Ο κόσμος μέσα μας κι εμείς φεγγάρια έξω

Ο κόσμος μέσα μας κι εμείς φεγγάρια έξω (120)

Πές τα Χρυσόστομε !

savop11Σε Επίτιμο Διδάκτορα του Τμήματος Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ θα αναγορευθεί ο κορυφαίος συνθέτης, στιχουργός και ερμηνευτής Διονύσης Σαββόπουλος, ως αναγνώριση της μακράς και διακεκριμένης προσφοράς του στην ελληνική μουσική και στιχουργική.

Η Τελετή Αναγόρευσης θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 24 Νοεμβρίου 2017 και ώρα 19:00, στην Αίθουσα Τελετών του ΑΠΘ.

lakis7Λένε οι ειδικοί πως ο προπάππους του ρουσφετιού ήταν Άραβας - riswat - και o παππούς Τούρκος - rusvet. Το 1816 ένας Κουμανούδης καταγράφει τη λέξη ρουσφετολόγος στα Ελληνικά. Αυτό σημαίνει ότι η λέξη και άρα και η πρακτική απ'την οποία προήλθε η λέξη ρουσφέτι, όχι μόνο θα υπήρχε πολλά χρόνια πριν αλλά θα είχε και πέραση.

Το ρουσφέτι έχει μια σημαντική διαφορά από την δωροδοκία, παρόλο που και οι δύο προϋποθέτουν αναταλλάγματα και ως χαριστικές πράξεις που είναι παραβιάζουν κάποιους τυπικούς ή άτυπους κανόνες. Στην δωροδοκία αυτό που αλλάζει χέρια συνήθως είναι κάποιο υλικό αγαθό ή ένα όφελος εξουσίας, ενώ στο ρουσφέτι αυτό που κυρίως παίζεται είναι η άμεση υποστήριξη αξιωματούχων και στελεχών και από την εποχή που άρχισαν να γίνονται εκλογές, η ψήφος. 

Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017 15:57

Συνομιλία με τον Αύγουστο

Συντάκτης

evdokia1Ο Αύγουστος είναι ο μήνας του φωτός.                

Ο ήλιος ο ηλιάτορας του Ελύτη, το φεγγάρι που δεν άφηνε τη Σαπφώ να κλείσει μάτι, η πανσέληνος που διαλύει το έρεβος της νύχτας, οι αστερισμοί, οι Πλειάδες και ο Σείριος που υποδέχεται τη μέρα, το φάος - φως του Αυγούστου, παγιδεύει το χρόνο. Τον «λυγίζει» όπως ο Αϊνστάιν, τον προστάζει να επιστρέψει όπως ο Ριχάρδος Β' , τον κλείνει μέσα στην αιωνιότητα μιας άχρονης ερωτικής περίπτυξης, τον ξεγελά μέσα στα όνειρα.

Σάββατο, 20 Μαΐου 2017 18:21

Εγώ, ο Κυριάκος κι οι Beatles

Συντάκτης

Με τον πρεσβύτερο γιό  μου, τον Κυριάκο,  κάπου πάμε. Με το αυτοκίνητό του. Όταν μπαίνω στο αυτοκίνητό του,  το μαγνητόφωνο πάντα κάτι παίζει.  Τις πιο πολλές φορές το ελάχιστο που θέλω είναι να το χαμηλώσει και το μέγιστο να το αλλάξει και να βάλει κάτι στο ράδιο. Συνήθως ακούει κάτι μπάντες με θορυβώδη τύμπανα, που ακούγονται σαν τον Υπερσιβηρικό στη μέγιστη ταχύτητά του, κάτι που μου ανακατεύει το στομάχι και μόλις μπαίνουν τα φωνητικά, κάτι κραυγές και ουρλιαχτά, νοιώθω πως θα σπάσουν τα δικά μου τύμπανα. Έχουν κι αυτά τη χάρη τους αλλά δεν τους κάνω τη χάρη.

Αυτή τη φορά η μουσική είναι δική μου. Παίζει το "Abbey road", των Beatles.

Μπαρ, κλαμπ, καμπαρέ, στριπτιζάδικα, δεν....δεν έτυχε να γίνω τακτικός θαμώνας τους. Γιατί όμως δεν έχω αποφασίσει ακόμα να πω "ευτυχώς" ή "δυστυχώς"; Ίσως γιατί ποτέ δεν γνωρίζεις τι σου ξημερώνει και που ξέρεις, μπορεί αύριο μεθαύριο ν'αρχίσω να ξημεροβραδιάζομαι σε μπαρ. Γενικά ποτέ δεν είχα κάτι εναντίον τους, αλλά σαν να μην μου ταίριαζαν, σαν να μην με πήγαινε ο δρόμος μου. Και ας έχω φανταστεί μερικές φορές πως θα ήταν μέσα κι έξω το μπαρ που θα σύχναζα, ποιες μουσικές θα έβαζαν ανάλογα με την ώρα και την εποχή, σε τι ένταση και όλα τα σχετικά με το φωτισμό, τις πολυθρόνες και τα γκαρσόνια. Κι ας μου άρεσαν πολύ μια εποχή αυτά που είχε γράψει ο Μπουνιουέλ για τα μπαρ. Επηρεάστηκα για ένα μήνα περίπου και μετά γύρισα στον εαυτό μου. Έγραψε λοιπόν ο αρχάγγελος του σουρεαλισμού :

