Μάθε τέχνη και κράτα την (520)
Υποκατηγορίες
Αυτός ο άνεμος μια μέρα θα μας πάρει -- Ο Νίκος Ξυδάκης γράφει για τον παγκόσμιο κινηματογράφο,- Αφιερωμένο από καρδίας στους υπεύθυνους επιλογής ταινιών για τα δημοτικά σινεμά Κερατσινίου Δραπετσώνας
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Οσοι αναμασούν μονοσήμαντες ανοησίες για το «καθυστερημένο» Ιράν, ας δουν τις ταινίες του ΚιαροστάμιΕχει και τα καλά της η παγκοσμιοποίηση. Ενα από αυτά είναι ότι έχουμε πρόσβαση σε πληροφορίες και έργα τέχνης από τον παγκόσμιο Νότο (μήπως όμως κι εμείς Νότος δεν είμαστε;) και μέσω αυτών προσεγγίζουμε πολιτισμούς, νοοτροπίες, κοινωνίες, παραδόσεις. Είπα προσεγγίζουμε· δεν κατανοούμε εν τω βάθει, αλλά εν πάση περιπτώσει μπορούμε κάπως να ξεγλιστρήσουμε από τα στερεότυπα του ρατσισμού, της αποικιοκρατίας, του οριενταλισμού.
Μανιτάρια: 38 νηστίσιμες συνταγές, νόστιμες και δυναμωτικές
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Σούζη Παλαιοκώστα
ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ. Γιαχνί με λαχανικά, σε πιλάφι, ριζότο ή ένα ωραίο κριθαράκι, σε σούπες, συνδυασμένα με όσπρια, ακόμη και με θαλασσινά: τα μανιτάρια εμπλουτίζουν το νηστίσιμο τραπέζι με πάρα πολλούς τρόπους.
Και πέρα από γευστικά είναι και πολύ θρεπτικά.
Αν είμαστε τυχεροί και βρούμε φρέσκα άγρια μανιτάρια (καλή περίοδος συλλογής είναι το φθινόπωρο και οι αρχές της άνοιξης, λόγω της υγρασίας και των ήπιων θερμοκρασιών) περιμένουμε πώς και πώς εκείνη την πρώτη μπουκιά.
Αλλά δεν λέμε όχι και στα ήμερα, τα καλλιεργημένα, που τα βρίσκουμε όλο τον χρόνο. Με τη γήινη, ουμαμίσια γεύση τους και τη σαρκώδη, ζουμερή υφή τους, ακόμη και σκέτα, μόνο με μερικά απλά νοστιμευτικά –όπως λίγο ελαιόλαδο, λίγη μουστάρδα, θυμάρι ή δεντρολίβανο, σκόρδο, φρεσκοτριμμένο πιπέρι– τα μανιτάρια γίνονται πολύ ωραία.
Ανακοίνωση του Χρήστου Ράμμου στο fb για την απαγόρευση του δημάρχου Φλώρινας να παίζει η Banda Entopica ένα μακεδονίτικο τραγούδι
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Διάβασα ότι στην Φλώρινα παρεμποδίστηκε ένα μουσικό συγκρότημα να παίξει ένα τραγούδι, με το επιχείρημα ότι δεν ήταν στην ελληνική γλώσσα, αλλά στην προγεγραμμένη σλαβομακεδονική γλώσσα ή σε μια παραλλαγή της.
Σε μια σύγχρονη δημοκρατία και σε ένα σύγχρονο κράτος δικαίου, όπως είμαστε στα χαρτιά και διεκδικούμε πάντα να είμαστε και στην καθημερινή πράξη [που είναι και το πιο δύσκολο], θα τραγουδούμε ό,τι θέλουμε, σε όποια γλώσσα ή διάλεκτο θέλουμε και θα λέμε ό,τι πιστεύουμε, ό,τι μας εκφράζει και ό,τι λαχταράει η καρδιά μας.
Γαστρονόμος: Να σου κάνω ένα τοστάκι; 9 συνταγές για άπαιχτους συνδυασμούς
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ράνια Ροκιά
Όχι ένα όποιο και όποιο, αλλά αναβαθμισμένες εκδοχές του απλού και ταπεινού τοστ, που ετοιμάζονται ώσπου να πεις κύμινο.
