Σ.Δ: Kάποιους από τους ανθρώπους που τα δίνουν όλα σε αγώνες για το καλό της κοινωνίας και την υποστήριξη διαφόρων κοινωνικών ομάδων που αντιμετωπίζουν μεγάλα προβλήματα και τους έχω συναναστροφεί τους εκτιμώ και για την ανιδιοτελή προσφορά τους και για την συγκρότησή τους και ενίοτε και για την σκέψη τους. Τον Σωτήρη Αλεξόπουλο, πέρα από αυτά, τον συμπαθούσα κι όλας κι αυτό είναι για μένα σημαντικό.

Τον συμπαθούσα γιατί εξέπεμπε μία ζεστασιά, μια φιλικότητα, κάτι χαρμόσυνο, ανεπιτήδευτο και ανοιχτό. Κι όλα αυτά κι άλλα ακόμα μαγικά, ώστε μετά το τέλος κάθε σύντομης συνάντησης που τύχαινε να έχω μαζί του μου ανανέωνε τη διάθεση να τον εμπιστευτώ με κλειστά τα μάτια που λέει ο λόγος και πάντα μου ερχόταν μετά το "γεια χαρά Σωτήρη" να τον αγκαλιάσω. Με άλλα λόγια, ο Σωτήρης ήταν από εκείνους τους σπάνιους τύπους που εμπλέκονται στα κινήματα και εμπνέουν, άνθρωποι που συνδυάζουν αρμονικά τη θεωρία τους με τις πράξεις τους.

Είθε να αυξάνονται και να πληθαίνουν οι Σωτήρηδες στην πόλη μας, στην χώρα μας και στον κόσμο όλο. Νομίζω ότι στην εκπλήρωση αυτή της ευχής το πέρασμα του Σωτήρη από τη ζωή βοήθησε. 

Η «Εφημερίδα των Συντακτών» φιλοξενεί τα “Θρανία της Αλληλεγγύης” το πρώτο τεύχος του ένθετου του Δικτύου Αλληλέγγυων Σχολείων, μιας πρωτοβουλίας δικτύωσης αυτοοργανωμένων δομών, που ασχολούνται με την εκπαίδευση στη βάση της αλληλεγγύης και σε σύνδεση με τις τοπικές κοινότητες. Το περιεχόμενο περιλαμβάνει θέματα που βρίσκονται στο πυρήνα της δράσης τους και αφορούν ευρύτερα, το δημόσιο σχολείο, την εκπαίδευση, την ένταξη και τα δικαιώματα μεταναστών και προσφύγων.

Τα άρθρα που περιλαμβάνει το ένθετο υπάρχουν  εδώ  και είναι τα εξής;