Ταινίες (38)
Οι μεγάλοι νικητές του Φεστιβάλ των Καννών και ο Χρυσός Φοίνικας που επέστρεψε στην Αμερική μετά από 13 χρόνια
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
Μετά από 12 ημέρες και νύχτες γεμάτες ταινίες, ιδέες, πρόσωπα, δηλώσεις (αλλά όχι διαδηλώσεις), το 77ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών έφτασε στο τέλος του.
Και τέλος σημαίνει βραβεία, τα οποία απένειμε η φετινή Κριτική Επιτροπή. Πρόεδρος η σκηνοθέτης και ηθοποιός από την Αμερική, Γκρέτα Γκέργουιγκ, μέλη η σεναριογράφος και σκηνοθέτης Εμπρού Τζεϊλάν (Τουρκία), η ηθοποιός Λίλι Γκλάντστοουν (Ηνωμένες Πολιτείες), η ηθοποιός Εβα Γκριν (Γαλλία), η σκηνοθέτης και σεναριογράφος Ναντίν Λαμπακί (Λίβανος), ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Χουάν Αντόνιο Μπαγιονά (Ισπανία), ο ηθοποιός Πιερφρανσέσκο Φαβίνο (Ιταλία), ο σκηνοθέτης Χιροκάζου Κόρε Εντα (Ιαπωνία) και ο ηθοποιός και παραγωγός Ομάρ Σι (Γαλλία).
Το "Υπέροχες μέρες " είναι μια ταινία ενός Γερμανού γυρισμένη στο Τόκιο που με βοηθάει να γίνονται για λίγο υπέροχες οι μέρες μου εδώ στη Δραπετσώνα
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Μια φίλη μου Αθηναία είδε την περασμένη εβδομάδα σε απογευματινή παράσταση στο Έλλη επί της Ακαδημίας, το "Υπέροχες Μέρες" και συγκινήθηκε όχι μόνο από το έργο αλλά και από το αυθόρμητο χειροκρότημα του κοινού που ξέσπασε όταν τέλειωσε το έργο. Τέτοιο πράμα Λάκη, μου είπε, είχα πολλά χρόνια να το ζήσω. Κι εγώ αν ήμουν Ελένη στο Έλλη, της είπα, θα χειροκροτούσα, από μέσα μου όμως.
Να σημειώσουμε εδώ ότι το έργο αυτό προβάλλεται σε αρκετούς κινηματογράφους εδώ και ενάμιση μήνα και για το είδος του έχει κόψει μέχρι στιγμής αρκετά εισιτήρια.
Ευγνωμονώ και τον Πάολο Ταβιάνι που πέθανε στις 29.2 και τον αδελφό του Βιτόριο που πέθανε το '18, γιατί έγραψαν εντός μου με τις πανέμορφες και δυνατές κινηματογραφικές ιστορίες τους
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Την Πέμπτη 29.2 πέθανε ο Πάολο Ταβιάνι σε νοσοκομείο της Ρώμης σε ηλικία 92 χρονών, έπειτα από σύντομη ασθένεια. Ο Πάολο υπήρξε σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ηθοποιός και συγγραφέας. Ο αδελφός του Βιτόριο, πέθανε το 2018, στα 88 του χρόνια.
Τα δύο αδέρφια, γεννημένα το 1931 και το 1929 αντίστοιχα στο χωριό Σαν Μινιάτο της Τοσκάνης , αποφάσισαν πως το μέλλον τους θα είναι το σινεμά από τις ηλικίες των 16 και 18 ετών και το υπηρέτησαν ακούραστα για όλη τους τη ζωή, αφήνοντας το στίγμα τους στον Ιταλικό αλλά και παγκόσμιο κινηματογράφο.
