομμάτια μεγάλη ευχαρίστηση, αυτό μου έβγαινε κάθε φορά που απολάμβανα κομμάτια του. Το μυστήριο ήταν που ακόμα κι αν ήταν μικρά τα κομμάτια του εγώ τα απολάμβανα σαν μεγάλα διαρκείας. Εξ αρχής ο Κιθ Τζάρετ ήταν μία εξαίρεση του κανόνα, τουλάχιστον για μένα που είχα κατά περιόδους μια μικρή αλλά μπορώ να πω έντονη σχέση με τη τζαζ. Μιλάμε για τη μουσική του που σαν ένα κανό σε ένα ρέμα, που έρεε άλλοτε αργόσυρτα κι άλλοτε σπιντάτα, κανό με την καλύτερη εκδοχή για δύο επιβάτες και ως εξαίρεση τρία. Όσο για το ρέμα είναι ένα από αυτά τα φιδογυριστά που μόνο σε ταινίες τα έχω δει, να διασχίζουν δάση δίπλα σε πόλεις ή μέσα σε βουνά και να απέχουν από την όχθη, δηλαδή από τις μέσα μου ανεξέλεγκτες αγωνίες και προσευχές κι άλλοτε να'ναι οι έξω πειρασμοί και τα παιχνίδια τους, μια ανάσα ή χίλια τσιγάρα δρόμο. 

lakis4Όταν τίποτα δεν πάλλεται μέσα μου, ούτε καν ένα σκίρτημα δεν νοιώθω βρε παιδί μου, ε, τότε αν και είμαι ζωντανός με γράφω στους νεκρούς. Που πα να πει αδιάφορος για όλους και για όλα και πιο πολύ για μένα. Τι έχω παρατηρήσει ότι με "ανασταίνει"; Μια αγνώστου πηγής υπαρξιακή διάθεση να πάρω πάλι μπρος, να ζωντανέψω και γι'αυτό ρίχνω (σχεδόν ασυνείδητα) στη μάχη γνωστές και άγνωστές μου δυνάμεις. Μιλάω για ένα μυστήριο μείγμα ψυχοσυναισθηματικών, διανοητικών, φαντασιακών, αλλά και σωματικών δυνάμεων. Τι άλλο; Φυσικά και πρόσωπα, και προπάντων αυτά που μια σχέση αγάπης με δένει μαζί τους. Από φιλική μέχρι ερωτική. Ενίοτε παίζουν και πρόσωπα που εκτιμώ, που θαυμάζω, που με έχουν επηρεάσει. Αλλά και πρόσωπα που με ενοχλούν, πρόσωπα που αντιπαθώ, που με φοβίζουν και που αν και σπανίως κάποτε φτάνω μέχρι στο σημείο να τα μισώ. Άλλο τίποτα καλέ μου;

Η διάθεση να σπάσω την ρουτίνα που με φθείρει, μόνο που πρέπει η επίθεση σ'αυτήν να συνοδεύεται από εμπνεύσεις που ποτέ δεν είναι του χεριού μου όσο κι αν το δουλέψω. Κάτι άλλο; 

feminismosΚαι έξι αποφθέγματα της Σιμόν ντε Μποβουάρ (Παρίσι, 1908 -1986)

Δεν γεννιέσαι γυναίκα. Γίνεσαι

Το να κερδίσεις έναν άντρα είναι τέχνη. Το να τον κρατήσεις είναι επάγγελμα.

Μία γυναίκα νιώθει πως γέρασε, από τη στιγμή που οι άλλοι παύουν να την κακολογούν..

Η ομορφιά έχει να πει ακόμα πιο λίγα και από την ευτυχία. 

