Ήταν ένας από εκείνους τους ξένους τραγουδιστές που η μουσική του άνθιζε διάφορους θαμμένους μέσα μου σπόρους λουλουδιών αλλά και αγκαθιών, που λες και φύτρωναν χαοτικά στα χωράφια μου, από μακρυά όμως μου φτιάχνανε αινιγματικές ακουστικές ζωγραφιές. Μιλάμε για μια προσωπική τραγουδοποιία, που άλλοτε λίγο και άλλοτε πολύ ξέφευγε από τα τυποποιημένα του ροκ και της τζαζ, ανοίγοντας νέα μονοπάτια με πολύ δράση και συναίσθημα.
Όσα επιπλέον μάθαινα από τον τύπο τα επόμενα χρόνια ότι έκανε στη δημόσια ζωή των Η.Π.Α με έσπρωχναν να θέλω να βγαίνω στα βουνά Δραπετσώνα, Πειραιά και Αθήνα. Ξέρετε ήταν ίσως ο πιο χαρακτηριστικός από αυτούς του ροκ που έκφραζε και με τα τραγούδια του και με την ζωή του το κριτικά απελευθερωτικό πνεύμα του ροκ.
Δυστυχώς δεν κατάφερα να εξηγήσω γιατί δεν συνέβη να τον μοιραστώ με φίλους και συμμαθητές, όπως αυτό συνέβη με άλλους που εκείνη την εποχή έκαναν θραύση ανάμεσά μας και αλλάζαμε μεταξύ μας δίσκους τους, όπως π.χ οι Rolling Stones, Beatles, Simon and Garfunkel, Len Zeppelin, Pink Floyd κ.α. Να προσθέσω επίσης ότι τον Μπομπ Ντύλαν, που μου άρεσε κι αυτός πολύ, βασικά όμως ως τραγουδοποιός και πνευματικότητα ολκής, τον άκουσα καλά και τον αγκάλιασα περίπου δέκα χρόνια αργότερα. Μεσολάβησαν τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης που ως αντίπαλο δέος τον άκουγα πιο πολύ απέναντι στα πολιτικά που μας πολιορκούσαν από παντού.
Η μητέρα του τώρα του Ζάππα, είχε καταγωγή από τη Σικελία και τη Γαλλία, ενώ ο πατέρας του ήταν μετανάστης από τη Σικελία, με αραβικές και ελληνικές ρίζες. Ήταν μαθηματικός και χημικός που εργαζόταν στη στρατιωτική βιομηχανία, όπερ και σημαίνει, ότι το σπίτι τους ήταν κοντά στην αποθήκη με χημικά αέρια. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα δυο πράγματα για το μικρό Φρανκ: πρώτον, να είναι φιλάσθενος κατά την παιδική του ηλικία με διαφόρων ειδών προβλήματα και δεύτερον, την ύπαρξη αντιασφυξιογόνων μασκών στο σπίτι, δημιουργώντας τις πρώτες εκκεντρικές εικόνες στο μυαλό του. Και όντως η μικροβιοφοβία αναφερόταν συχνά στο έργο του, μεταξύ άλλων. Ποιων άλλων; Όλων. Θρησκεία, πολιτική, μίντια, δισκογραφικές, χίπηδες, η κουλτούρα των ναρκωτικών, δεν γλύτωσαν από τη σκωπτική και σατιρική ματιά του. Εκτός από όλα αυτά, ή μάλλον πάνω απ’όλα αυτά, είχε μια απεριόριστη αγάπη για τη μουσική.
Τώρα θα μου πείτε ποια μύγα με τσίμπησε; Απλά έτυχε ν'άκούσω χθες στο ράδιο ένα τραγούδι του Ζάππα, τυχαίο σκέφτηκα στην αρχή και κοίτα να δεις, είπα, υπάρχουν σήμερα παραγωγοί που βάζουν Ζάππα και στο τέλος αποδείχθηκε ότι δεν ήταν καθόλου τυχαίο όταν ο παραγωγός είπε στην Βαλτιμόρη γεννήθηκε σαν σήμερα ένας από τους καλύτερους και πιο ανήσυχους ροκ ο Φρανκ Ζάππα. Κι έτσι ήρθε και κούμπωσε να γράψω κάτι το Δεκέμβρη του 2024 για μια από τις περασμένες μεγάλες αγάπες μου.
Το άλμπουμ Hot rats frank zappa full album (1969)
κι ΕΔΩ όλα τα άλμπουμ του.
ΕΔΩ Αποφθέγματα, Γνωμικά, κι Αφορισμοί του
Τρία αφιερώματα στον Φρανκ Ζάππα που έχουν πολλά κοινά σημεία. Το αφιέρωμα της Popaganda.gr ΕΔΩ , το αφιέρωμα της Μηχανής του Χρόνου ΕΔΩ και το αφιέρωμα του Ο Κλόουν ΕΔΩ

Ο Φρανκ Ζάππα (Βαλτιμόρη, 21.12 1940 - Λος Άντζελες, 1993) ήταν ένας από τους αγαπημένους μου ροκ και τζαζ τραγουδοποιούς. Πρώτη φορά διάβασα γι'αυτόν σε ένα μουσικό περιοδικό ένα εγκωμιαστικό άρθρο, μετά κανόνισα με μία γνωστή μου στην Ιταλία και μου έστειλε το δίσκο του HOT RATS ( δεν κυκλοφορούσε στην Ελλάδα εκείνη την εποχή, μάλλον για λόγους γενικά χουντικής φοβίας και βλακείας συνάμα) και μετά τον άκουγα για μήνες μέχρι που έλιωσε, παρόλο που ήταν σκέτη ροκ μουσική, εννοώ δίχως στίχους.