Άρθρα άλλων που μας άρεσαν (2386)
Περί αντίστασης και μονοδοξίας ή κάτω η λογική του άσπρου/μαύρου
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Χάρης Φραντζής: Υπάρχουν τραγικές στιγμές στην ιστορία όπου οι μάχες που πρέπει να δοθούν και δίνονται είναι κυριολεκτικώς ζωτικής σημασίας, ζωής και θανάτου που λέμε, μάχες που η έκβαση τους μπορεί να εγγράψει το Είναι ολόκληρων γενεών. Μία τέτοια είναι και η σημερινή που διαδραματίζεται ώστε να σταματήσει η γενοκτονία στη Γάζα, δηλαδή η συστηματική εξόντωση, με όλα τα μέσα, ενός υπό κατοχή λαού.
Μπορούμε να πούμε ότι είχε δίκιο ο Πιερ Κλαστρ όταν υποστήριζε πως «το γενοκτονικό μυαλό (…) αρνείται, απλά και καθαρά, τη διαφορά. Οι άλλοι εξοντώνονται γιατί αντιπροσωπεύουν το απόλυτο κακό»[1]. Πρόκειται με λίγα λόγια για μια πραγματικότητα που συναντάται μόνο όταν ο ρατσισμός –γιατί περί ρατσισμού πρόκειται– έχει φτάσει στο απώτατο όριό του.
«Ελληνικό καλοκαίρι», θρύλος και νοσταλγία, του Παντελή Μπουκάλα
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ράνια Ροκιά
Bαθύς Ιούλιος ήδη. Τα τηλερεπορτάζ, με τον πάντα ανυποψίαστο ενθουσιασμό τους να εξαντλεί τα πατροπαράδοτα κλισέ, καταμετρούν με μακάρια ελαφρότητα τουριστικά ρεκόρ και πληρότητες καραβιών, ξενοδοχείων, φαγάδικων και του χώρου μπροστά από τον Αγνωστο, όπου 57 κεράκια περιμένουν μάταια δικαίωση. Και αρπάζονται από τον πρώτο διάσημο ξένο που φτάνει στις Κυκλάδες ή τα Επτάνησα για να υμνήσουν άλλη μία φορά τη «μαγευτική ελληνική μοναδικότητα».
Με κινητό και φρέντο στην εποχή της δυσφορίας, του Νίκου Γ. Ξυδάκη
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Σούζη Παλαιοκώστα
Στην αμφιλύκη (*το θαμπό φως την ώρα που ξημερώνει) που προηγήθηκε της Μεγάλης μας Κρίσης κατέφυγα συχνά στην έκφραση «δυσθυμία» για να περιγράψω μια αίσθηση ασφυξίας ή πνιγμού, το «δεν συμβαίνει τίποτε» ή το κάτι συμβαίνει και δεν έχει φανεί ακόμη. Κατόπιν ήρθε ο πνιγμός, αυτός δεν χρειαζόταν περιγραφή. Ηταν βίαιος, μονοσήμαντος. Διεκδίκησε να γίνει και ενοχογόνος, να πειστεί δηλαδή ο στραγγαλιζόμενος ότι αυτοστραγγαλίζεται, σαν να επιδιώκει μερικά δράμια παραπανίσιας σεξουαλικής διέγερσης –σχεδόν πέτυχε κι αυτό.
Πως η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης από τις κυβερνήσεις μπορεί να βλάψει τη Δημοκρατία
Επιλέγων ή Συντάκτης Φώτης Νυχτολέας
Μίλτος Τόσκας. Οι χώρες σπεύδουν να αξιοποιήσουν την τεχνητή
νοημοσύνη για να αυτοματοποιήσουν ορισμένες
κρατικές διαδικασίες, όμως αυτό ενέχει τον κίνδυνο να διαβρώσει την
εμπιστοσύνη των πολιτών και το αίσθημα
δημοκρατικού ελέγχου, καθώς τα λάθη της ΑΙ μπορούν να
καταστρέψουν ζωές.
Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλοι της μάρκας ΟΠΕΚΕΠΕ οι ίδιοι μένουν, της Ξένιας Κουναλάκη και ένα κεράκι αρθράκι
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
Δεν χρειαζόταν καν το βίντεο του ΣΥΡΙΖΑ με τις ατάκες του πρωθυπουργού και της αδελφής του, αλλά και του κυβερνητικού εκπροσώπου, για την αναποτελεσματικότητα των εξεταστικών επιτροπών για να πειστούν οι πολίτες ότι, μετά τις υποκλοπές και τα Τέμπη, και η διερεύνηση του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ οδεύει μάλλον προς συσκότιση παρά διαλεύκανση.