Είναι ίσως η ταχύτερη λύση και το πιο απλό σνακ για να καλμάρουμε την πείνα μας. Παραλλαγές υπάρχουν άπειρες, κάποιες εκ των οποίων σας δίνουμε εδώ, μαζί με δύο νόστιμα και εύκολα κόλπα – κάντε τα και θα μας θυμηθείτε: να βουτυρώνετε πάντα το τοστ, έστω και με ελάχιστη ποσότητα βουτύρου, γιατί ανεβάζει τη γεύση τουλάχιστον δύο επίπεδα πάνω. Και το καλύτερο από όλα είναι να αφήνετε κομμάτια τυριού να κρέμονται έξω από τις φέτες του ψωμιού. Θα λιώσουν, θα πέσουν στην τοστιέρα, θα ξεροψηθούν όσο ξεροψήνεται και το τοστ, και θα προσθέσουν κι άλλους πόντους νοστιμιάς.
Dungeons και Dragons : Στις αρχές της δεκαετίας του '70 σε ένα υπόγειο του Ουισκόνσιν δυο φίλοι άρχισαν μια ιστορία που θα επηρέαζε τη φαντασία, τα video games, ακόμη και την ψυχοθεραπεία, διαμορφώνοντας μισό αιώνα πολιτισμού
Επιλέγων ή Συντάκτης Φώτης Νυχτολέας
Μαρίνα Καρπόζηλου. Στις αρχές της δεκαετίας του ’70, σε ένα υπόγειο του Ουισκόνσιν, δύο φίλοι που λάτρευαν τα παιχνίδια στρατηγικής και φαντασίας αποφάσισαν να δοκιμάσουν κάτι διαφορετικό.
Οι Γκάρι Γκάιγκαξ και Ντέιβ Αρνεσον είχαν την ιδέα, αντί οι παίκτες να διοικούν στρατούς σε μια μάχη, να αναλαμβάνουν τον ρόλο ενός ήρωα μέσα σε μια φανταστική περιπέτεια.
Αυτή η απλή αλλαγή, σχεδόν αυτονόητη σήμερα, ήταν τότε επαναστατική.
Στο Dungeons & Dragons (D&D) κάθε παίκτης δημιουργεί έναν χαρακτήρα -έναν πολεμιστή, μάγο, κλέφτη, ξωτικό ή ό,τι άλλο φανταστεί- με δικές του δεξιότητες και προσωπικότητα, και μια φανταστική αποστολή ξετυλίγεται συνεργατικά.
Ενας παίκτης αναλαμβάνει χρέη Dungeon Master (DM), δηλαδή αφηγητή και «διαιτητή» του παιχνιδιού, περιγράφοντας τον κόσμο και τους κατοίκους του, ενώ οι υπόλοιποι παίκτες αποφασίζουν τις πράξεις των ηρώων τους.
Μια αρμένικη σαλάτα με πληγούρι της Ιζαμπέλας Μποκοσιάν από τη Δραπετσώνα
Επιλέγων ή Συντάκτης Τρύφων Μπεκετιάδης
Απόγονος προσφύγων του ’22 η Ιζαμπέλα Μπογκοσιάν μαγειρεύει την αρμένικη κουζίνα με μεράκι -τόσο στο σπίτι της, όσο και στο φημισμένο της ταβερνάκι στη Δραπετσώνα ( Αναπάυσεως 36), όπου μας ετοίμασε την σαλάτα ιτς.
Η αρμένικη σαλάτα ιτς έχει ως βάση το πλιγούρι. Είναι δροσερή και ποτισμένη με νοστιμιά από πάστα πιπεριάς, πετιμέζι ροδιού και όχι μόνο.
Διονύσης Σαββόπουλος: "Η δεκαετία του '60, όπως την έζησα", από την Κυριακή Αγγελοπούλου στη σελίδα ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ (Χατζηκυριάκειο-Καλλίπολη-Πειραϊκή), από το fb
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ράνια Ροκιά
Ήταν η δεκαετία που επέτρεψε στους ανθρώπους να ονειρευτούν. Ο Διονύσης Σαββόπουλος περιγράφει, ειδικά για τη LIFO, το κλίμα της παραφοράς (κρασί, τριαντάφυλλα και επανάσταση) και σε αντιδιαστολή τη στεναχώρια της Ελλάδας που ασφυκτιούσε, πυρακτωμένη, ανάμεσα στο μυστρί του Πατακού και το συρτάκι του Δαλιανίδη.
Σπίτια
Μετά τον πόλεμο, μετά τον εμφύλιο, εδώ στην Ελλάδα ο κόσμος είδε παρά πολλά πτώματα και συντηρητικοποιήθηκε, φοβήθηκε. Μεγαλώναμε μέσα σε σπίτια φοβισμένων ανθρώπων.
