Ο κόσμος μέσα μας κι εμείς φεγγάρια έξω

Ο κόσμος μέσα μας κι εμείς φεγγάρια έξω (120)

Πές τα Χρυσόστομε !

lakis63Η ουροδόχος κύστης φταίει που ξύπνησα άγρια χαράματα. Και πριν ανοίξω τα μάτια μου άκουσα το Somebody to love ( στο τέλος) των Jefferson Airplane. Κάπου μέσα μου η Γκρέις Σiλκ τραγουδούσε μ'αυτόν τον ιδιαίτερο τρόπο της Don't you want somebody to love / Don't you need somebody to love/ Wouldn't you love somebody to love /  You better find somebody to love, love.... παρασύροντάς με για δευτερόλεπτα με τα τσάτρα πάτρα αγγλικά μου να τη συνοδεύσω ψιθυριστά. Μετά σηκώθηκα και πήγα να κάνω αυτό που με διέταξε η ουροδόχος μου. Τότε συνειδητοποίησα το τραγούδι που συνέχισε να παίζει και θυμήθηκα ότι κάπου στις αρχές τις δεκαετίας του '70 το είχαμε ακούσει πολλές φορές με ευχαρίστηση βεβαίως και ίσως και να το χόρεψα κάποια φορά. 

 

fanis2Μια διαμάχη που όσο θυμάμαι, δεν έπαψε να απασχολεί σοβαρά τους επιστήμονες αλλά και σαν πνευματικό παιχνίδι τους κοινούς θνητούς, είναι αυτή που κωδικοποιημένα ρωτάει: Γεννιέται ο Άνθρωπος ή γίνεται;

Μέγιστο ζήτημα κι ας μην του φαίνεται.

zak2Πριν ένα μήνα ανάρτησα στη Σταγόνα τα βασικά από τα ρεπορτάζ για τον φόνο του Ζακ Κωστόπουλου με τον τίτλο " Ποινική δίωξη σε βαθμό κακουργήματος σε βάρος ιδιοκτήτη κοσμηματοπωλείου στην Αθήνα για το θάνατο επίδοξου ληστή". Το άρθρο αυτό έκλεινε με ένα κομμάτι από το άρθρο της Ελένης Κεχαγιόγλου που δημοσιεύτηκε με τον τίτλο "Η κοινοτοπία του κακού κι ο Ζακ Κωστόπουλος".

Επανέρχομαι σ'αυτό το άρθρο γιατί όπως σωστά μου επεσήμανε ο συνδημότης μας Γιώργος Μεριζιώτης, που άρθρα του φιλοξενούμε στην Σταγόνα, απαιτείται μία διόρθωση ως προς το "επίδοξου ληστή" του τίτλου. Κι αυτό διότι δεν είναι καθόλου βέβαιο πια, δεν έχει αποδειχθεί δηλαδή, ότι ο δολοφονηθείς Κωστόπουλος, ανάμεσα σε άλλα ψευδή που διαδόθηκαν γι'αυτόν και τη φάση στο κοσμηματοπωλείο, υπήρξε και επίδοξος ληστής.

elitisΜΥΡΙΣΑΙ ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΝ (Ι-VII), από τον Μικρό Ναυτίλο, 1988

Ι

Μια μέρα τη ζωή που'χασα την ξαναβρήκα στα μάτια ενός νέου μοσχαριού που με κοίταζε μ'αφοσοίωση. Κατάλαβα πως δεν είχα γεννηθεί στην τύχη. Βάλθηκα να σκαλίζω τις μέρες μου, να τις φέρνω άνω κάτω, να ψάχνω. Ζητούσα να ψαύσω την ύλη των αισθημάτων. Ν' αποκαταστήσω, από τις νύξεις που έβρισκα διάσπαρτες μέσα στον κόσμο αυτόν, μια αθωότητα τόσο ισχυρή που να ξεπλένει τα αίματα - το άδικο - και να εξαναγκάζει τους ανθρώπους να μου αρέσουν. 

Δύσκολο, αλλά πως να γίνει; Κάποτε νιώθω να'μαι τόσοι πολλοί που χάνομαι. Θέλω να πραγματοποιηθώ έστω και στο μάκρος μιας ηλικίας που να ξεπερνά τη δική μου. 

