Πίνακες ζωγραφικής

Πίνακες ζωγραφικής (75)

athensvoice8Ιωάννα Γκομούζα: Οι Δημήτρης Παντερμαλής, Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα, Αικατερίνη Δελλαπόρτα, Γιώργης Μαγγίνης και Μαρία Κουτσομάλλη μας συστήνουν το αγαπημένο τους έργο από τις συλλογές του μουσείου τους.

Μαρία Κουτσομάλλη στο Μουσείο Γουλανδρή "Η ακρίδα" του Μιρό.

Γιώργης Μαγγίνης στο Μουσείο Μπενάκη "Ένα μεταξωτό κέντημα του 1863 από την ενθρόνιση του Όθωνα. 

Δημήτρης Παντερμαλής στο Μουσείο Ακρόπολης "Η Αθηνά από το αέτωμα της Γιγαντομαχίας"

Μαρίνα Λαμπράκη - Πλάκα στην Εθνική Πινακοθήκη "Το ψάθινο καπέλο του Νίκου Λύτρα"

Αικατερίνη Δελαπόρτα στο Βυζαντινό Μουσείο "Μία εικόνα του 17ου αιώνα, του Θεόδωρου Πουλάκη.

levidisΕίμαι πολύ χαρούμενος για την εκλογή του φίλου μου ζωγράφου Αλέκου Λεβίδη (1944) στην Ακαδημία Αθηνών, στη θέση του εκλιπόντος Δημήτρη Μυταρά. Και γιατί ο ίδιος ξεχώρισε ανάμεσα σε εκλεκτές υποψηφιότητες αλλά και γιατί η επιλογή του σημαίνει πολλά, βαθύτερα, πράγματα για την σύγχρονη τέχνη μας. Σημαίνει αποκατάσταση της ζωγραφικής, της τόσο δημοφιλούς αλλά και τόσο συκοφαντημένης από την εγχώρια ψευδοπρωτοπορία έκφρασης, ως υψίστης μήτρας για την παραγωγή εικόνων. Αλλά και την αταλάντευτη εμμονή στην "εθνική σχολή" η οποία παραδόξως δεν φέρει τίποτε το νοσηρά εθνικιστικό ενώ συγχρόνως βρίσκεται σε συνεχή διάλογο με τα πολιτιστικά επιτεύγματα της κοινής μας Ευρωπαϊκής Παιδείας. Ό,τι δηλαδή οφείλει να είναι η Ελλάδα σήμερα σε κάθε επίπεδο. Πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό, ιδεολογικό. Ανοιχτή προς κάθε καινούργια ιδέα αλλά και συγχρόνως προσηλωμένη στο διαχρονικό της κέντρο. Σεμνά περήφανη και ερωτευμένη με την ιστορία (της). Δηλαδή το μόνο μέλλον που δικαιούται να διεκδικήσει.

fb36Στη σελίδα του Στράτου Γεωργουδή στο fb η φίλη Maria Patsikou βρήκε αυτή την ανάρτηση που μας την κοινοποίησε και την ευχαριστούμε.

Το θέμα των τοιχογραφιών στους δρόμους είναι γνωστό και στην χώρα μας. Εδώ έχουμε να κάνουμε με μία περίπτωση που είναι μαζεμένα έργα του ίδιου καλλιτέχνη σε διάφορες πόλεις του κόσμου που τα βρήκαμε όμορφα. 

Ο Γάλλος καλλιτέχνης του δρόμου είναι ο Julien Malland, γνωστός και ως Seth Globepainter, δημιουργεί πολύχρωμη τέχνη του δρόμου σε όλο τον κόσμο. Οι τεράστιες τοιχογραφίες του συνήθως απεικονίζουν παιδιά και είναι γεμάτα χρώμα.

lifo158Όλα όσα θα δουν οι επίσημοι προσκεκλημένοι που θα επισκεφτούν την έκθεση έργων ελληνικής ζωγραφικής του δέκατου ένατου αιώνα, κυρίως έργων με θέμα την Επανάσταση του ’21.

Τα εγκαίνια της πλήρως ανακαινισμένης Εθνικής Πινακοθήκης προβλέπεται να γίνουν περί τα τέλη Ιουνίου, εφόσον –με το καλό‒ η πορεία της πανδημίας θα επιτρέπει την είσοδο κοινού στα μουσεία. Όμως η Πινακοθήκη θα ανοίξει στις 24 Μαρτίου 2021 για μια συμβολική ξενάγηση των ηγετών ξένων κρατών που τιμούν την Ελλάδα με την παρουσία τους στην επέτειο των 200 ετών από την κήρυξη της Επανάστασης του 1821 και αντιπροσωπεύουν τις ξένες δυνάμεις που συμμετείχαν στη νικηφόρα ναυμαχία του Ναυαρίνου κατά του τουρκικού στόλου που έγινε στις 20 Οκτωβρίου του 1827 και υπήρξε καθοριστική για την έκβαση του Αγώνα.

