Ζωγραφική

Ζωγραφική (18)

athinorama15Πριν από λίγο καιρό, για πρώτη φορά στα χρονικά, η Art Basel του Χονγκ Κονγκ, θέλοντας να μην ακυρώσει την ετήσια διοργάνωση, άνοιξε τις πόρτες της διαδικτυακά, με αμέτρητους φιλότεχνους, συλλέκτες και επιχειρηματίες ανά τον κόσμο να ψάχνουν έργα χιλιάδων δολαρίων απ’ τον υπολογιστή τους, «δωμάτιο» ανά «δωμάτιο» στη φουάρ, ζυγίζοντας την επόμενη αγορά τους. Τα λεγόμενα «viewing rooms» που ενεργοποιήθηκαν για λίγες ημέρες αποτελούν μονάχα λίγα τετραγωνικά από τα εκτάρια ψηφιακού χώρου που δημιουργούν μουσεία, γκαλερί και άνθρωποι της τέχνης, ώστε να παραμείνουν ζωντανοί στην εποχή της απομόνωσης.

ets30Παρή Σπίνου: Μια από τις πλέον δημοφιλείς και ιστορικές εκθέσεις σύγχρονης τέχνης, που ξεκίνησε πριν από 22 χρόνια, τα «ROOMS», επιστρέφουν δυναμικά. Ετσι, 10 επιμελητές εκθέσεων, ιστορικοί και θεωρητικοί της τέχνης επιλέγουν από έναν πρωτοεμφανιζόμενο καλλιτέχνη και τους παρουσιάζουν στην Aίθουσα Tέχνης Καππάτος. Φρέσκες ιδέες, εικαστικές, ηχητικές, φωτογραφικές εγκαταστάσεις, ζωγραφική, γλυπτά, περφόρμανς παρουσιάζονται σε «δωμάτια» της γκαλερί και το περιβάλλον του δωματίου μεταμορφώνεται σε έναν προσωπικό χώρο του καλλιτέχνη, προσκαλώντας τον επισκέπτη σε γόνιμο διάλογο.
Πέμπτη, 02 Ιανουαρίου 2020 17:46

SimpleG: «Να κοιτάξουμε την ψυχή μας»

Συντάκτρια

simpleGΟ street artist μιλά για την τέχνη στο αστικό τοπίο

Street artist, αγιογράφος, ζωγράφος: Ο SimpleG μεταμορφώνει με τα έργα του το αστικό τοπίο της Αθήνας και όχι μόνο.

O Κερατσινιώτης SimbleG, κατά κόσμον Γιώργος Δημουλάς, έγινε γνωστός πρόσφατα λόγω του γκράφιτι στον Κεραμεικό «Τόσα πολλά βιβλία, τόσος λίγος χρόνος»

Πατώντας  εδώ  θα σας εμφανιστεί το άρθρο της Κατερίνας Αγριμανάκη, όπου υπάρχουν διάφορες σκέψεις του Κερατσινιώτη καλλιτέχνη και αρκετά έργα του

 

goulandris1Μετά από δεκαετίες αναμονής, η συλλογή-κόσμημα των Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή είναι επιτέλους επισκέψιμη στο κοινό σε έναν χώρο που αρμόζει στη σπουδαιότητά της. Της Ματούλας Κουστένη

Η συναρπαστική ζωή ενός ζεύγους μαικηνών, μια μυθική συλλογή που δημιουργήθηκε κατά το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, ένα μυστήριο δεκαετιών, πίνακες που συνδέθηκαν με τα Panama Papers, δεκάδες συγκλονιστικά έργα που κανείς δεν φανταζόταν ότι κάποια στιγμή θα κρεμαστούν σε τοίχους ελληνικού μουσείου. Ένας Θεοτοκόπουλος που αγοράστηκε το 1956, ένας Σεζάν που ακολούθησε, μερικοί Βαν Γκογκ, κάμποσοι Πικάσο, δεκάδες art dealers, δημοπρασίες, εφοπλιστικές επενδύσεις, ρίσκα, άλυτα για χρόνια αινίγματα, εκθέματα που ταξίδεψαν στα πέρατα του κόσμου, καλλιτέχνες που ουδέποτε πάτησαν το πόδι τους στην Αθήνα και προκαλούν ίλιγγο (Γκογκέν, Μπονάρ, Μοντιλιάνι, Πόλοκ, Σαγκάλ, Μονέ, Ντεγκά, Μιρό, Μπρακ). Και στην καρδιά αυτού του ανεπανάληπτου εικαστικού ταξιδιού ένα πολύπαθο μουσείο.

