Σήμερα της Κοίμησης της Θεοτόκου, όλοι με τον τρόπο τους σ'αυτήν την χώρα, φαντάζομαι ακόμα και οι χύμα στο κύμα που αλλού πατούν κι αλλού βρίσκονται, γιορτάζουν κάτι. Κάτι που για άλλους είναι πιο κοντά σε μια θρησκευτικού τύπου πατριαρχική παράδοση όπου η Παναγιά είναι παρούσα στις προσευχές τους για να μεσιτεύσει για χάρη τους στον αγαπημένο Υιό της.

Και άλλοι, οι πολλοί, προσπαθούν να αποθεώσουν την κορύφωση του καλοκαιριού τους μακρυά από τις πόλεις και τους περιορισμούς της καθημερινότητας μέσω ενός καταναλωτικού παγανισμού που όρια δεν έχει. Ο καθείς και η προϊστορία του, ο καθείς και ο προορισμός του. Είθε σήμερα με τη βοήθεια της τύχης ή της Παναγιάς, όλοι να περάσουμε όμορφα κοντά σ'αυτό που θέλουμε, σ'αυτό που λαχταρά η καρδιά μας.

Η φάση πάντως που περνάμε έχει κάτι από τον καλό μύλο που όλα τα αλέθει, από τον καλό φούρνο που όλα τα ψήνει και μοσχομυρίζουν και στο τέλος από το καλό μάρκετινγκ που ξεπουλάει στο άψε σβήσε το εμπόρευμα. Γι'αυτό δεν θα με παραξένευε αν πολλοί παραθεριστές κάθε ηλικίας θα'θελαν να ακούσουν σήμερα στη φάση της κορύφωσης της γιορτής, να ακούσουν καπάκι και τα δύο τραγούδια, να τ'ακούσουν στη διαπασών εκεί πέρα στα πανάκριβα νησιά του παροξυσμού.

Προσωπικά πάντως, θα'θελα σήμερα να γίνω για λίγο ένα με μια απόκοσμη σιωπή όπως αυτή της έρημης πόλης, που θα με αρμενίζει από το μεσοπέλαγος του επάνω κόσμου σ'αυτό του κάτω και τούμπαλιν. Ναι, ως μια προσομοίωση του Ορφέα στην αποστολή Ευρυδίκη, που το μόνο που παίζει είναι αν θα γυρίσει πάλι να την κοιτάξει ή όχι. 

Δόμνα Σαμίου & Yehudi Menuhin- Έχε γειά Παναγιά  

SIDARTA - BELLA  

Και το έξτρα δώρο μας για τους επισκέπτες του άρθρου  Παλαιός Ικαριώτικος χορός