Παρότι η ισχύς τους μειώνεται, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να είναι η ισχυρότερη δύναμη στο διεθνές σύστημα, αναφέρει στο Lifo Politics o καθηγητής Στρατηγικής, Αθανάσιος Πλατιάς. «Μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου έλεγχε το 50% του παγκόσμιου πλούτου, ενώ τώρα ελέγχει το 25%». Η πτώση αυτή είναι πιο έντονη, εξηγεί, γιατί για πρώτη φορά, λόγω της ανόδου της Κίνας, έχει συστημικό ανταγωνιστή. Καθώς αυξάνεται η ισχύς της Κίνας, το διεθνές σύστημα, από μονοπολικό που ήταν μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, «μπορούμε τώρα να πούμε ότι είναι διπολικό, με την έννοια ότι υπάρχουν δύο μεγάλες δυνάμεις».Στην ερώτηση αν μπορούμε να μιλάμε για έναν νέο ψυχρό πόλεμο, απαντά ότι μπορούμε να μιλήσουμε για έναν δεύτερο ψυχρό πόλεμο, ο οποίος όμως διαφέρει κατά πολύ από τον πρώτο.
Ο κύριος ωφελημένος από τον πόλεμο στην Ουκρανία, σύμφωνα με τον κ. Πλατιά, είναι η Κίνα και ο κύριος χαμένος είναι η Ευρώπη. Θεωρεί ότι μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου υπήρξε μια χρυσή ευκαιρία να έρθει η Ρωσία πιο κοντά στην Ευρώπη.
Επισημαίνει, επίσης, ότι τα χρόνια που είναι ο Ερντογάν στην εξουσία, η Τουρκία παρουσιάζει μέσο όρο οικονομικής ανάπτυξης 5,4%. «Που σημαίνει ότι η ισχύς της έχει πάει 250% πιο πάνω. Ταυτόχρονα, το ίδιο διάστημα η Ελλάδα έχασε το 30% της ισχύος της στα δέκα χρόνια της οικονομικής κρίσης. […] Αυτό άλλαξε την οικονομική ισορροπία δυνάμεων, με ό,τι σημαίνει αυτό και για τη στρατιωτική ισορροπία δυνάμεων, γιατί όταν δεν έχεις ισχυρή οικονομία, δεν μπορείς να έχεις ισχυρή άμυνα».
Ποια είναι τα χαρακτηριστικά αυτής της περιόδου; «Έχουμε κατάρρευση του Διεθνούς Δικαίου και της μεταπολεμικής τάξης πραγμάτων, οι ΗΠΑ στρέφονται προς την ανατολή, η Ε.Ε. δεν έχει βρει τον βηματισμό της ή προσπαθεί να τον βρει με λάθος τρόπο και δημιουργεί μια ευκαιρία στην Τουρκία να εισέλθει ως δούρειος ίππος στα ευρωπαϊκά μέσω της αμυντικής συνεργασίας» αναφέρει. Δεν συμφωνεί με όσους θεωρούν την Ευρώπη ανίσχυρη.
«Η Ελλάδα μπορούσε να έχει μια πιο ισόρροπη στρατηγική, διάλεξε να ακολουθήσει μια τυφλή φιλοδυτική και αντιρωσική στρατηγική, οπότε δεν μπορούσε να παίξει διαμεσολαβητικό ρόλο. Η Τουρκία διαφοροποιήθηκε. Έπαιξε αυτόν τον ρόλο και τον έπαιξε επιτυχημένα». εκτιμά ο κ. Πλατιάς. Το ίδιο, όπως λέει, ισχύει και για τη σχέση μας με τη Μέση Ανατολή.
Το κεντρικό ζήτημα της χώρας αυτήν τη στιγμή είναι να δημιουργήσει ισχύ και να μην περιμένει από τρίτους να της λύσουν τα προβλήματα, αναφέρει, υποστηρίζοντας ότι όλα πρέπει να ξεκινήσουν από την οικονομική ανάκαμψη.
Αν υπάρχει ένα πρόβλημα αυτήν τη στιγμή στην εξωτερική πολιτική, όπως τονίζει, δεν είναι οι αποφάσεις της πολιτικής ηγεσίας, αλλά η ισχύς της χώρας, η οποία έχει απομειωθεί, ειδικά σε σχέση με τον στρατηγικό της αντίπαλο. Οπότε το κύριο ζήτημα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής είναι να χτιστεί ισχύς, οικονομική, στρατιωτική και αναζήτηση συμμάχων.
https://www.lifo.gr/.../i-metapolemiki-taxi-katarreei-kai...