Οι 10 καλύτερες ταινίες του '23 που ψήφισαν οι αναγνώστες του Αθηνοράματος και οι 20 εμπορικότερες στην Ελλάδα + ένα σταγονίσιο σχόλιο
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Στη δημόσια πλευρά των έργων τέχνης και πιο συγκεκριμένα των ταινιών, υπάρχουν χρονιές με κάποιες ταινίες που την εποχή που προβλήθηκαν θεωρήθηκαν πολύ καλές ή που έκαναν μεγάλο σουξέ και που όμως μετά όσο περνούσαν τα χρόνια γερνούσαν κι αυτές. Όπως πάντα υπάρχουν και περίοδοι με ταινίες που στην αρχή πέρασαν στο ντούκου αλλά σιγά σιγά ένα άλλο κοινό τις ανακάλυπτε κι έτσι ξεκίνησαν να γράφουν τη δική τους ξεχωριστή ιστορία. Οι περισσότερες ταινίες πάντως ακολουθούν μία φυσιολογική πορεία χάνοντας κάθε χρονιά κατιτίς από την όποια καλλιτεχνική ή και εμπορική δόξα που κέρδισαν από την αρχή με ή χωρίς το σπαθί τους.
Η Σοφία Εξάρχου, το "Animal" και η Ελλάδα της σεζόν εργασίας
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
Γιάννης Καντέας Παπαδόπουλος. Τον περασμένο Νοέμβριο στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, η σκηνοθέτρια Σοφία Εξάρχου ("Park") έγραψε ιστορία, καθώς έγινε η πρώτη δημιουργός από την Ελλάδα που απέσπασε Χρυσό Αλέξανδρο, το μεγάλο βραβείο του θεσμού, ύστερα από τριάντα ολόκληρα χρόνια. Κάτι που κατάφερε χάρη στο μινιμαλιστικό ρεαλισμό της δεύτερης ταινίας της με τίτλο "Animal". Στο επίκεντρο του φιλμ βρίσκεται μια ομάδα ανιματέρ η οποία εργάζεται σε ένα ελληνικό ξενοδοχείο κατά τη διάρκεια της τουριστικής σεζόν και έχει ως αρχηγό την Κάλλια (Δήμητρα Βλαγκοπούλου). Μια γυναίκα αποφασισμένη να ολοκληρώσει άρτια τις υποχρεώσεις της, ώσπου μια σειρά από αναπάντεχες εμπειρίες έρχονται να ανατρέψουν τις προτεραιότητές της. Εδώ αξίζει να σημειωθεί πως για την αποστομωτική ερμηνεία της, η Βλαγκοπούλου βραβεύτηκε τόσο στη Θεσσαλονίκη όσο και στο φεστιβάλ του Λοκάρνο.
Πώς το Poor Things δίχασε (;) το ελληνικό κοινό + ένα σταγονίσιο σχόλιο
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Σ.Δ. Το Poor Thinks των Γιώργου Λάνθιμου, Τόνι ΜακΝαμάρα και Έμα Στόουν, περισσότερο το βαρέθηκα παρά το ευχαριστήθηκαν τα μάτια μου. Άντε και ο νους μου, που στην εξέλιξη του μύθου εισέπραξε κάποιες θεωρίες/εμπειρίες για το σεξ ως απόλαυση και τη σχέση του με τα συναισθήματά μας, καθώς και άλλες ανατρεπτικές της ψυχανάλυσης, για τους κοινωνικούς ρόλους που μας κόβουν οξυγόνο και το δίκοπο μαχαίρι του χρήματος και της επιστήμης. Και ναι, την Μπέλλα Μπάξτερ ως χαρακτήρα και τύπο θα την θυμάμαι, είχε κάτι το πρωτότυπο και το περιτύλιγμά της και το ταιριαστό περιεχόμενό της, που όμως ούτε μία στιγμή δεν με κέρδισε στην πορεία προς την ενηλικίωσή της σε συνδυασμό με την χειραφέτησή της ως γυναίκα. Ακόμα και ο θαυμασμός μου για διάφορες επιλογές που διαμόρφωσαν την αισθητική της ταινίας έβγαζε μια ψύχρα.