mitera«Επειδή ο Θεός δεν μπορεί να είναι παντού, γι’ αυτό έφτιαξε τη μητέρα» είχε αναφέρει κάποτε ο Αλέξανδρος Δουμάς, ο πρεσβύτερος. Διότι η δύναμη μιας μητέρας είναι αναμφισβήτητη. Θα σε φροντίσει, θα σε συμβουλεύσει, θα σε συγχωρέσει και θα σε προστατέψει χωρίς να ζητήσει αντάλλαγμα. Είναι εκείνη που αντικρίζεις για πρώτη φορά όταν ανοίγεις τα μάτια. Κι όταν μια μητέρα σε αφήνει στην πορεία ελεύθερο να εκφραστείς και να αποκαλύψεις κρυφά ταλέντα, τότε εσύ μπορεί να μεταμορφωθείς ακόμη και σε έναν

ets17Οι αιχμηρές παρεμβάσεις του με απαράμιλλη τέχνη σε δρόμους, τοίχους, καμβάδες, έργα τέχνης, μουσεία σε ολόκληρο τον κόσμο, αφυπνίζει συνειδήσεις, βγάζει τη γλώσσα και στέλνει μηνύματα για αντίσταση σε κάθε είδους εξουσία. Αυτήν την περίοδο το μουσείο σύγχρονης τέχνης που βρίσκεται στην Πλατεία Μουσείων της ολλανδικής πρωτεύουσας προσφέρει στο παγκόσμιο κοινό μια μεγάλη -μη εξουσιοδοτημένη από τον καλλιτέχνη- έκθεση με πρωτότυπα, μοναδικά έργα -δάνεια από συλλέκτες που σπάνια βλέπουμε σε κοινή θέα- και στο επίκεντρό της το εμβληματικό «Bean Field». Της Αγνής Κατσιούλα

fb7Αλλοπρόσαλλοι καιροί. Όλα γρήγορα γίνονται, γρήγορα αλλάζουνε, γρήγορα τελειώνουν κι ακόμα πιο γρήγορα χάνονται· κι άλλον τρόπο δεν έχω, με τη ζωγραφική ακόμη παιδεύομαι. Εκεί μαθαίνω, εκεί στοχάζομαι τη ζωή και τα πάθη της, εκεί σώζομαι. Αντιστέκεται η εικόνα, θέλει κόπο και χρόνο να γίνει κι όταν φανεί δεν προσδοκά βέβαια απόρριψη, ν’ αντικατασταθεί από άλλη νεότερη. Πότε παλιώνει άραγε το παλιό; Στην αιωνιότητα προσβλέπει η τέχνη και στην αλήθεια. Εκεί πέρα μας σώζει.

Στο κέντρο του Πειραιά υπάρχουν δύο Σκλαβενίτηδες και ένα Τζάμπο. Πάνω στην 34ου Συντάγματος Πεζικού, που είναι προέκταση της Ηρώων Πολυτεχνείου, βρίσκεται ο ένας Σκλαβενίτης και το Τζάμπο, κι ανάμεσά τους υπάρχει μια μικρή πλατεία. Στην πλατεία αυτήν λοιπόν, ο StreetArtist Πλάτων δημιούργησε ένα γκράφιτι. Την ιδέα μάλλον την εμπνεύστηκε από την κόντρα διάθεσή του με το Survivor του Σκάι, αυτό που το παρακολουθούν πάνω από 2 εκ. συμπολίτες μας. Αλλά τη ζωγραφιά προφανώς δεν την εμπνεύστηκε από το ριάλιτι, μπορεί όμως και να την εμπνεύστηκε από συμπολίτες μας που συχνάζουν σ'αυτήν την πλατεία. Το "συχνάζουν" είναι η μία και η πιο ήπια άκρη, διότι υπάρχει και η άλλη.

Όταν κάτι αρχίσει να διαδίδεται από στόμα σε στόμα συνοδεία θαυμαστικού απ'αυτούς που το "έζησαν" από πρώτο χέρι, τότε είναι βέβαιο ότι αυτό συμβαίνει γιατί κατά κάποιον τρόπο αυτό το κάτι υπερέβει τα αναμενόμενα ποιοτικά του στοιχεία. Ως εκ τούτου είναι πολύ πιθανόν ότι θα ξεπεράσει στην κατηγορία του και τα αριθμητικά στάνταρ της. Αυτή η εμπειρική αλήθεια επαληθεύτηκε για μια ακόμα φορά με την έκθεση της ζωγραφικής του Χρήστου Μποκόρου στο Μπενάκειο της Πειραιώς. "Όψεις αδήλων" ήταν ο τίτλος αυτής της αναδρομικής έκθεσης που ξεκίνησε στις 22.12 και τέλειωσε στις 26.2 και είχε εισιτήριο εισόδου 8 ευρώ. 

Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2016 09:18

Ο Φωτεινός Πρίγκιπας Αλέξης Ακριθάκης

Συντάκτρια

Στις 19 Σεπτεμβρίου 1994, πέθανε ο ζωγράφος Αλέξης Ακριθάκης. Ο Πέτερ Κλάους Σούστερ, διευθυντής της Νατσιονάλ Γκάλερι του Βερολίνου, στην εναρκτήρια ομιλία του στα εγκαίνια της αναδρομικής έκθεσης του Ακριθάκη, που οργανώθηκε εκεί το 2003, παράλληλα με την έκθεση του Πικάσο, είπε χωρίς δισταγμό πως, μέσα από την χάρη και την προσωπικότητα του έργου του, ο Ακριθάκης έρχεται να πάρει στην τέχνη του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα τη θέση του Μοντιλιάνι. Απρόσμενο, αυθόρμητο, τραγικό και πηγαίο το έργο του διαφεύγει από τα κλασικά πρότυπα, ακολουθεί ασυμβίβαστους δρόμους και γίνεται μια πρωτογενής και τολμηρή ερευνητική πράξη. Μοναδική και αμίμητη.

 

Σελίδα 1 από 2