Βιντεάκια ωραία και δυνατά

Βιντεάκια ωραία και δυνατά (483)

Ένα ζεϊμπέκικο του Μάρκου Βαμβακάρη απ'αυτά που τα λένε και καμηλιέρικα, είναι η "Πλημμύρα". Το γραμμοφώνησε το 1935 και το τραγούδησε ο ίδιος μαζί με την Μαρίτσα Πάντρα. Η πλημμύρα στην οποία αναφέρεται έγινε τον Νοέμβριο του 1934. Μετά από μια βροχή που κράτησε 6 ώρες πλημμύρισαν σπίτια και καταστήματα στην Κυψέλη, στην Νέα Φιλαδέλφεια, στα Πατήσια, στο Περιστέρι και στην Νέα Ιωνία.

Νεαρές κυρίες με τακούνια, τέσσερις παρακαλώ, απ'το Αμβούργο, ψηλές και στυλάτες, με μαύρα καλοκαιρινά φορέματα ανέβηκαν πάνω στη σκηνή. Ανέβηκαν για να παίξουν το "Καλοκαίρι" του Αντόνιο Βιβάλντι*. Όμως ο σκοπός δεν ήταν μόνο αυτός. Κι αυτό διότι οι Γερμανίδες του κουαρτέτου "Salut Salon", παίρνουν μέρος σ'ένα μουσικό διαγωνισμό, όπου θα συνυπολογιστούν οι "ακροβατικές" μουσικές τους δεξιοτεχνίες και η αίσθηση του χιούμορ. Ακριβώς 3:25 κρατάει αυτό το βιντεάκι που μας άρεσε. Ελπίζουμε να το φχαριστειθείται κι εσείς.


 

*"Το 1725 ο Βενετσιάνος ιερέας Βιβάλντι - γιος κουρέα και ερασιτέχνη βιολιστή- εκδίδει το υπ'αριθμόν 8 έργο του με τον γενικό τίτλο "Η δοκιμασία της αρμονίας και της φαντασίας". Τα τέσσερα πρώτα κοντσέρτα της συλλογής, καθένα από τα οποία αποτελείται από τρία μέρη, περιγράφουν διαδοχικά τις εποχές του έτους αρχίζοντας από την άνοιξη. Ο Βιβάλντι συνέθεσε 850 περίπου έργα. Για ένα πολύ μεγάλο μέρος της ζωής του συζούσε με δύο ετεροθαλείς αδελφές, πέτρα σκανδάλου για την εποχή του. Πέθανε στην ψάθα το 1841 στην Βιέννη. Η μουσική του για περίπου έναν αιώνα ήταν στην αφάνεια. Ο Μέντελσον τον έβγαλε από το σκοτάδι και τον έκανε πάλι αγαπητό στο κοινό της κλασσικής μουσικής.

 

 

Μπαίνεις σ'ένα στούντιο ηχογραφήσεων και ψάχνοντας στα τυφλά, αγγίζεις κάποια όργανα. Αμέσως νιώθεις ότι κάποτε τα είχαν χαϊδέψει ο Τζον Λένον και η Πάτι Σμιθ. 'Εχεις ανοιχτά τα κανάλια σου από αγάπη κι έτσι εύκολα, ζεστά κατακόκκινα ψυχοφωτόνια περνούν από τα όργανα σε σένα. Εκ του αποτελέσματος μπορείς να ισχυρισθείς ότι ήταν της ενέργειας του Τζον και της Πάτι.

Mαθαίνοντας ότι σήμερα γιορτάζουμε τη μέρα της μητέρας και διαβάζοντας παράλληλα ότι ο κ.Σπηλιωτόπουλος δεν παρουσιάστηκε στο ντιμπέιτ που οργάνωσε ο Σκάι με τους υποψήφιους δημάρχους της Αθήνας, διότι δεν υπήρχε όπως είπε

Κυρίες και κύριοι, έστω ότι είστε στο Λονδίνο και τριγυρνάτε στους δρόμους και το μάτι σας πέφτει σε μία αφίσα που γράφει LEONOFATHENS και από κάτω Clobal και έχει φωτογραφία την πλάτη ενός τύπου που κοιτάζει μια παραλία με φοίνικες κι από πίσω ένας ουρανός με μωβ σύννεφα τη στιγμή της δύσης. Η φωτογραφία στέλνει το μυαλό σας στον Άγιο Κοσμά, όπως το στέλνει και σε όλες τις παραλίες του κόσμου που έχουν φοίνικες. Τέτοια παγκοσμιοποίηση.