Αν η ψευτιά δεν υπάρχει τρόπος να καταβληθεί ούτε από το χρόνο, τότε το παιχνίδι το έχασα.

kivotosΤο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απέμεινε ομόφωνα το βραβείο του "Ευρωπαίου Πολίτη" στον πατέρα Αντώνιο και την «Κιβωτό του που  ιδρύθηκε το 1998 στον Κολωνό στην Αθήνα από τον 26χρονο τότε ιερέα, Αντώνιο Παπανικολάου. Εδώ και 20 ολόκληρα χρόνια προσφέρει υποστήριξη σε μικρά απροστάτευτα παιδιά, Ελλήνων και μεταναστών, από μονογονεϊκές οικογένειες ή χωρίς γονείς, που βιώνουν ακραίες συνθήκες φτώχειας και εγκατάλειψης.

evdokia2

 

Μόνο τον Αύγουστο τα δάκρυα των ερωτευμένων λάμπουν σαν διαμάντια.  Μόνο ο Αύγουστος  πυρακτώνει τα κορμιά , διεγείρει τις ορμόνες , και ομορφαίνει επικίνδυνα  τα θηλυκά.  Μόνο τον Αύγουστο κινδυνεύει η τάξη  πραγμάτων , γιατί οι άνθρωποι ερωτεύονται, απελευθερώνονται από τις συμβάσεις , ενδίδουν  στο πάθος  και πάνοπλοι  εφορμούν στο αντικείμενο του πόθου τους.

Μόνο ο  Αύγουστος ανασταίνει  τις επιθαλάσσιες Μέδουσες  , και  μεταμορφώνει τις  γυναίκες ,σε  πανέμορφες ιέρειες της στεριάς.  Και  με το μαγικό ραβδί  του καταργεί τη θλίψη μου.

manoselΑπό τα έργα τέχνης που μου αρέσουν κάποια λες και τα δημιούργησαν ταμάμ για μένα, κάποια άλλα γι'αυτόν τον Άλλον μου που μερικές φορές πιστεύω ότι γίνομαι και τέλος υπάρχουν κι εκείνα που λες και τα έχω φτιάξει εγώ μεν αλλά ως αναπόσπαστο μέρος ενός Εμείς. Να διευκρινίσουμε εδώ πως εγώ, ο Άλλος και το Εμείς είναι συγκοινωνούντα δοχεία, που σημειωτέον μικρή είναι η δυνατότητα να επεμβαίνω στην ροή τους.

lifo177Όποιος γυρίζει και βλέπει, ακούει και μυρίζει θα έρθει η στιγμή που θα καταλάβει ότι τα μικρά ελληνικά νησάκια έχουν φανατικούς φίλους που ο έρωτάς τους γι'αυτά κρατάει χρόνια. Παρόλο που οι εραστές είναι τουρίστες, εν τέλει κουμπώνουν μ' αυτά τα νησάκια που με μια παράδοξη φυσικότητα αντιστέκονται στην υπερεκμετάλλευση. Κουμπώνουν, διότι σ'αυτά είναι πιο εύκολο να νιώθουν σαν το σπίτι τους. Πρόκειται για άτομα μιας άλλης αντίληψης απ'αυτήν της πλειονότητας, που τουλάχιστον στις καλοκαιρινές διακοπές βρίσκουν τον εαυτό τους μακριά από το επιδειξιομανές ξεσάλωτο πλήθος, κι όπου τον τόνο τον δίνει εκείνο το αρχαίο «οὐκ ἐν τῷ πολλῷ τὸ εὖ, ἀλλ᾿ ἐν τῷ εὖ τὸ πολύ».

butaris3Επειδή θεωρώ ότι κάνοντας χρήση βίας (εξαιρώντας αυτή για τις εθνικές ανεξαρτησίες, κι αυτή όταν έχουν εξαντληθεί όλα τα περιθώρια) είσαι στον προθάλαμο του αντιδημοκρατικού τόξου, τότε ότι και αν πιστεύεις πως είσαι, στον ολοκληρωτισμό θα σε κατατάσσω. Αν αυτό σε ενοχλεί δεν θα πρέπει να το ψάξεις εδώ και τώρα;

Το επιχείρημα που κυκλοφορεί στην περίπτωση του Μπουτάρη είναι πως προκάλεσε και προκαλεί. Μα αγαπητοί μας, τότε κρινόμαστε, όταν μας προκαλούν, όταν μας ανεβάζουν το αίμα στο κεφάλι, όταν μας αδικούν κατάφωρα, όταν μας θίγουν τα όποια ιερά και όσια έχουμε. Αν σε τέτοιες φάσεις αρνούμαστε να γίνουμε έρμαιο στα χέρια της μέσα μας αρχέγονης βαρβαρότητας, τότε έχουμε προχωρήσει τον εαυτό μας τα πράματα και ενίοτε και μερικούς ακόμα προς κάτι το καλύτερο. Διαφορετικά κλάφτα Χαράλαμπε.

lakis3Να είναι ξεκάθαρη αν θέλει παιδιά ή όχι.

Να ξέρει να επιβάλλει τα όρια της.

Να είναι ειλικρινής με τον εαυτό της.

Να γελάει.

Να ακούει.

Να κλαίει.

Σελίδα 1 από 9