Athens Voice. Οι χώρες που συμμετείχαν στη διάσκεψη του ΟΗΕ για το Κλίμα στο Μπελέμ, στον Αμαζόνιο, υιοθέτησαν την κεντρική απόφαση της COP30 χωρίς οδικό χάρτη για την έξοδο από τη χρήση των ορυκτών καυσίμων ( άνθρακα, πετρέλαιο και φυσικό αέριο) που ζητούσαν οι Ευρωπαίοι και οι σύμμαχοί τους.

Μέσα Νοέμβρη και τουλάχιστον στην Αθήνα βγαίνουμε έξω με κοντομάνικο φανελάκι ακόμα κι όταν βραδιάσει, χωρίς να κινδυνεύουμε να μας περάσουν για ανισόρροπους. Ακούς τα δελτία να λένε «καλοκαιρία» και ο άκυρος όρος σού προκαλεί δυσφορία. Κάθε χρόνο η κλιματική ανατροπή γίνεται όλο και πιο ορατή, σχεδόν απτή. Οι ήσυχες ποτιστικές βροχές απωθούνται όλο και βαθύτερα στην περιοχή των αναμνήσεων· όταν ανοίγουν οι ουρανοί, στέλνουν καταιγίδες καταστροφικές και για τις καλλιέργειες και για τον εθιμικώς απροετοίμαστο αστικό ιστό. Για τους καμπίσιους πληθυσμούς και τους νησιωτικούς ο όρος «δριμύ ψύχος» τείνει να ορφανέψει από νόημα επαληθευμένο από τις αισθήσεις τους. Τα ποτάμια και οι λίμνες που μας ξεδιψάνε ξεμένουν από νερό, και οι ασκήσεις επί χάρτου των συναρμοδίως αργοπορούντων υπουργείων ένα μόνο πρόκειται να εξασφαλίσουν: την παράδοση και της δημόσιας ύδρευσης σε καιροφυλακτούντες «ευπατρίδες».

Η Ιγκεμποργκ Μπέγκελ βγήκε τη Δευτέρα το μεσημέρι από το Δικαστικό Μέγαρο Πειραιά με τόσο θετική ενέργεια που, όταν είδε την πυκνή βροχή, γύρισε και είπε στους δύο εκπροσώπους της ολλανδικής πρεσβείας που τη συνόδευαν ότι η φύση γιόρταζε κι αυτή, ότι ήταν σαν να ξέπλεναν τα νερά της βροχής τις ψεύτικες κατηγορίες από τις οποίες είχε μόλις αθωωθεί σε δεύτερο βαθμό. «Είναι σαν κάθαρση», τους είπε.

Η αθώωση της Ολλανδής δημοσιογράφου στο Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Πειραιά είναι επίσης νίκη της αλληλεγγύης και του ανθρωπισμού ενάντια στην απόπειρα ποινικοποίησής τους. Η Μπέγκελ είχε συλληφθεί τον Ιούνιο του 2021 στην Υδρα, όπου ζει περισσότερα από 45 χρόνια, επειδή φιλοξενούσε στο σπίτι της στο νησί και στην Αθήνα Αφγανό πρόσφυγα, ο οποίος αργότερα πήρε άσυλο, αλλά τότε η αίτησή του είχε απορριφθεί στα πρώτα στάδια.

Κατηγορήθηκε ότι «διευκολύνει την παράνομη διαμονή πολίτη τρίτης χώρας», αδίκημα που βασίζεται σε μάλλον ξεχασμένη διάταξη του 1991, επί κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, σε εποχές έξαρσης της ξενοφοβίας με στόχο τους Αλβανούς μετανάστες. Η εν πολλοίς ανενεργή διάταξη, η οποία επαναλήφθηκε στον Μεταναστευτικό Κώδικα του 2014, προέβλεπε φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και πρόστιμο τουλάχιστον 5.000 ευρώ – τα διπλά, αν σκοπός είναι το κέρδος.

Τα Θεατρικά Βραβεία Κοινού 2025 από το "αθηνόραμα" απονεμήθηκαν για 27η χρονιά την Τρίτη 4 Νοεμβρίου στην αίθουσα "Αλεξάνδρα Τριάντη" του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών.

Η καλύτερη παράσταση της χρονιάς 2024-2025 αναδείχθηκε ο "Φάουστ", μια παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου σε σκηνοθεσία του Άρη Μπινιάρη που καθήλωσε κοινό και κριτικούς με την αισθητική της και την ένταση και κυριολεκτικά σάρωσε τα βραβεία σε διάφορες κατηγορίες.

Στη δεύτερη θέση βρέθηκε η παράσταση "Ήταν όλοι τους παιδιά μου", που εντυπωσίασε με την ανθρώπινη ζεστασιά και την αυθεντικότητα των ερμηνειών, ενώ το τρίτο βραβείο πήγε στην παράσταση "Ανεξάρτητα κράτη", μια δουλειά γεμάτη δυνατή ενέργεια και τολμηρή θεατρική προσέγγιση, με τον Μίλτο Σωτηριάδη, Διευθυντή του Θεάτρου του Νέου Κόσμου να ευχαριστεί από το πόντιουμ "το κράτος που μας δίνει έμπνευση, κίνητρο και άπλετο υλικό για να κάνουμε πολιτικό θέατρο.".

Ιωάννα Σωτήρχου. Η Αριάν Μνουσκίν ήταν φοιτήτρια όταν ενδιαφέρθηκε για το θέατρο. Πιστεύοντας ότι όλοι μπορούν να κάνουν θέατρο, μαζί με ομοϊδεάτες, ανάμεσά τους η μετέπειτα σπουδαία φωτογράφος Μαρτίν Φρανκ και τα περισσότερα από τα ιδρυτικά μέλη του «Θεάτρου του Ηλιου», συνέστησαν τον Θεατρικό Σύλλογο των Παριζιάνων Φοιτητών. Φοιτητών από άλλα γνωστικά πεδία, η ομάδα των οποίων έμελλε να έχει σημαντικό αποτύπωμα στα καλλιτεχνικά δρώμενα της εποχής.

Ηταν μόλις το 1959. Και κάπως έτσι πορεύτηκε στη ζωή της.

Ο Μάνος Χατζιδάκις, (Ξάνθη, 23 Οκτωβρίου) 1925, ήταν ιδιαίτερα θορυβημένος από την άνοδο των ακροδεξιών κομμάτων, των νεοναζιστικών ομάδων και των εθνικιστικών ιδεών κατά τις αρχές της δεκαετίας του ’90 ,ΠΡΟΣΈΞΤΕ : του '90!!– ο ίδιος είχε ζήσει στο πετσί του και τον ναζισμό και την εθνικοφροσύνη και τον φασισμό και τον λαϊκισμό και την ιδεολογική βία.

Έτσι τον Φεβρουάριο 1993, λίγους μήνες πριν τον θάνατό του, αφιέρωσε την συναυλία της Ορχήστρας των Χρωμάτων με έργα Βάιλ, Λιστ και Μπάρτον εναντίον του Νεοναζισμού.