Κυριακή, 20 Απριλίου 2014 10:11

Η ακολουθία της Αγάπης και ο Ύμνος της

Συντάκτης

Το απόγευμα της ημέρας του Πάσχα τελείται στις εκκλησίες η Ακολουθία της Αγάπης. Σ'αυτήν την εσπερινή λειτουργία διαβάζεται το ευαγγέλιο σε πολλές γλώσσες. Λίγοι γνωρίζουν αυτήν τη λειτουργία και ακόμα πιο λίγοι την παρακολουθούν.

Δευτέρα, 14 Απριλίου 2014 08:45

Latchin μουσική από το Αζερμπαϊτζάν

Συντάκτης

Αζερμπαϊτζάν, χώρα είναι ρε, όχι γλυκό. Χώρα στον Καύκασο. Έχει και θάλασσα, την Κασπία. Έχει και πολλά πετρέλαια, στο Μπακού και αλλού. Έχει και έκταση τα 2/3 της Ελλάδας, και πάνω της πληθυσμό που ξεπερνάει τα 9 εκ. Επίσημη γλώσσα είναι τα αζέρικα και το πολίτευμα είναι προεδρική δημοκρατία. Στις τελευταίες εκλογές του 2013 πρόεδρος εκλέχτηκε για τρίτη φορά ο Ιλχάμ Αλίγιεφ με ποσοστό 72,6%. Προσέξτε μια λεπτομέρεια, έχει σημασία. Η νίκη του ανακοινώθηκε επίσημα πριν ανοίξουν οι κάλπες.

Η ιδιοφυής γυναίκα που έβαλε το χορό σε νέα πλαίσια έφυγε στις 30 Ιουνίου 2009. Ηταν μόνο 69 ετών. Πίνα Μπάους είναι τ'ονομά της. Γεννήθηκε στο Ζόλινγκεν της Γερμανίας το 1940 σε μια από τις πιο ταραγμένες στιγμές αυτής της Ηπείρου. Μεγάλωσε τριγυρνώνας ανάμεσα στους πάγκους και τα τραπέζια της ταβέρνας του πατέρα της (μια ανάμνηση που υπήρξε η απαρχή για το έργο της «Καφέ Μύλλερ»).

Ο Χρήστος Αλεφάντης είναι ο διευθυντής σύνταξης της "Σχεδίας". Και η Σχεδία είναι ένα περιοδικό που πωλείται μόνο στους δρόμους, από άστεγους, άνεργους και φτωχούς. Είναι ένας τρόπος για να ενεργοποιηθούν άνθρωποι που το σύστημα τους έχει πετάξει όχι μόνο σαν στημένες λεμονόκουπες, αλλά τους έχει κάνει και αόρατους. Γι'αυτό η Σχεδία είναι κατά πρώτον μία κοινωνική πράξη, μια κίνηση αλληλεγγύης που φέρνει στο φως τους αόρατους με όρους αξιοπρέπειας.

Μικρός, δημοτικό δηλαδή, θυμάσαι κανέναν να σου είχε πιπιλίσει το μυαλό είτε ενάντια στο "έθνος", είτε υπέρ; Όχι, κανέναν. Αυτό το πανηγυριώτικο κλίμα με τις εθνικές εορτές σου έλεγε τίποτα; Α, μπα, εμένα μου άρεσε η μπάλα, το παιδί φάντασμα, η Ντίνα, η Καίτη, και μία ακόμα που έχω ξεχάσει τ'ονομά της, οι ηλιόσποροι, ο Ολυμπιακός,