Τετάρτη, 26 Φεβρουαρίου 2025 22:48

Zωή χαμένη | Ιουλία Καραπατάκη - Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας

Επιλέγουσα ή Συντάκτρια

fba69Ένα μοιρολόι, ένας λυγμός, μια συγγνώμη, αυτά προλάβαμε, δυστυχώς το κακό δεν το ξορκήσαμε, αλλά πάντα θα είμαστε εδώ, να τιμούμε τη μνήμη σας.  Φεβρουάριος του 2025  Ανδρέας Κατσιγιάννης  Ερμηνεία: Ιουλία Καραπατάκη Μουσική: Ανδρέας Κατσιγιάννης Στίχοι: Κώστας Βαξεβάνης ???? Έπαιξαν και τραγούδησαν τα μέλη της Ορχήστρας ‪@EstoudiantinaNeasIonias‬ Κυριάκος Γκουβέντας – βιολί Σωτήρης Μαργώνης – βιολί Σταύρος Κουσκουρίδας – Κλαρίνο Δήμος Βουγιούκας – Ακορντεόν Φίλιππος Ρέτσιος – Πιάνο Απόστολος Βαλαρούτσος – Κιθάρα Κώστας Γεδίκης – Λάφτα Γιάννης Κουκουνίτσας – Μαντολίνο Νίκος Σαμαράς – Τρομπέτα Κώστας Κωνσταντίνου – Κοντραμπάσο Κώστας Μερετάκης – Κρουστά Και ο Ανδρέας Κατσιγιάννης - Σαντούρι

Σάββατο, 18 Ιανουαρίου 2025 11:27

Πού με ήξερε εμένα ο Τσιτσάνης;

Επιλέγων ή Συντάκτης

tsitsanis1Σ.Δ. Να πω κι εγώ λίγα για τον Τσιτσάνη ( Τρίκαλα, 18 Ιανουαρίου 1918 και 1984 σε νοσοκομείο στο Λονδίνο). Πρώτα λοιπόν τραγούδησα τραγούδια του, μετά τα ένιωσα μέσα μου και αργότερα έμαθα για το πόσο και πως προχώρησε (;) το τραγούδι μας. Έναυσμα γι'αυτό ήταν η εγκωμιαστική φράση του Τσαρούχη, ότι ο Τσιτσάνης μας θυμίζει ότι έχουμε πολιτισμό. Θα το είχα μάθει βεβαίως από την ιδία τη ζωή αν ήμουν 20άρης τα χρόνια της κατοχής όπου φαντάζομαι ότι θα ένιωθα την επαναστατική αλλαγή που προκάλεσε τότε ο Τσιτσάνης στο ρεμπέτικο και με τη μουσική του και τους στίχους τους, και με τις ενορχηστρώσεις του και τους τραγουδιστές του και με το στήσιμο της ορχήστρας του στα ποικίλα κέντρα που δούλεψε. Αν κι εδώ που τα λέμε κάπως διαισθάνθηκα αυτή την αλλαγή, ίσως γιατί πρώτα με παραμύθιασε με έναν ας πούμε ακραίο τρόπο το ρεμπέτικο και λίγα χρόνια μετά με ζωντάνεψαν ως μέλος της χορωδίας φίλων και συναδέλφων τα τραγούδια του Τσιτσάνη. 

beatlesΟι χριστουγεννιάτικες γιορτές ως γνωστόν βάζουν ψηλά τον πήχη της χαράς που την προκαλεί η μέσα και έξω από το σπίτι διασκέδαση με αγαπητά πρόσωπα, συγγενείς, φίλους και συνεργάτες, αλλά ακόμα και με αγνώστους, τα τυχερά και μη παιχνίδια και η απόλαυση που προκαλούν ποικίλα εδέσματα, γλυκά και ποτά. Μιας μειοψηφίας της ανεβάζει αυτή την ευχαρίστηση τα ταξίδια εντός και εκτός της Ελλάδας. Για πολλούς η τηλεόραση είναι μία επιλογή χαμηλών προσδοκιών για να αισθανθούν το γιορτινό κλίμα.

nea2Δουλγερίδης Δημήτρης. Ο Σαββόπουλος δεν ήταν εντέλει αληθινός – και ευτυχώς. Αληθινό ήταν το πολλαπλό του είδωλο. Τα προσωπεία με τα οποία υπερασπίστηκε από τη δεκαετία του 1960 μέχρι τις μέρες μας μια τέχνη από λόγια, μελωδίες και στοιχεία μυθικά.