και
Η Νέα Δημοκρατία έχει να διαχειριστεί μια πρωτόγνωρη κατάσταση, καθώς δεν έχει ξανασυμβεί το ελληνικό κοινοβούλιο να απασχολείται διαρκώς με εξεταστικές και προανακριτικές επιτροπές σε βάρος μελών μιας κυβέρνησης, και μάλιστα σε συνθήκες «κανονικότητας». Για την ώρα, η αμυντική γραμμή της είναι ότι πρόκειται για «χρόνιες παθογένειες», για τις οποίες ευθύνονται όλα τα κόμματα εξουσίας, επιχειρώντας έτσι έναν συμψηφισμό ο οποίος οδηγεί σε αδιέξοδο και όχι στη ζητούμενη κάθαρση, αφού, όταν φταίνε όλοι, δεν φταίει (και δεν την πληρώνει) κανείς.
Η κυβέρνηση έχει εισπράξει ήδη το πολιτικό κόστος, για άλλη μια φορά, καθώς υποχρέωσε σε παραίτηση όσους φέρονται να εμπλέκονται στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, σύμφωνα με τη δικογραφία που έχει διαβιβαστεί στη Βουλή. Την πολιτική ευθύνη τη χρεώνεται εκ των πραγμάτων και αυτό που προσπαθεί να αποφύγει τώρα είναι τον καταλογισμό της ποινικής ευθύνης και την επέκταση της πολιτικής ζημιάς.
Οπότε, αντί για Προανακριτική Επιτροπή, στην οποία θα ελέγχονταν τυχόν ποινικές ευθύνες του Μάκη Βορίδη και του Λευτέρη Αυγενάκη, η κυβερνητική πλειοψηφία θα ψηφίσει τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής, για να εξετάσει μια περίοδο 25 και πλέον ετών, που θα συμπεριλαμβάνει τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ.
Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, ωστόσο, κατέθεσε πριν από λίγο καιρό στο ελληνικό κοινοβούλιο τα στοιχεία που αφορούσαν την πιθανή εμπλοκή των δύο πρώην υπουργών Αγροτικής Ανάπτυξης στο οργανωμένο κύκλωμα απάτης για την κατάχρηση των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων, προκειμένου να αποφασίσει η Βουλή αν θα συνεχιστεί η έρευνα για τον Μάκη Βορίδη και τον Λευτέρη Αυγενάκη, αφού ο ελληνικός νόμος περί ευθύνης υπουργών τής δένει τα χέρια και δεν της επιτρέπει να συνεχίσει την έρευνα γι' αυτούς τους δύο.
Η απόφαση της Νέας Δημοκρατίας σε αυτό είναι ξεκάθαρα αρνητική. Αποφάσισε δηλαδή ότι η Δικαιοσύνη δεν πρέπει να συνεχίσει την έρευνα, βάσει των ενδείξεων που εντόπισε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για τους δύο πρώην υπουργούς, και ότι, αντί γι' αυτούς τους δύο, πρέπει να εξετάσει τις «διαχρονικές παθογένειες».
Ο υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος έχει αναλάβει την επικοινωνιακή διαχείριση της υπόθεσης στα ΜΜΕ, σε έναν τηλεοπτικό ρητορικό μονόλογό του συνόψισε την κυβερνητική γραμμή σε λίγες λέξεις, δηλώνοντας ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία «δεν έχει δικαίωμα να μας πει αν θεωρεί ένοχο τον Βορίδη». Σύμφωνα με όσα είπε πρόσφατα ο υπουργός Υγείας, αυτό που λέει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία είναι: «Δείτε αν θέλετε να το ελέγξετε». Και συνέχισε: «Ποιος έχει στο Σύνταγμα την αρμοδιότητα να κρίνει αν πρέπει να ελεγχθούν; Η Βουλή. Ποιος είναι η πλειοψηφία της; η Νέα Δημοκρατία. Τι αποφάσισε η Νέα Δημοκρατία; Ότι δεν χρειάζεται να ελεγχθούν. Τελείωσε».
Το νέο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ έχει βάλει την κυβέρνηση μέσα σε μια νέα κρίση, για τη διαχείριση της οποίας θα χρειαστεί να ξοδευτεί αρκετό πολιτικό κεφάλαιο από το ήδη απομειούμενο. Την «ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής» που ανέφερε ο πρωθυπουργός δεν την προκάλεσε η αντιπολίτευση, καθώς δεν έχει την ισχύ να την επιβάλει. Ήταν η έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας αυτή που ζήτησε να διερευνηθούν οι ευθύνες των υπουργών σε ένα πραγματικό σκάνδαλο που η κυβέρνηση δεν ήθελε να καθαρίσει από μόνη της το προηγούμενο διάστημα. Σήμερα, για να αποφύγει το πολιτικό κόστος, ζητά εκτός από τις δικές της ευθύνες να εξεταστούν και του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε η κρίση που προκαλεί ο ΟΠΕΚΕΠΕ να τους συμπεριλάβει όλους. Το αποτέλεσμα μπορεί ο καθένας να το προβλέψει. Το ζήτημα είναι τι θα απομείνει από τη συνεχιζόμενη κρίση του πολιτικού συστήματος.
