Λάκης Ιγνατιάδης
Ραβδοσκοπία ατζαμή
Ντόναλντ Τραμπ: Νάρκες, ή σαν να πλησιάζει η ώρα της ήττας των Τραμπ - Νετανιάχου, ή, αν όχι, το δυστυχώς είναι πως την όποια νίκη τους θα την πληρώσουν ακριβά και αυτοί και ο κόσμος όλος
Ο τίτλος στα Πέρσικα ή στα φαρσί όπως την αποκαλούν οι ίδιοι. Η επίσημη γραφή των φαρσί έχει υιοθετήσει το περσικό αλφάβητο, το οποίο προήλθε από τα αραβικά.
دونالد ترامپ: مینهای زمینی، یا انگار زمان شکست ترامپ-نتانیاهو نزدیک میشود، یا اگر اینطور نباشد، نکته تاسفبار این است که هر پیروزی که آنها به دست آورند، بهای سنگینی برای آنها و تمام جهان خواهد داشت.
Παραλλαγή του τίτλου: ....σαν να πλησιάζει η ώρα της ήττας των Τραμπ - Νετανιάχου και μακάρι να καταφέρουμε να είναι μία ήττα όχι μόνο στρατιωτική αλλά και πολιτική και ιδεολογική
Μιχάλης Τσιντσίνης. Νομίζει ότι απειλεί. Οι απειλές, όμως, είναι μεταμφιεσμένες παρακλήσεις. Ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται να απειλεί την Ευρώπη ότι θα την εγκαταλείψει. Οτι θα διαλύσει το ΝΑΤΟ αν η Ευρώπη δεν σπεύσει να φυλάξει τα Στενά του Ορμούζ.
Είναι προφανές ότι ο πρόεδρος δεν μπορεί να τελειώσει τον πόλεμο που ο ίδιος ξεκίνησε. Και επιστρατεύει το μόνο μέσο που (νομίζει ότι) έχει διαθέσιμο, τον εκβιασμό.
Στους δρόμους του Τόκιο αυτές τις μέρες της ανθοφόρας κερασιάς αν δείτε να κυκλοφορούν εικόνες από την Ανάπλαση Δραπετσώνας θα χαρείτε; + το βιογραφικό του Ζαχαρία Δανιηλάκη
Θυμόμαστε και μνημονεύουμε Οδυσσέα Ελύτη (Ηράκλειο, 2 Νοεμβρίου 1911 - Αθήνα, 18 Μαρτίου 1996)
"΄Ετυχε να είμαι πολύ πεισματάρης» ομολογούσε ο Οδυσσέας Ελύτης -νομπελίστας πλέον, εν έτει 1979- ανακαλώντας τα τέσσερα χρόνια που πέρασε στην Κατοχή σ' ένα νοικιασμένο δωμάτιο, πρώτη φορά μακριά απ' το σπίτι της μάνας του ώστε να εργάζεται απερίσπαστος, τότε που έγραφε το «Αξιον Εστί»: Μια θεωρία συνωμοσίας και μια καταστροφή χωρίς θεωρία, της Αγγέλας Καστρινάκη, από το fb
Αυτά είπα σήμερα στην τελετή αποφοίτησης της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης
ένα μεγάλος μουσικός, ούτε ένας ποιητής για Νόμπελ;» Και έδωσε ο ίδιος την απάντηση, απαγγέλλοντας απέξω κάποια λόγια που φέρεται να είχε πει άλλοτε ο υπουργός των Εξωτερικών των ΗΠΑ Χένρι Κίσινγκερ: Υπάρχει αριστερή εξωτερική πολιτική;
Κωστής Καρπόζηλος. Το καλοκαίρι του 1996 εμφανίστηκε στην Αθήνα μια πρωτοβουλία με σχοινοτενή τίτλο: «Μέτωπο Λογικής κατά του εθνικισμού για τη διαμόρφωση μιας σύγχρονης εξωτερικής πολιτικής». Hταν μια κίνηση κόντρα στο ρεύμα της εποχής. Η χώρα μόλις είχε βιώσει την κρίση στα Iμια μέσα από το πρίσμα της εθνικής ταπείνωσης, εξέφραζε την αλληλεγγύη της προς τους Σέρβους «αδερφούς» αδιαφορώντας για τη Σρεμπρένιτσα και απολάμβανε τον βολικό μύθο της «μίας και ελληνικής Μακεδονίας». Το «Μέτωπο Λογικής» γεννήθηκε στις τάξεις τού τότε Συνασπισμού, αλλά λειτούργησε ως σημείο συνάντησης διπλωματών, τεχνοκρατών και πολιτικών από διαφορετικούς χώρους που συμφωνούσαν στην ανάγκη ενός ριζικού αναπροσανατολισμού της εξωτερικής πολιτικής. Και αυτή ίσως ήταν και η κύρια συνεισφορά του Μετώπου: αμφισβήτησε την κοινοτοπία ότι στα λεγόμενα «εθνικά» θέματα υπάρχει μόνο μία θέση. Η κυρίαρχη.
