Δευτέρα, 05 Οκτωβρίου 2020 22:13

Για την Ημέρα των Εκπαιδευτικών, του Ν.Σ. Μαυρογιάννη, από το fb

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)
nikmavΠριν 34 χρόνια σε ένα συνέδριο της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας μετά από μια εισήγηση επικράτησε ένταση. Κάποιος καλός συνάδελφος, που δυστυχώς δεν βρίσκεται πλέον στην ζωή, ο οποίος γνώριζε τις απόψεις μου με ρώτησε γιατί δεν αντέδρασα στον ομιλητή. Του απάντησα: "Γιατί ήμουν αμήχανος". Και του εξήγησα ότι από αυτόν τον άνθρωπο, χάρη σε ένα κεφάλαιο που είχε γράψει σε ένα βιβλίο, έμαθα κάποια σημαντικά για μένα πράγματα. Σε άνθρωπο από τον οποίο έχω διδαχθεί δυσκολεύομαι να αντιπαρατεθώ.
 Έμαθα να σέβομαι τους δασκάλους μου και μεγαλώνοντας ένοιωσα ότι η ευγνωμοσύνη μου για αυτούς αυξάνει. Φόρος τιμής λοιπόν σε όσους μας δίδαξαν και σε όσους συνεχίζουν να ιερουργούν διδάσκοντας τα παιδιά.
"Όταν ήμουν δάσκαλος", για να θυμηθούμε τον Κονδυλάκη, όσες φορές ένοιωθα μοναξιά, αβεβαιότητα ή κάπως παράταιρος "απευθυνόμουν" στους μεγάλους δασκάλους μας που είμαστε κληρονόμοι τους: Τον Πλάτωνα, τον Σοφοκλή, τον Ευκλείδη, τον Αρχιμήδη, τον Γαλιλαίο, τον Καίπλερ, τον Νεύτωνα, τον Παπαδιαμάντη, τις αδελφές Μπροντέ, τον Μπρεχτ, τον Σαίξπηρ, τον Γιάννη Παπαϊωάννου, τον Κάρολο Κουν και άλλους ων ουκ έστιν αριθμός. Και αίφνης με αυτούς, σπουδαίους συμπαραστάτες στο πλευρό μου έπαιρνα δύναμη και έμπνευσή να προχωρήσω.
Όταν ήμουν δάσκαλος, λοιπόν, όσες φορές είχα αμφιβολίες για το περί πρακτέου ηθικό, όταν η έλλειψη σιγουριάς με παίδευε και έψαχνα για ένα μπούσουλα που θα ακολουθήσω, έβγαζα το δικό μου σκονάκι, που ευτυχώς είναι ευρύτατα διαθέσιμο , και το συμβουλευόμουν σαν απαρέγκλιτο γνώμονα. Η πυξίδα είχε όλο και όλο τρεις λέξεις : "Η ανθρώπινη καλοσύνη'.
Χρόνια πολλά στους μαχόμενους εκπαιδευτικούς.
Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 06 Οκτωβρίου 2020 11:48
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση