Λάκης Ιγνατιάδης
Ραβδοσκοπία ατζαμή
Στήριξη στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία προσφέρουν οι δικηγόροι - Συνάντηση της Κοβέσι με Φλωρίδη και Χρυσοχοΐδη
Σ.Δ. Αρκετοί νεοδημοκράτες, αλλά και άλλοι του ακροδεξιού φάσματος έχουν ξεφύγει εντελώς μες στον πανικό τους και με διάφορες αθλιότητες, γελοιότητες, αχρειότητες και παραλογισμούς στρέφονται συστηματικά εναντίον των Ελλήνων Ευρωπαίων εισαγγελέων και όπως και της πρώτης Γενικής Ευρωπαίας Εισαγγελέα Λάουρα Κοβέσι. Εννοείται αυτή η στάση προκύπτει μέσα σε μία περιρρέουσα στο κόμμα τους που την καλλιεργεί συστηματικά. Θεωρώ λοιπόν, ότι κείμενα που υποστηρίζουν τους Έλληνες Ευρωπαίους Εισαγγελείς σ' αυτήν την φάση είναι αναγκαία διότι συντείνουν στο να προχωρούν τα πράματα που αφορούν τη δικαιοσύνη στην χώρα μας και γενικότερα στην Ευρώπη, όλο και λίγο καλύτερα.
Φαίδων Βεγλερής, ένας δίκαιος ή για τις δυνάμεις που αμφισβήτησαν την δυνατότητα φιλελευθεροποίησης που επιχείρησε η χούντα το 1973 + ένα σταγονίσιο σχόλιο
Nicolas Sevastakis. Στις πολλές και δύσκολες συζητήσεις που έχουν ξεκινήσει από τις αρχές του ΄70 – στη δικτατορία- για τη λεγόμενη σταδιακή ‘φιλελευθεροποίηση’ του καθεστώτος και την αξιοποίηση των ρωγμών ελευθερίας, έχει υπάρξει ένα περίεργο come-back. ΘΑΛΗΣ+ΦΙΛΟΙ. Το βιβλίο του μήνα: Οι 10.000 και μία νύχτες του σύμπαντος. Ο χορός του κόσμου
Γιώργος Καρουζάκης. Το 1845, ο Αμερικανός συγγραφέας Έντγκαρ Άλαν Πόε έγραψε ένα ασυνήθιστο διήγημα με τίτλο «Χιλιοστό δεύτερο παραμύθι της Σεχραζάτ».
Στη δική του εκδοχή, η μυθική πριγκίπισσα δεν περιορίζεται σε αφηγήσεις με ιπτάμενα χαλιά και λυχνάρια που εκπληρώνουν ευχές, αλλά τολμά να διαβεβαιώσει τον βασιλιά της ότι ακόμη και τα πιο κοινά όντα, τα βρέφη, οι σκύλοι και οι γάτες, έχουν την ικανότητα να βλέπουν πράγματα που δεν υπάρχουν πια.
Ο Πόε, που παρακολουθούσε με έντονο ενδιαφέρον τις επιστημονικές εξελίξεις της εποχής του, προσδίδει στην παράδοξη αυτή ιδέα ένα αστρονομικό βάθος: αναφέρει, στις σημειώσεις της ιστορίας του, ότι τα ουράνια σώματα δεν τα βλέπουμε όπως είναι, αλλά όπως υπήρξαν, αφού το φως τους χρειάζεται χρόνο για να φτάσει στη Γη. Με τη διορατικότητα της λογοτεχνικής φαντασίας, ο συγγραφέας του 19ου αιώνα είχε ήδη συλλάβει ότι η όραση, σε ορισμένες περιπτώσεις, συνδέεται με την αντίληψη του παρελθόντος καθώς μπορούμε να δούμε ό,τι έχει απομακρυνθεί από εμάς μέσα στον χρόνο, αλλά εξακολουθεί να εκπέμπει το ίχνος του.
Ας μιλήσουμε για την Ελληνοϊσραηλινή « Συμμαχία», του Nikos Xydakis
Σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία, καλό θα ήταν να ακουστούν οι φωνές των πρώην πρωθυπουργών, που συνέβαλαν στη ελληνοϊσραηλινή «συμμαχία».«Καλύτερα να μου πείτε ότι είμαι ένα πρόσωπο που δεν συμπαθείτε και γι’ αυτό με βάζετε φυλακή»
Συνεχίζεται η δίκη για την έκρηξη σε πολυκατοικία στους Αμπελοκήπους, με την απολογία του Νίκου Ρωμανού ( Αθήνα, 1981), ενός εκ των 4 κατηγορουμένων στην υπόθεση.
Κατά την απολογία του, ο Νίκος Ρωμανός, ο οποίος βρίσκεται προφυλακισμένος από το 2024 και προηγουμένως είχε περάσει 6 χρόνια στη φυλακή (2013-2019) για απόπειρα ένοπλης ληστείας στην Αγροτική Τράπεζα και στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο στον Βελβεντό Κοζάνης, μίλησε για το διάστημα που παραμένει κρατούμενος, κάνοντας λόγο για «τραύμα που ανοίγει ξανά».
