Λάκης Ιγνατιάδης
Ραβδοσκοπία ατζαμή
Τη Δύση, έτσι όπως την ένιωσα και την γνώρισα πολιτικά και πολιτισμικά την έχω ψηλά μέσα μου, έχω όμως πολλά αιματοβαμμένα ράμματα για τη γούνα της και όχι μόνο το τελευταίο των βομβαρδισμών ενός θεοκρατικού ανελεύθερου καθεστώτος
Christos Rammos, από το fb. Για όσους ισχυρίζονται ότι η θέση μας σε αυτή την εξελίξει επικίνδυνη σύγκρουση είναι - για λόγους αρχής- με την Δύση και όχι με τους "υπανάπτυκτους" "βάρβαρους" εχθρούς της [το τελευταίο δεν λέγεται πάντα έτσι ωμά δημόσια, αλλά αυτό υπονοείται]:Το έδαφος που πατάμε σείεται κι ας μην ακούμε εδώ τους ήχους του πολέμου, του Antonis Liakos, από το fb
Παρακολουθώ τις κινήσεις και τις πρωτοβουλίες ανασυγκρότησης της δημοκρατικής παράταξης, της κεντροαριστεράς ή αριστεράς -όπως θέλετε πέστε το. Έχω κι εγώ περισσότερες αβεβαιότητες από βεβαιότητες. Για ένα πράγμα όμως είμαι βέβαιος. Καμιά κίνηση δεν πρόκειται να φτουρίσει αν δεν πατάει στο σήμερα, και το σήμερα έχει καταληφθεί από τον πόλεμο.Σκύβω και φιλώ στο μέτωπο το δημοσιογράφο Γιώργο Βότση
Από τη στιγμή που τον έμαθα από την Ελευθεροτυπία τον διάβαζα συστηματικά. Κι ενώ δεν με έφτιαχναν τα άρθρα του, όπως π.χ αυτά του Ελεφάντη ή του Βακαλόπουλου, πάντα όμως κάτι σημαντικό μάθαινα από αυτά, πάντα με έβαζαν σε σκέψεις και πάντα ένιωθα ότι ένα βαθύ πολιτικό ίχνος άφηναν μέσα μου. Το αυστηρό ύφος του, στα όρια των μαθηματικών, είχα σκεφτεί πολλές φορές ότι αντανακλούσε τον χαρακτήρα του, παρόλο που οι φίλοι του λένε διαφορετικά, και ο τρόπος που ξεδίπλωνε τη σκέψη του, αν και δεν άφηνε περιθώρια για συναισθηματισμούς, είναι απορίας άξιο πως επέτρεπαν μια ανοιχτή επικοινωνία που συχνά διείγειρε υβριδικά συναισθήματα.
ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΕΦΡΑΙΜ: ΤΟ SUCCESS STORY ΕΝΟΣ ΑΠΑΤΕΩΝΑ , του Petros Tatsopoulos, από το fb
Αντιλαμβάνομαι ότι κάποιοι φίλοι, όπως και κάποιοι "φίλοι", έχουν κουραστεί από τις συχνές αναρτήσεις μου για τον Ηγούμενο Εφραίμ. Θα πρέπει όμως να γίνει αντιληπτό, τόσο από τους πρώτους όσο και από τους δεύτερους, ότι εκείνος που θα βγει κερδισμένος από αυτήν την... κούραση θα είναι ο ίδιος ο Εφραίμ. Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες ( Αρακατάκα Κολομβίας, 6 Μαρτίου 1927 - Πόλη του Μεξικού, 17 Απριλίου 2014)
Από τα τέλη της δεκαετίας του '60 άρχισα να διαβάζω και ξένους λογοτέχνες. Διάβασα κάποιους από αυτούς που έλαμψαν τους προηγούμενους αιώνες έως και τα τέλη της δεκαετίας του '50 διάβασα και αρκετούς που εμφανίστηκαν στο στερέωμά μου στα χρόνια του '70. Από όλους αυτούς τρεις με έφτιαξαν. Τα βιβλία τους και τα φχαριστήθηκα τότε που τα διάβαζα και με ξεσήκωσαν για ταξίδια με εντός εκτός και εναλλάξ αναζητήσεις και το ωραίο, εξακολουθούν να μου αρέσουν αυτοί οι συγγραφείς και τώρα.
Ο ένας είναι ο Γερμανός Χάινριχ Μπελ (Κολωνία, 1917 - Kreuzau Γερμανία, 1985), ο άλλος είναι ο Τσεχοσλαβάκος με γαλλική υπηκοότητα Μίλαν Κούντερα ( Μπρνο, 1929 - Παρίσι, 2023) και ο τρίτος ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, που του χρόνου κλείνoυν 100 χρόνια από τη γέννησή του και πιστεύω ότι θα πούμε περισσότερα γι'αυτόν που μου άνοιξε το δρόμο για μία ακόμα διεγερτική πραγματικότητα που έπαιζε κρυφτούλι μέσα μου προπάντων όταν ήμουν μικρός.
Να πω μόνο πως και "Ο Έρωτας στα χρόνια της χολέρας" μου άρεσε τόσο πολύ όσο και τα "Εκατό χρόνια μοναξιάς".
Μια κρίσιμη ανατροπή στην υπόθεση του θανάσιμου τραυματισμού του 16χρονου μαθητή στο ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ το 2018 φέρνει η υπ’ αριθμ. 26/2026 του Άρειου Πάγου. Στο εδώλιο ξανά ο Διευθυντής Τεχνικών Υπηρεσιών
Αρειος Πάγος για το θάνατο μαθητή στο Κερατσίνι: Στο εδώλιο ξανά ο Διευθυντής Τεχνικών Υπηρεσιών – Απόφαση ανατροπή.
Το Ανώτατο Δικαστήριο «ανοίγει» ξανά την υπόθεση, κρίνοντας ότι ο Δήμος είχε την ευθύνη για την ασφάλεια στον λόφο, ανεξάρτητα από το αν υπήρχαν εντολές από τη διοίκηση.
Εξώδικο του ΕΜΠ στους Reporters United σχετικά με τις κάμερες στην Αρχιτεκτονική - Τι απαντούν
|
«Δεν επεδίωξα να σκοτώσω. Δεν είμαι ικανός να σκοτώσω άνθρωπο. Επεδίωξα να σκοτώσω έναν τύραννο». Η περίφημη φράση του Αλέκου Παναγούλη προς την Οριάνα Φαλάτσι, το καλοκαίρι του 1973, οριοθετεί το σκεπτικό κάθε επίδοξου ιδεαλιστή τυραννοκτόνου: η ιδιότητα του τυράννου αναστέλλει, εάν δεν καταργεί πλήρως την ιδιότητα του ανθρώπου• θα πρέπει να ντρέπονται οι κοινωνίες που επιτρέπουν στους τυράννους να πεθαίνουν γαλήνια στο κρεβάτι τους από βαθιά γεράματα. 
