Νίκος Μαστροπαύλος. Ο σπουδαίος ζωγράφος μας κληροδότησε δυο συνταγές: μια επίσημη, γιορτινή· και μια απλή, καθημερινή - που σήμερα θα λέγαμε ότι θυμίζει αποδομημένα γεμιστά.

ΟΙ ΡΟΔΟΨΗΜΕΝΕΣ κατακόκκινες ντομάτες και οι βαθύσκιωτες πράσινες πιπεριές μπορεί να είναι, ίσως, η πλέον αντιπροσωπευτική ζωγραφική απεικόνιση της γεύσης του καλοκαιριού. Γι’ αυτό και ο ψυχαναλυτής με τον χρωστήρα των μύχιων της ελληνικής συνείδησης Γιάννης Τσαρούχης διάλεξε αυτό το φαγητό για να το εντάξει ως ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά της ελληνικής κουζίνας στο λεύκωμα «Peintres aux fourneaux» («Ζωγράφοι στην κουζίνα», Παρίσι, Flammarion, 1985), της αδελφής του φημισμένου γκαλερίστα Κλοντ Μπερνάρ, Ναντίν Χάιμ.

Ένα από τα πιο παλιά γαλακτοπωλεία της πόλης, το οποίο αντιστέκεται στο χρόνο παραμένοντας ίδιο και απαράλλακτο εδώ και ενενήντα χρόνια, συνεχίζει να φτιάχνει το εμβληματικό του καϊμάκι.

Αν βρεθείς στον Πειραιά και δεν περάσεις από τη "Στάνη του Κουντούρα" για παγωτό, χάνεις όλη την ουσία. Ένα από τα πιο παλιά γαλακτοπωλεία της πόλης, το οποίο αντιστέκεται στο χρόνο παραμένοντας ίδιο και απαράλλακτο εδώ και ενενήντα χρόνια, συνεχίζει να φτιάχνει το εμβληματικό του καϊμάκι με βάση τη συνταγή που έφερε από τη Σμύρνη ο Στέλιος Κουντούρας το 1922. Πλούσιο, μαστιχωτό και με άρωμα αυθεντικότητας, φτιάχνεται με σαλέπι από τη Φλώρινα και γάλα από φάρμα του Καρπενησίου.

Σορμπέ κεράσι ή ροδάκινο; Μήπως μια γρανίτα καρπούζι σε ξυλάκι; Με τα φρούτα του καλοκαιριού, τσάι, μυρωδικά ή κάποιο ποτό φτιάχνουμε τα πιο δροσιστικά και αναζωογονητικά κεράσματα.

Όσο και να το θέλουμε, δεν μπορούμε να ανοίξουμε την κατάψυξη και να χωθούμε μέσα για να γλιτώσουμε από την ανυπόφορη ζέστη. Μπορούμε όμως να χώσουμε μέσα ένα μπολ φρεσκοφτιαγμένο σορμπέ και να περιμένουμε μερικές ώρες να παγώσει. Τα σπιτικά σορμπέ και οι γρανίτες είναι εύκολα, δροσιστικά και νόστιμα και πολύ πιο υγιεινά από τα παγωτά, αφού δεν έχουν λιπαρά.

Γίνονται με ή χωρίς παγωτομηχανή και είναι ένα κέρασμα που μπορούμε να έχουμε πάντα στην κατάψυξη. Θα μας γλιτώσει και έξοδα και τον κόπο να τρέχουμε κάθε τόσο στο ζαχαροπλαστείο ή στο περίπτερο για προμήθειες. Και μπορούν να γίνουν με σχεδόν κάθε καλοκαιρινό φρούτο. Τι λέτε; Ξεκινάμε;

Είναι περιζήτητο φαΐ. Δικαίως. Είναι καλύτερη η Κυριακή με κόκορα στο τραπέζι, κρασάτο, κοκκινιστό με χοντρό μακαρόνι, με φλωμάρια ή ματσάτα, γιουβέτσι ή γεμιστό. 

 Το σκουρόχρωμο κρέας όλο νοστιμιά, το χοντρό μακαρόνι, οι χυλοπίτες ή το κριθαράκι που έχουν ποτίσει από τη σάλτσα… Είναι λίγο ζόρικος ο κόκορας, θέλει την ώρα του για να μαλακώσει στην κατσαρόλα, τη γάστρα ή το ταψί. Αλλά με λίγο παραπάνω χρόνο διαθέσιμο και τον μάγειρα ή τη μαγείρισσα να έχει κέφια, όλα γίνονται όπως πρέπει και κερδίζει την παρτίδα. Κρασάτος, μεθυσμένος, είναι θαύμα. Γεμιστός και φουρνιστός επίσης. Πάντα κάνει αίσθηση στο τραπέζι.