Το Μουσείο της Αθωότητας του Νομπελίστα Ορχάν Παμούκ (Κωνσταντινούπολη, 1952), το διάβασα πριν πολλά χρόνια και ήταν σαν να ζούσα την ιστορία του πρωταγωνιστικού ζευγαριού μια από μέσα και μια από έξω. Και ήταν σαν να ζούσα την ζωή στην Κωνσταντινούπολη τα πραξικοπηματικά χρόνια του '70 και του '80 εναλλάξ ως ερωτευμένο ζευγάρι του δυτικότροπου αστού και μιας λαϊκής κοπέλας του περιθωρίου. Του βιβλίου πολλά κομμάτια του τα ξαναδιάβασα, προπάντων εκείνα της απελπισίας του πλούσιου τριαντάρη άντρα και της φτωχής δεκαοχτάχρονης κοπέλας που ξεπερνάνε τα τετριμένα κλισέ. Του τριαντάρη που θέλησε να κρατηθεί στη ζωή με το μουσείο του έρωτά του και της δεκαοχτάχρονης πωλήτριας που χάθηκε για πάντα μέσα στην πολύβουη δίνη της Κωνσταντινούπολης. Η ιστορία: Ιστανμπούλ, άνοιξη 1975. Ο Κεμάλ και η Σιμπέλ, παιδιά δυο γνωστών οικογενειών της πόλης, ετοιμάζονται να αρραβωνιαστούν. Όταν όμως ο Κεμάλ συναντά τη Φισούν, μακρινή του ξαδέλφη και πωλήτρια σε μπουτίκ, μαγεύεται. Έκτοτε, φαντάζεται διαρκώς το κοινό του μέλλον με τη Φισούν - και η ζωή του αλλάζει. Ο παθιασμένος έρωτάς του δημιουργεί ένα αγεφύρωτο ρήγμα που τον χωρίζει από την αστική τάξη της Ιστανμπούλ. Για πολλά χρόνια ο Κεμάλ συλλέγει με μανία όλα τα πράγματα που έχει αγγίξει η αγαπημένη του, ώστε, κοιτάζοντάς τα, να τη νιώθει πάντα κοντά του. Όταν η Φισούν πεθαίνει, μετά από χρόνια, ο Κεμάλ αγοράζει το σπίτι της για να το μετατρέψει σε μουσείο, φόρο τιμής προς εκείνη αλλά και προς τη ζωή που ο ίδιος δεν έζησε. Ένα μουσείο, που θα είναι ταυτόχρονα ο χάρτης μιας κοινωνίας και της καρδιάς του. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
«Ένα βιβλίο για τον ανεκπλήρωτο έρωτα, άξιο να σταθεί πλάι στη Λολίτα, στη Μαντάμ Μποβαρύ, και στην Άννα Καρένινα... Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση του Κεμάλ διατρέχει τις δεκαετίες, παρουσιάζοντας ένα γοητευτικό παλίμψηστο από συγγενείς και φίλους, τη ζωή και τα ήθη της μπουρζουαζίας στην Ιστανμπούλ». (Financial Times) «Το Μουσείο της αθωότητας μας αρπάζει και μας καθηλώνει, εσκεμμένα, ηθελημένα, σκόπιμα... Ίσως η μυστική του καρδιά χτυπά στην ιστορία της Φισούν: στο ήρεμο κατηγορώ προς έναν πολιτισμό εγκλωβισμένο σε αρχαία ήθη που πνίγουν τις γυναίκες μέχρι θανάτου». (San Francisco Chronicle) «Το σημαντικότερο μυθιστόρημα του 21ου αιώνα... Ανακαλεί τα μεγάλα μυθιστορήματα για την ερωτική εμμονή του Μπαλζάκ, του Σταντάλ, του Φλομπέρ, του Ντοστογέφσκι, του Τολστόι και του Τόμας Μαν». (The New Leader) «Το πιο προσιτό μυθιστόρημα του Παμούκ και το πιο βαθύ...» (The Economist)
Το μυθιστόρημα του Τούρκου νομπελίστα Ορχάν Παμούκ έγινε μια καλοφτιαγμένη τουρκική σειρά. Η Βένα Γεωργακοπούλου κουβεντιάζει γι’ αυτήν με τη δημοσιογράφο Πόπη Διαμαντάκου. lifo.gr/podcasts/ ο «Μουσείο της αθωότητας» στο Netflix αρέσει
(O Ορχάν Παμούκ μιλά στη LIFO για το Μουσείο της Αθωότητας στην Κωνσταντινούπολη του Γιάννη Πανταζόπουλου)
Και τώρα παρακολουθώ σταλιά σταλιά την καλοφτιαγμένη σειρά των 9 επεισοδίων στη Νετφλιξ.
Από εκεί και η πανέμορφη μουσική των Cem Ergunoglou και Marios Takoushis