«Τι ώρα θα γυρίσεις;», «Ποιους βλέπεις;». Αυτό όμως ήταν τρομερά καταπιεστικό για εμάς που τότε ήμασταν παιδιά: «Τι ώρα είναι αυτή που γύρισες;», «Ποιοι είναι οι φίλοι σου;», «Τα μαλλιά γιατί τα έχεις έτσι;».
Τρεις ταβέρνες στον ευρύτερο Πειραιά που μιλάνε με καλά λόγια πολλοί
Επιλέγων ή Συντάκτης Τρύφων Μπεκετιάδης
H σταθερά μας οι ταβέρνες. Μενού πάνω κάτω γνωστό, κλίμα χαλαρό και τιμολόγηση που, σε σύγκριση τουλάχιστον με άλλου είδους μαγαζιά, δεν μας βγάζει εκτός προϋπολογισμού. Η καθεμιά έχει τη χάρη της και, ανάμεσα στα κλασικά και αγαπημένα, κάποια φαγητά που ξεχωρίζουν λίγο παραπάνω. Πιάτα που με τα χρόνια έγιναν συνώνυμα με το κάθε μαγαζί. Μπορεί να είναι τα λεπτοκομένα παϊδάκια που περνάνε από τα χέρια έμπειρου ψήστη ή λίγο πιο δυσεύρετες λιχουδιές, όπως το το αρνί στη σούβλα ή το συκώτι σε μπόλια. Δεν είναι όμως μόνο οι κρεατοταβέρνες. Στην εξίσωση μπαίνουν και τα ψάρια και τα θαλασσινά: μια ταβέρνα που σερβίρει κορυφαίες γαρίδες με «μυστική», γλυκοκαυτερή σαλτσούλα, ένα άλλο συνοικιακό ταβερνάκι-προορισμός για σαρδέλες ψημένες στην εντέλεια και όχι μόνο. Αυτά είναι μερικά από τα αγαπημένα μας στέκια και τα ωραία τους. Αν βρεθείτε εκεί μην τα παραλείψετε.
Η λήθη των ηλιθίων των πολιτικών του πολιτισμού, του Μάνου Σ.Στεφανίδη, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Χθες το απόγευμα, φθινοπωρινό Σάββατο του Οκτώβρη, στο ιστορικό θέατρο "Απόλλων" της Σύρου και στο πλαίσιο ενός διεθνούς συμποσίου με θέμα το Τραύμα και την Ίαση μέσα από την τέχνη, ο ταλαντούχος μουσικοσυνθέτης, τρομπετίστας και βιρτουόζος της αρχαιοελληνικής λύρας Νίκος Ξανθούλης έδωσε μία μοναδική παράσταση. Την παράσταση του Νίκου παρακολούθησε ο πολύς Ζμπίγκνιου Πράισνερ, επίσης επίσημος προσκεκλημένος των διοργανωτών της εκδήλωσης. Ο Πράισνερ είναι ο πασίγνωστος συνθέτης των ταινιών του Αντρέι Κρισλόφσκι και βέβαια ο δημιουργός του "Ύμνου στην αγάπη" από την προς Κορινθίους επιστολή του Αποστόλου Παύλου στην ταινία Τρία χρώματα, Μπλε (και μάλιστα στα ελληνικά).
Μας ρωτήσατε και σας απαντάμε για όσα συναρπαστικά μάς επιφυλάσσει το πρώτο Φεστιβάλ Γεύσης του Γαστρονόμου στις 4.10
Επιλέγων ή Συντάκτης Τρύφων Μπεκετιάδης
Κωνσταντίνος Σαράντης. Λοιπόν, γιατί φεστιβάλ γεύσης και γιατί φέτος;
Ήρθε επιτέλους η ώρα να το κάνουμε. Είμαστε μάλιστα και ένα βήμα πριν κλείσουμε τα είκοσι χρόνια ως περιοδικό. Έχουμε μεγαλώσει, έχουμε πολλούς φίλους και πολλούς αναγνώστες που θέλουμε να τους γνωρίσουμε και θέλουμε να μπορέσουν να δουν από κοντά τον κόσμο του Γαστρονόμου: τους συνεργάτες μας, τους μάγειρές μας και ό,τι ανακαλύπτουμε στα ταξίδια μας σε όλη την Ελλάδα.
Και τι ακριβώς είναι ένα φεστιβάλ γεύσης;