Νότες με ρυθμούς και μελωδίες (155)
Διονύσης Σαββόπουλος, ετών 80 – Θεσ/νίκη, 2 Δεκεμβρίου 1944 και λίγα για τον αξεπέραστο Μπάλλο
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Σ.Δ. Πέρα από τα πολλά τραγούδια του που με ομόρφαιναν και με βάθαιναν ευκαιρία να πω τώρα που κλείνει τα 80του ο Σαββόπουλος το επιπλέον για τον Μπάλλο που κυκλοφόρησε την εποχή της χούντας το 1971, εποχή του διάχυτου φόβου. Υπήρχαν πολλά τραγούδια που μου άρεσαν εκείνα τα χρόνια της εφηβείας. Λαϊκά, ρεμπέτικα, Χατζιδάκις, Θεοδωράκης, Μαρκόπουλος και πολλά επίσης ξένα, ποπ και ροκ και μπλουζ και τζαζ. Με τον Μπάλλο όμως πετώντας μέσα από τους μουσικούς ουρανούς της Ελλάδας λες και βρήκα την ψυχή μου στον γιορτινό κόσμο και τον κόσμο ελεύθερο πουλί στην ψυχή μου. Ήταν ένα άλμπουμ που μου φανέρωσε πόσο ξεχωριστή και μοναδική περίπτωση ήταν ο Διονύσης Σαββόπουλος.
Από τη Σαντορίνη στο Carnegie Hall στη Νέα Υόρκη: Δύο αδερφές κατακτούν την παγκόσμια σκηνή
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ράνια Ροκιά
Οι νεαρές πιανίστριες από τη Σαντορίνη, η Εβελίνα Τσιαντζή Μαντέ (17 ετών) και η μικρή αδερφή της Αγγελίνα (12 ετών), συνεχίζουν να γράφουν ιστορία, σημειώνοντας εξαιρετικές επιτυχίες στον παγκόσμιο μουσικό χάρτη. Πρόσφατα, κατέκτησαν την κορυφή στον διεθνή διαγωνισμό The Royal International Piano Competition 2024 (USA) στη Νέα Υόρκη
Η Εβελίνα απέσπασε το πρώτο βραβείο και η Αγγελίνα κέρδισε το δεύτερο, εντυπωσιάζοντας την απαιτητική κριτική επιτροπή με τις δεξιότητες και την ερμηνευτική τους ωριμότητα.
Έκρυψα τη Νίνου σε ένα όνειρό μου, καλό σημάδι αυτό
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Η μάνα μου είχε έρθει στο χωριό από την Κοκκινιά, στη διάρκεια της Κατοχής.
Η Κοκκινιά ήταν προπολεμικά το κέντρο της προσφυγιάς. Χιλιάδες ελληνικές και αρμένικες οικογένειες συνωστίζονταν στους τενεκεδομαχαλάδες. Έκοβαν κάθε είδους τενεκέδες που έβρισκαν και τους χρησιμοποιούσαν για δομικό υλικό. Κάτι σαν τα πλαστικά που χρησιμοποιούν στις μέρες μας οι πρόσφυγες και οι τσιγγάνοι.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται.
Με το καινούριο του άλμπουμ, που μόλις κυκλοφόρησε, ο ΛΕΞ επιβεβαιώνει πως είναι ο GOAT του ελληνικού χιπ χοπ
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ράνια Ροκιά
Provo Gang. H αίσθηση, η πεποίθηση πιο σωστά, ότι γράφεται ιστορία μπροστά στα μάτια σου, ότι ζεις ενεργά κάτι που στο μέλλον θα μνημονεύεται ως σταθμός στην ιστορία της ελληνικής μουσικής σκηνής. Το 4ο άλμπουμ του ΛΕΞ, με τίτλο “G.T.K.” (αναγραμματισμός του «Τ.Γ.Κ.» δηλαδή «Τέχνη Για Κολλημένους») μόλις κυκλοφόρησε στο Spotify και οι (πάμπολλοι) φαν κάνουν ταξίδι στον υπέροχο κόσμο μεταξύ ευτυχίας και έκστασης.
«Παραπεταμένοι», οι ταξιδευτές του ρεμπέτικου που το θεωρούν ως μία ζώσα κληρονομιά
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Η μουσική ομάδα, που ιδρύθηκε το 1999 και έκτοτε φροντίζει να δίνει το «παρών» με σπουδαίες μουσικές βραδιές αλλά και με τη διοργάνωση της Διεθνούς Συνάντησης για το Ρεμπέτικο κάθε καλοκαίρι στη Σκύρο, μιλάει στον Θανάση Λαζαρίδη γι’ αυτό που αγαπά περισσότερο.
Η μουσική ομάδα των «Παραπεταμένων» -Σπύρος Γκούμας, Γιώργος Μακρής, Φωτεινή Καράμπαμπα, Δημήτρης Μακρής, Σοφία Κονταράτου, Μυρτώ-Κατερίνα Φατούρου- από την ίδρυση της, το 1999, ασχολείται με τη διατήρηση και τη διάδοση του ρεμπέτικου τραγουδιού. Κοινός τους τόπος η αγάπη για το ρεμπέτικο και το λαϊκό γενικότερα, αλλά και η επιλογή τους να παίζουν ρεμπέτικα και λαϊκά τραγούδια μέχρι το 1955.