Η Μανταλένα Καραβάτου, που ερμηνεύει τη «Νίνα», στον «Γλάρο» του Άντον Τσέχωφ σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Διαμαντή, γράφει για το έργο και την παράσταση
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Σούζη Παλαιοκώστα
Τον περασμένο Μάιο στις 27 του μηνός, ξεκίνησε το ταξίδι μου για τον κόσμο του “Γλάρου”. Χτύπησε το τηλέφωνό μου για να πάω στην ακρόαση του Αλέξανδρου Διαμαντή για το ρόλο της Νίνας. Από την πρώτη στιγμή που συναντηθήκαμε, επικοινωνήσαμε. Συζητήσαμε εκτενώς για τον έργο, για τις ζωές μας, δοκίμασα διάφορους αυτοσχεδιασμούς πάνω στη σκηνή, ένοιωσα αμέσως ότι αυτός ο άνθρωπος ενδιαφέρεται πραγματικά να μου δώσει χώρο και χρόνο ώστε να του ανοίξω τα υλικά μου με ασφάλεια, απλόχερα, χωρίς να νοιώθω ότι κάποιος με κρίνει, προσπαθώντας να προσεγγίσω και να αποκωδικοποιήσω το υλικό της Νίνας και ολόκληρου του έργου όσο πιο βαθιά γίνεται.
Ο Καουρισμάκι, ο Λόουτς και η Proletkult του 21ου αιώνα
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Αυτό το μήνα προβάλλονται στις οθόνες των κινηματογράφων Αθηνών Πειραιώς και περιχώρων δύο ταινίες που αποπνέουν ποίηση και πάθος και που με έφεραν πολύ κοντά σε ανθρώπους που σε σχέση με μας τραβάνε μεγάλα ζόρια στην τρέχουσα καθημερινή τους ζωή. Ταινίες που κατάφεραν να συντονιστώ όχι μόνο με την καρδιά των πρωταγωνιστών τους αλλά και με την ψυχή τους, αυτή που δίνει μάχες για να στάξει λίγο δικό τους φως στα εντός κι εκτός σκοτάδια τους.
Πρόκειται για τις ταινίες "Πεσμένα φύλλα" του 66χρονου Φινλανδού Άκι Καουρισμάκι και "Η τελευταία πάμπ" του 87χρονου Άγγλου Κεν Λόουτς, που δήλωσε ότι αυτή είναι η τελευταία του ταινία.
Μετά από 30 χρόνια το βραβείο "Χρυσός Αλέξανδρος" του Διεθνές Κινηματογραφικού Φεστιβάλ Θεσ/νίκης απονεμήθηκε σε ελληνική ταινία
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
Οι ελληνίδες σκηνοθέτριες τα δύο τελευταία χρόνια κτύπησαν κορυφή. Πέρσι με την εξαιρετική ταινία της Ασημίνας Προέδρου "Πίσω από τις θημωνιές". Και φέτος με την ταινία "Animal" της Σοφίας Εξάρχου. Μιλάμε για τη δεύτερη ελληνική ταινία που μετά από 30 χρόνια κέρδισε το Χρυσό Αλέξανδρο «Θόδωρος Αγγελόπουλος», το Βραβείο δηλαδή της Καλύτερης Ταινίας Μεγάλου Μήκους του 64ου Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσ/νίκης. Το βραβείο αυτό συνοδεύεται και από το χρηματικό έπαθλο 10.000 ευρώ. Το 1993 η ταινία "Απ'το χιόνι" του Σωτήρη Γκορίτσα ήταν η πρώτη ελληνική ταινία που κέρδισε τον Χρυσό Αλέξανδρο.
Στο γραφείο των καθηγητών και οι Περασμένες ζωές, στο Σινεάκ του Πειραιά
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Ίλκερ Τσαλτάκ, 39χρονος Γερμανός σκηνοθέτης τουρκικής καταγωγής που η τέταρτη ταινία του "Στο γραφείο των καθηγητών" προβάλλεται στο Σινεάκ. Ο Τσαλτάκ γεννήθηκε στο Βερολίνο, τέλειωσε το σχολείο στην Κωνσταντινούπολη και σπούδασε κινηματογράφο στο Βερολίνο.
Σελίν Σόνγκ, 35χρονη Νοτιοκορεάτισσα με υπηκοότητα Καναδική που ζει και εργάζεται στις Η.Π.Α. Πρόσφατα γύρισε την πρώτη της ταινία "Περασμένες ζωές" που βασίστηκε σε προσωπικά βιώματα και που προβάλλεται και αυτή τη βδομάδα στο Σινεάκ, το μοναδικό σινεμά που λειτουργεί πια στον Πειραιά.
- Έναρξη
- Προηγούμενο
- 1
- 2
- 3
- Επόμενο
- Τέλος