Μια αδύναμη Ελλάδα που ψάχνει δεκανίκια λόγω της κρίσης της Ν.Δ και εξ αιτίας του ΟΠΕΚΕΠΕ των υπουργών της, της Vasiliki Siouti, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Τρύφων Μπεκετιάδης
Παρότι η ισχύς τους μειώνεται, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να είναι η ισχυρότερη δύναμη στο διεθνές σύστημα, αναφέρει στο Lifo Politics o καθηγητής Στρατηγικής, Αθανάσιος Πλατιάς. «Μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου έλεγχε το 50% του παγκόσμιου πλούτου, ενώ τώρα ελέγχει το 25%». Η πτώση αυτή είναι πιο έντονη, εξηγεί, γιατί για πρώτη φορά, λόγω της ανόδου της Κίνας, έχει συστημικό ανταγωνιστή. Καθώς αυξάνεται η ισχύς της Κίνας, το διεθνές σύστημα, από μονοπολικό που ήταν μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, «μπορούμε τώρα να πούμε ότι είναι διπολικό, με την έννοια ότι υπάρχουν δύο μεγάλες δυνάμεις».
Η πνευματικότητα σε μια εποχή που ο κόσμος καίγεται
Επιλέγων ή Συντάκτης Φώτης Νυχτολέας
Μίλτος Τόσκας. Ο νεαρός απόφοιτος, με το πτυχίο ακόμη ζεστό
στο χέρι, ανοίγει το ημερολόγιο και βλέπει δύο σιωπηλούς δείκτες
να τον κοιτούν: τον δείκτη της δράσης και τον δείκτη της
σιωπής. Από τη μία, η αγορά εργασίας ουρλιάζει, «πρότζεκτ,
στόχοι, deadlines». Από την άλλη, η εσωτερική φωνή υπενθυμίζει
ότι η ευτυχία βρίσκεται σε λίγες ανάσες διαλογισμού
μέσω της ευρύτερης έννοιας της πνευματικότητας, στην αποσύνδεση από το timeline, στην
εμπιστοσύνη πως η αδράνεια μπορεί να ανθίσει.
Πειραιάς – Κηφισιά, η κοινωνία σε μια διαδρομή, της Μαρίας Κατσουνάκη
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Σούζη Παλαιοκώστα
Όποιος δεν έχει κάνει τη διαδρομή Πειραιάς – Κηφισιά με το τρένο, σε συνθήκες καύσωνα, χάνει κρίσιμες πληροφορίες τόσο για την πόλη στην οποία ζει όσο και για τον καύσωνα. Μπορεί η διατύπωση να φαίνεται αφοριστική, εξάλλου καθημερινά, στο αδιανόητο μποτιλιάρισμα των δρόμων και στις συμπεριφορές των οδηγών, αποτυπώνεται, επίσης, ένας ακριβής χάρτης της ανθρωπογεωγραφίας της πρωτεύουσας. Ομως ο ηλεκτρικός προσφέρει, μέσα σε λιγότερο από μία ώρα, μια αξιοσημείωτη πύκνωση.
Αλήθεια ζήλεψα, με την καλή έννοια, τους Νορβηγούς, γι'αυτόν τον πλωτό αντιδραστήρα που δημιούργησαν. Πολύ θέλω πάντως να ζηλέψω κάποτε κι εμάς
Επιλέγων ή Συντάκτης Τρύφων Μπεκετιάδης
Η Νορβηγία δημιούργησε έναν πλωτό αντιδραστήρα που παράγει καθαρό υδρογόνο από θαλασσινό νερό — τροφοδοτούμενο μόνο από τα κύματα του ωκεανού
Στα ανοιχτά των απόκρημνων ακτών του Μπέργκεν, Νορβηγοί μηχανικοί έχουν λανσάρει μια εξαιρετική πλατφόρμα καθαρής ενέργειας: έναν πλωτό αντιδραστήρα υδρογόνου που χρησιμοποιεί μόνο κύματα και θαλασσινό νερό για την παραγωγή καυσίμου — με μηδενικές εκπομπές, μηδενική χρήση γης και σχεδόν μηδενικό κόστος. Ίσως είναι η πιο κομψή λύση υδρογόνου που έχει κατασκευαστεί ποτέ.
Η πλατφόρμα συνδυάζει δύο καινοτομίες: έναν μετατροπέα κυματικής ενέργειας που χρησιμοποιεί κατακόρυφη κίνηση για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και ένα αρθρωτό σύστημα ηλεκτρόλυσης που διασπά το θαλασσινό νερό σε υδρογόνο και οξυγόνο.
Μία επέτειο για το κολαστήριο των Λιπασμάτων Δραπετσώνας, του Νίκου Μποζιονέλου, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
Σαν σήμερα, 10 Ιουλίου 1929, δύο χιλιάδες εργάτες του εργοστασίου Λιπασμάτων στον Πειραιά κηρύσσουν απεργία διαρκείας για αυξήσεις και 8ωρη εργασία.
Η εταιρεία λιπασμάτων είχε ιδρυθεί το 1909. Ο μεγαλύτερος μέτοχος ήταν ο βιομήχανος Λεόντιος Οικονομίδης (1886-1922), στενός φίλος και συνεργάτης του Νικολάου Κανελλόπουλου, που επίσης πήρε σημαντικό αριθμό μετοχών.
Απο τα πρώτα χρονια ανάπτυξης της, η κερδοφορία της εταιρείας βασίστηκε στις άθλιες συνθήκες εργασίας και την εκμετάλλευση των εργατών.