"Θα σε πάρω εγώ παιδάκι μου", το τραγούδι που έγραψε ο Δεληβοριάς και το αφιέρωσε στους γονείς των θυμάτων των Τεμπών (Video)
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Ο Φοίβος Δεληβοριάς, ξεκινώντας είπε χαρακτηριστικά: “Καλησπέρα, είμαστε όλοι εδώ, από τον Φεβρουάριο του 2023 η ανάγκη για δικαιοσύνη κυλά από τα μάτια μας. Ο,τι τραγουδήσουμε σήμερα είναι αφιερωμένα στους γονείς και συγγενείς που προχωράνε μέσα σε ένα απόλυτο δικαστικό σκοτάδι και για δουν που βρίσκεται κρυμμένη η ευθύνη”.Και συνέχισε λέγοντας για το νέο τραγούδι του. «Το έγραψα χθες το βράδυ και είναι χαρισμένο από την καρδιά μου σε όλους τους γονείς των Τεμπών. Καλή δύναμη στον αγώνα σας όλο το κουράγιο μας μαζί σας». Αυτά είπε ο Δεληβοριάς στη συναυλία για ΤΑ ΤΕΜΠΗ στο Καλλιμάρμαρο. Ακολουθούν οι στίχοι και το τραγούδι.
Η Πάτι Σμιθ με μια χορωδία 260 εθελοντών ερμηνεύουν το τραγούδι της «People Have The Power» το 2019 στη Νέα Υόρκη
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ράνια Ροκιά
Η Patti Smith (Σικάγο, 1946) τραγουδά το «People Have The Power» με μια χορωδία που αποτελείται από 250 εθελοντές τραγουδιστές στο Δημόσιο Θέατρο της Νέας Υόρκης. Αυτό έγινε χωρίς ούτε μία πρόβα το 2019. Πανέμορφο. Ο Daveed Goldman στην κιθάρα και ο Stewart Copeland παίζει το τηγάνι. Σωτηρία Μπέλλου, το αδάκρυτο παράπονο, του Θωμά Κοροβίνη, από το fb + 10 τραγούδια
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Ο Αύγουστος είναι ο μήνας της Σωτηρίας, στις 22 γεννήθηκε, στις 27 αναχώρησε-
Σαν αύριο, στις 27 Αυγούστου 1997, πέθανε στην Αθήνα σε ηλικία 76 ετών η Σωτηρία Μπέλλου, κορυφαία ερμηνεύτρια του ρεμπέτικου και του λαϊκού τραγουδιού και μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της μουσικής μας γενικότερα. Έτσι έληξε η πολυτάραχη μα πλούσια ζωή της κι έτσι κατέληξε η τριετής και πλέον οδυνηρή περιπέτεια της υγείας της, που της κόστισε, ανάμεσα σε πολλούς άλλους εξευτελισμούς, πόνους και διασυρμούς και την απώλεια της πιο ακριβής της περιουσίας, της ανεπανάληπτης φωνής της.
Το τραγούδι με τις περισσότερες διασκευές στην ιστορία της μουσικής
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Ήταν ο Ιούνιος του 1965, όταν ηχογραφήθηκε το τραγούδι που από τότε έχει διασκευαστεί περισσότερο από κάθε άλλο. Περισσότερες από 1.600 φορές.
Ηχογραφήθηκε στο Abbey road του Λονδίνου. Και το συγκρότημα ήταν οι The Beatles. Το τραγούδι το έγραψε ο Paul McCartney και έχει τίτλο «Yesterday». Λίγοι άνθρωποι πάνω στον πλανήτη δεν το γνωρίζουν.
Σύμφωνα με τους βιογράφους, ο McCartney συνέθεσε την μελωδία ενώ έβλεπε ένα όνειρο στο σπίτι της τότε συντρόφου του Jane Asher. Όταν ξύπνησε έτρεξε στο πιάνο και την αναπαρήγαγε για να μην την ξεχάσει.
Τα πρώτα βήματα του Γιάννη Παπαϊωάννου, από την "Ιστορία του Ρεμπέτικου τραγουδιού", στο fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
".... Τότες με την καταστροφή του 1922, φύγαμε με την μάνα μου και την γιαγιά μου. Πρώτο μας σπίτι στην Ελλάδα μια παράγκα στις Τζιτζιφιές, κι αμέσως στρώθηκα στη δουλειά. Έπλενα αυτοκίνητα, κουβάλαγα άμμο, δούλεψα στα καϊκια του Ζέπου, χτίστης κι αργότερα εργολάβος σοβατζής. Ημουνα και τερματοφύλακας του "Φαληρικού¨. Επειδή χτύπησα σε κάποιο παιχνίδι, φώναζε η μάνα μου να σταματήσω την μπάλα. Συμφωνήσαμε να μου πάρει πρώτα ένα μαντολίνο. Μου το πήρε, κι αργότερα πήρα κιθάρα.