Το Ιερό  Δένδρο Της  Ζωής είναι το " Δένδρο της  Δημιουργίας ", το αρχέτυπο σχέδιο που δομεί τους Συμπαντικούς Κόσμους και εμφανίζεται στο Πυθαγορικό Σχέδιο της Αρμονίας των Ουρανίων Σφαιρών. 

Η Δημιουργική Αρχική Δύναμις , αριθμός 2 , προβολή του Ενός Αγαθού , είναι η Παγκόσμια Μητέρα, η Θήλεια Αρχή ως Υλική Δημιουργία , ως αντικατοπτρισμός του Θείου Ενός, του Αριθμού 1, το οποίο εκφράζεται με την Πρωταρχική Μονάδα .

Κυριακή, 02 Οκτωβρίου 2016 16:24

Αν γλιτώσει το παιδί

Συντάκτρια
Το κρατάει σφιχτά στα χέρια του και τρέχει προς το ασθενοφόρο. Μπαίνει μέσα τρέμοντας σύγκορμα. Φοράει το κράνος του διασώστη, φοράει τα δάκρυα του διασώστη.
Εκείνο έχει κουρνιάσει στην αγκαλιά του, σκονισμένο, καταματωμένο. Είναι μια αγκαλιά που δεν την αναγνωρίζει. Οι αγκαλιές που ξέρει, εκείνες που στην γνώριμη ζεστασιά τους αισθάνθηκε ασφάλεια, χάθηκαν μια για πάντα, θυσία σ’ έναν βωμό που μόνο ντροπή θα φέρει στο μελετητή της ιστορίας του μέλλοντος.

Το άρθρο αυτό είναι εστιασμένο στα πέντε χρόνια της Σταγόνας. Τα πέντε αυγά του τίτλου είναι πέντε παράγραφοι που εκ των έσω θέλουν να φωτίσουν το υγρό στοιχείο αυτής της προσπάθειας. Τα στοιχειά στην ουσία είναι στοιχεία για κάποια μετρήσιμα στοιχεία αυτής της διαδρομής. Δεν μας ξέφυγε όμως ο τόνος, αλλά θέλουμε με αυτόν τον   "αλλατονισμό" να υπενθυμίσουμε, προπάντων στους εαυτούς μας, πως πρέπει να προσέχουμε. Διότι αγαπητοί μας είναι πολύ εύκολο οι αριθμοί όταν αυτοί υποδηλώνουν μια επιτυχία με κάθε μέσον, να παρασύρουν ακόμα και τους πιο καλοπροαίρετους και να τους στοιχειώσουν οδηγώντας τους μακριά από τον παράδεισό τους.

Σάββατο, 03 Σεπτεμβρίου 2016 15:56

Πάνω από το Σωστό, βρίσκεται η Αλήθεια

Συντάκτρια

Όταν μάχομαι δεν χρησιμοποιώ γνώσεις, πχ είναι παράνομοι γιατί ο παπανδρέου με τον προβόπουλο κατασκεύασαν την κρίση για να μπούμε στο δντ, χρησιμοποιώντας το κόλπο Τ+10, ή ότι καταπάτησαν την Δημοκρατία και το Σύνταγμα επειδή ο παπακωνσταντίνου έλαβε την απόλυτη εξουσία από τον γαπ, ΚΑΙ παρακάμπτοντας την βουλή των Ελλήνων, υπέγραψε εξ ονόματος του Ελληνικού λαού, το 1ο μνημόνιο με το οποίο ξεπουλήθηκε η χώρα μου, ούτε χρησιμοποιώ νόμους! Θα μείνω λίγο σε αυτό.

Επειδή ο Ουίλλιαμ Σαίξπηρ πέθανε το 1616 σε ηλικία 52 χρονών στο Στράτφορντ -Απόν- Έιβον, φέτος γιορτάζονται  σε όλο τον κόσμο τα 400 χρόνια από το θάνατό του. Υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι παντού που τον έχουν σπουδάσει φτάνοντας σχεδόν στα όρια της μύησης και πάρα πολλοί που τον θεωρούν ως μια από τις πιο ξεχωριστές περιπτώσεις δημιουργών σε παγκόσμιο επίπεδο. Γι'αυτό και θα βρουν κλασσικούς και ευφάνταστους τρόπους να τον τιμήσουν ιδιωτικά και δημόσια, ατομικά και συλλογικά, να τον τιμήσουν όπως του αξίζει. Προσωπικά από τα θεατρικά έργα του δεν έχω διαβάσει κανένα.