Η όμορφη μουσική του MUSEUM OF INNOCENCE από τη σειρά που προβάλλεται στη νέτφιξ. Μια φανταστική ιστορία που καταλήγει σε ένα πρωτότυπο αληθινό "Μουσείo της αθωότητας" που έφτιαξε ο Ορχάν Παμούκ στην Κωνσταντινούπολη
Το Μουσείο της Αθωότητας του Νομπελίστα Ορχάν Παμούκ (Κωνσταντινούπολη, 1952), το διάβασα πριν πολλά χρόνια και ήταν σαν να ζούσα την ιστορία του πρωταγωνιστικού ζευγαριού μια από μέσα και μια από έξω. Και ήταν σαν να ζούσα την ζωή στην Κωνσταντινούπολη τα πραξικοπηματικά χρόνια του '70 και του '80 εναλλάξ ως ερωτευμένο ζευγάρι του δυτικότροπου αστού και μιας λαϊκής κοπέλας του περιθωρίου. Του βιβλίου πολλά κομμάτια του τα ξαναδιάβασα, προπάντων εκείνα της απελπισίας του πλούσιου τριαντάρη άντρα και της φτωχής δεκαοχτάχρονης κοπέλας που ξεπερνάνε τα τετριμένα κλισέ. Του τριαντάρη που θέλησε να κρατηθεί στη ζωή με το μουσείο του έρωτά του και της δεκαοχτάχρονης πωλήτριας που χάθηκε για πάντα μέσα στην πολύβουη δίνη της Κωνσταντινούπολης.
O συνεντευξιαζόμενος 82χρονος Βενετός Μάσιμο Κατσιάρι επιμένει: «Η Ευρώπη ξέχασε τι σημαίνει ντροπή»
Σ.Δ. Τον Μάσιμο Κατσιάρη, δεν τον είχα ακούσει/διαβάσει μέχρι τώρα. Διαβάζοντας την συνέντευξή του τον εκτίμησα, όσο μπορεί να εκτιμήσει κάποιος κάποιον άγνωστό του από μία συνέντευξή του.
Σκέφτηκα πως αυτό προέκυψε κατά κύριο λόγο διότι με όσο γίνεται πιο απλά και σαφή λόγια λέει πράματα που γυρίζουν στο μυαλό μου, δίνοντας το επιπλέον της δικής του ξεχωριστής πορείας.
Ή με άλλα λόγια, κρατάει μια καλή επαφή με την πραγματικότητα παρουσιάζοντας την όσο πιο οικεία γίνεται παρόλο τους μεγάλους βάλτους που την βουλιάζουν και ταυτόχρονο προσφέρει την κριτική της εμπειρίας του προτείνοντας έτσι απαντήσεις στα προβλήματα που αναδεικύουν οι συγκρούσεις και οι αντιθέσεις.
Όσο για την κριτική ευχή που κάνει στην τελευταία ερώτηση για την ελληνική κατάσταση, ένιωσα ότι κι εγώ πάνω κάτω εν συντομία τα ίδια θα έλεγα.
Χορηγός της ΝΔ η παθητική αντιπολίτευση, του Χαράλαμπου Γεωργούλα + συμπληρωματικά, "Το κέρδος του αυτονόητου", του Άρη Αλεξανδρή + παραπληρωματική συνέντευξη, Jeffrey Sachs: «Πιθανότατα και η Ελλάδα θα συρθεί στον πόλεμο με το Ιράν»
Χαράλαμπος Γεωργούλας. Η πρόσφατη αισθητή δημοσκοπική ανάκαμψη της ΝΔ απασχόλησε τους αναλυτές και συχνά αποδόθηκε στο αντανακλαστικό της «συσπείρωσης γύρω από τη σημαία» σε καιρό πολέμου.
Η εύκολη προσφυγή σ’ αυτή τη γενικά σωστή ερμηνεία υπάρχει ο κίνδυνος να αχρηστεύσει την αξία της, εάν δεν προχωρήσουμε στην αναζήτηση των συγκεκριμένων συνθηκών που επέτρεψαν την απρόσκοπτη ενεργοποίηση του αντανακλαστικού. Το πολιτικά παραγωγικό επόμενο ερώτημα, δηλαδή, είναι αν η συγκεκριμένη εξέλιξη ήταν αναπόφευκτη ή αν έγινε δυνατή υπό ορισμένες συνθήκες. Χωρίς αυτό, υπάρχει ο κίνδυνος να θεωρήσουμε το αποτέλεσμα ως αιτία.
Για το 4o Μαθη(μα)τικό Συμπόσιο Αττικής της Magdalini Kokkaliari, από το fb
Έπεσε η αυλαία για το 4ο Μαθη(μα)τικό Συμπόσιο Αττικής που υλοποιήθηκε το Σάββατο, 14 Μαρτίου 2026 στο Ράλλειο Λύκειο Θηλέων Πειραιά: Μία ακόμα μεγάλη διοργάνωση που φαίνεται να γίνεται θεσμός, με τη μοναδική συμμετοχή των εκπαιδευτικών των σχολείων της Αττικής, οι οποίοι με τους μαθητές/τριές τους παρουσίασαν εμπνευσμένες εργασίες εμπλέκοντας τους συμμαθητές/τριές τους από τα υπόλοιπα σχολεία. Ο Χάμπερμας μας αποχαιρέτησε στην αρχή ενός καινούργιου πολέμου, του Antonis Liakos, από το fb
Όταν έγινε ο πόλεμος στο Ιράκ, ο Γιούργκεν Χάμπερμας και ο Ζακ Ντεριντά, δημοσίευσαν ένα κοινό άρθρο με τίτλο «15 Φεβρουαρίου 2003, ή Τί συνδέει τους Ευρωπαίους;