kawsΑργυρώ Μποζώνη. Αλλά και αυτή δεν είναι μια επιτυχία της τέχνης να μπορεί να συνδεθεί με κάποιον που τη βλέπει και να θέλει να την αποκτήσει με όποιο τρόπο μπορεί; Δηλαδή αν είχατε ένα κουνελάκι του Τζεφ Κουνς γιατί θα ήσασταν καλύτεροι;

 «Θέλω απλώς να υπάρχω. Θέλω να υπάρχω με αυτήν την οπτική γλώσσα στον κόσμο. Δεν θα σήμαινε τίποτα για μένα να κάνω πίνακες ζωγραφικής αν δεν έφτανα στους ανθρώπους». Αυτά είναι τα λόγια του KAWS, ενός από τους πιο αμφιλεγόμενους, δημοφιλείς και ακριβούς ποπ καλλιτέχνες της εποχής μας που το έργο του παρουσιάζεται στο Μουσείο του Μπρούκλιν στη έκθεση «What Party» που θα διαρκέσει μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2021.

lifo149Στην ιδιόμορφη παγκόσμια συνθήκη της πανδημίας, εν μέσω περιορισμών, απαγορεύσεων και έκτακτων μέτρων, εγκαινιάστηκε στις ΗΠΑ μια «ελληνική» έκθεση με θέμα το σωφρονιστικό σύστημα, τα καθεστώτα φυλάκισης και εγκλεισμού. Τίτλος της, «The Right to Silence?». Η πρώτη ενότητα της έκθεσης παρουσιάζεται αυτή την περίοδο στο John Jay College of Criminal Justice στο City University of New York με τη συμμετοχή 43 Ελλήνων, Κυπρίων και Αμερικανών καλλιτεχνών.

makras2Καταρχάς «ανεβάζω» μια ακουαρελίτσα, ως κράχτη, εμπνεόμενος από το χιόνι και τις εκθέσεις που γράφαμε, κάθε χρόνο και για αρκετά χρόνια, μικροί: «Πως πέρασα τις Άγιες ημέρες των Χριστουγέννων»
Περνάω τώρα στο κυρίως θέμα το οποίο θέλω να θίξω εδώ και καιρό.
Από αρκετά μικρός είχα μια μανία με τον Μπόστ. Μου άρεσε πολύ και μάζευα ότι δικό του εύρισκα από τις εφημερίδες και τα περιοδικά που δημοσίευαν δικά του πράγματα, «Ελευθερία», «Αυγή», «Θεατής», «Εικόνες». «Καθημερινή»

amonopoliΝίκη Αλεξοπούλου: Ένα φιλί μπορεί να είναι αθώο, παθιασμένο, τρυφερό, έντονο, παιχνιδιάρικο, αδελφικό, σφραγίδα υπόσχεσης και αγάπης, ή σύμβολο χωρισμού. Δεν είναι, λοιπόν, περίεργο που αποτέλεσε έμπνευση για πολλούς διαφορετικούς καλλιτέχνες, αρκετοί από τους οποίους το χρησιμοποίησαν ως αλληγορικό σύμβολο.

Οι καλλιτέχνες των οποίων τα έργα παρουσιάζονται παρακάτω, εμφανίζουν ποικιλία τόσο στα μέσα που χρησιμοποιούν, όσο και στην ερμηνεία αυτού του μοτίβου. Ένα πράγμα είναι σίγουρο, το φιλί είναι ένα θέμα που αιχμαλωτίζει όλα τα είδη κοινού.

newyorkerΟ καρτουνίστας Adrian Tomine υπογράφει το τελευταίο εξώφυλλο του περιοδικού New Yorker. Μια κοπέλα κάθεται μπροστά στο γραφείο της, σ’ ένα ακατάστατο σπίτι, ντυμένη μισή σπορτίφ, μισή με βραδινό ένδυμα, μακιγιαρισμένη και με σκουλαρίκια. 

Πιθανότατα μιλά σε κάποια βιντεοκλήση, την ώρα που κρατά και το κινητό με το χέρι της. Στο άλλο απολαμβάνει ένα κοκτέιλ που πιθανότατα θ’ απολάμβανε σε κάποιο μπαρ. 

stmakΧαίρετε! Τώρα τελευταία μπαίνω σπανίως στο ΦΒ. Λίγο με το κινητό μου, το οποίο όμως είναι παλαιών αρχών ΝΟΚΙΑ και δεν παίρνει βίντεα και τέτοια αλλά μπορώ να βάζω «μου αρέσει» σε ότι μου αρέσει. Απολογούμε λοιπόν για το ότι δεν απαντώ σε μηνύματα προχωρημένης τεχνολογίας. Με την ευκαιρία του απαγορευτικού πήρα πάλι τα πινέλα για να περάσει η ώρα.
Σελίδα 1 από 6