Κάποιες σχεδόν στο πόδι σκέψεις για την ΕΡΑ 2 Σπορ που την πληρώνουμε όλοι οι φορολογούμενοι πολίτες
Έχουν πέσει στην αντίληψή σας κάποια από τα κόμματα της αντιπολίτευσης που να θεωρούν απαράδεκτο το γεγονός που ένα από τα τέσσερα δημόσια κανάλια (4ο υπολογίζω το κανάλι της Βουλής) προβάλλει επί 24ώρου βάσεως αθλητικά γεγονότα; Στην επικράτεια του «έξι-επτά», της Μαρίας Κατσουνάκη
Η επιστήμη είναι σαφής: Οταν ένα παιδί περνάει ώρες μπροστά στην οθόνη, το μυαλό δεν ξεκουράζεται. Γι’ αυτό και αποφασίσαμε να προχωρήσουμε σε κάτι δύσκολο, αλλά απαραίτητο. Να απαγορεύσουμε την πρόσβαση στα social media σε παιδιά κάτω των 15 ετών», ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός σε βίντεο που ανέβασε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Χρησιμοποίησε, μάλιστα, στην εισαγωγή, ένα τέχνασμα για να κερδίσει την προσοχή του εφηβικού κοινού. Τη φράση «six-seven» (έξι-επτά), που συνοδεύεται από μια χαρακτηριστική κίνηση, σαν ζύγισμα, των χεριών.
Ενα viral trend που ξεκίνησε από το TikTok και είναι πολύ δημοφιλές ανάμεσα σε παιδιά και εφήβους. Μάλιστα το Dictionary.com είχε ανακηρύξει το «6-7» λέξη της χρονιάς για το 2025.
Από εκεί και πέρα, όρεξη να έχει κανείς για να διαβάζει «αναλύσεις» για το τι σημαίνει και από πού μπορεί να προέρχεται.
"Πρέπει οπωσδήποτε να χάσει, είναι η τελευταία μας ελπίδα", του Κωστή Παπαϊωάννου, από το fb + ένα σταγονίσιο σχόλιο
Και μόνο που λυπούνται και εξοργίζονται με το εκλογικό αποτέλεσμα στην Ουγγαρία οι Τραμπ, Πούτιν, Νετανιάχου θα έπρεπε να είναι αρκετό. Στην ομάδα των authoritarian ο Όρμπαν ήταν πολύτιμο δεξί εξτρέμ. Ήταν πηγή έμπνευσης και για μερικά δικά μας φιντάνια, εντός και εκτός κυβέρνησης.
Ο Όρμπαν είναι ο νονός της ανελεύθερης δημοκρατίας. Εργολάβος του μεταφασισμού του 21ου αιώνα. Ένας βαθιά διεφθαρμένος ακροδεξιός που μεθοδικά ξεχαρβάλωσε το κράτος δικαίου, ποδηγέτησε τους θεσμούς, έφτιαξε ένα αυταρχικό σύνταγμα, εξαφάνισε κάθε ίχνος κοινωνίας πολιτών, κυνήγησε τους ακτιβιστές των δικαιωμάτων, μοίρασε τα ΜΜΕ στους φίλους του,
«Οι δρόμοι του μεταξιού - μια νέα ιστορία του κόσμου» του Πίτερ Φράνκοπαν (κριτική) + ένα σταγονίσιο σχόλιο
Σ.Δ. Πολλά καλά λόγια έχω ακούσει για το βιβλίο "Οι δρόμοι του μεταξιού"(2015, ελληνική έκδοση 2022) κι όχι μόνο μια φορά κι έτσι βρίσκεται καθ'οδόν η επιθυμία να τολμήσω να κάνω μία απόπειρα να το διαβάσω. Κόντρα σ' αυτό που απολαμβάνω τα τελευταία χρόνια, που είναι να διαβάζω ιστορίες χάρτινων ανθρώπων με την ελπίδα νιώθοντάς τους να βιώνω πραγματικές σχέσεις μαζί τους, από αυτές που υπό το υποβλητικό φως διάφορων και διαφορετικών κοινωνιών και πολιτισμών, κόσμων, υπόκοσμων και μικρόκοσμων, μου προκαλούν αβίαστα εκείνες τις αλλαγές που εν δυνάμει κυκλοφορούν μέσα μου. Τώρα, πέρα από τα καλά λόγια για τους "Δρόμους του μεταξιού", διάβασα και την κριτική που ακολουθεί, που μου ενίσχυσε την επιθυμία. Σε τι ελπίζω;
Yorgos Kyriakopoulos, από το fb: Δύο φορές το χρόνο πάω στην εκκλησία, εκτός γάμων κλπ. Στον Επιτάφιο και την Ανάσταση
Πείτε το πατριδογνωσία, πείτε το όπως θέλετε, αλλά με συγκινεί αφάνταστα το Πάσχα.