Το ομολογεί ο ίδιος, οπότε «αμαρτία» ομολογημένη γίνεται κτήμα κοινό: αυτό που λέμε «Σαββόπουλος» δεν υπάρχει. Με δικά του λόγια: «Ο Σαββόπουλος είναι ένας ρόλος που έπλασα σιγά σιγά με τα χρόνια. Ο τύπος με τα στρογγυλά γυαλιά, τις τιράντες, αργότερα το γενάκι, που βγαίνει στη σκηνή, φτιάχνει αυτά τα τραγούδια, κάνει σχόλια και λέει ιστορίες».

tebi2Χριστίνα ΤσατσαράγκουΟι 15 ελληνικές συναυλίες και μουσικές συναντήσεις που ζήσαμε το 2024 και μας πρόσφεραν συγκίνηση και ψυχική ανάταση.

 Πολλοί ήταν οι ξένοι καλλιτέχνες που μας παρουσίασαν εντυπωσιακά σόου του 2024, ήταν όμως οι Έλληνες δημιουργοί στις συναυλίες της χρονιάς που μας πέρασε που ανατάραξαν τον κονιορτό του συναισθήματος και αποτέλεσαν ένα διάλειμμα ψυχικής ανάτασης.

 Στο ελληνικό μπλοκ η χρονιά ήταν γεμάτη αφιερώματα σε σπουδαίους δημιουργούς.  Τη χρονιά σημάδεψε με αρνητικό πρόσημο ο θάνατος του σπουδαίου μουσικοσυνθέτη Μίμη Πλέσσα, αλλά και η κατάρρευση της Μαρινέλλας στη σκηνή του Ηρωδείου.

Κυριακή, 22 Δεκεμβρίου 2024 15:42

Λες να υπάρχει ακόμα ένας μικρός Φρανκ Ζάππα μέσα μου;

Επιλέγων ή Συντάκτης

zappaΟ Φρανκ Ζάππα (Βαλτιμόρη, 21.12 1940 - Λος Άντζελες, 1993) ήταν ένας από τους αγαπημένους μου ροκ και τζαζ τραγουδοποιούς. Πρώτη φορά διάβασα γι'αυτόν σε ένα μουσικό περιοδικό ένα εγκωμιαστικό άρθρο, μετά κανόνισα με μία γνωστή μου στην Ιταλία και μου έστειλε το δίσκο του HOT RATS ( δεν κυκλοφορούσε στην Ελλάδα εκείνη την εποχή, μάλλον για λόγους γενικά χουντικής φοβίας και βλακείας συνάμα) και μετά τον άκουγα για μήνες μέχρι που έλιωσε, παρόλο που ήταν σκέτη ροκ μουσική, εννοώ δίχως στίχους.

savopoulos1Σ.Δ. Πέρα από τα πολλά τραγούδια του που με ομόρφαιναν και με βάθαιναν ευκαιρία να πω τώρα που κλείνει τα 80του ο Σαββόπουλος το επιπλέον για τον Μπάλλο που κυκλοφόρησε την εποχή της χούντας το 1971, εποχή του διάχυτου φόβου. Υπήρχαν πολλά τραγούδια που μου άρεσαν εκείνα τα χρόνια της εφηβείας. Λαϊκά, ρεμπέτικα, Χατζιδάκις, Θεοδωράκης, Μαρκόπουλος και πολλά επίσης ξένα, ποπ και ροκ και μπλουζ και τζαζ. Με τον Μπάλλο όμως πετώντας μέσα από τους μουσικούς ουρανούς της Ελλάδας λες και βρήκα την ψυχή μου στον γιορτινό κόσμο και τον κόσμο ελεύθερο πουλί στην ψυχή μου. Ήταν ένα άλμπουμ που μου φανέρωσε πόσο ξεχωριστή και μοναδική περίπτωση ήταν ο Διονύσης Σαββόπουλος.