Ταινίες (38)
Ένα ζουμ στη ζωή του ξεχωριστού Ρώσου σκηνοθέτη Αντρέι Ταρκόφσκι ( Ζαβράγιε, 4 Απριλίου 1932 - Παρίσι, 29 Δεκεμβρίου, 1986)
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Για τους σινεφίλ: Ο καλιφορνέζος Πολ Τόμας Άντερσον και η ελληνικής καταγωγής Κασσάντρα Κουλουκουντής, δύο φετινοί Οσκαρικοί συνεργάτες που μας άγγιξαν
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ράνια Ροκιά
Η Κασσάντρα Κουλουκουντής έγραψε Ιστορία κερδίζοντας το πρώτο Οσκαρ στη νεοσύστατη κατηγορία Καλύτερης Διανομής Ρόλων (κάστινγκ). Η ελληνικής καταγωγής υπεύθυνη κάστινγκ απέσπασε το βραβείο για τη δουλειά της στην ταινία «Μια μάχη μετά την άλλη», τιμώντας τον καθοριστικό ρόλο των υπεύθυνων κάστινγκ στη δημιουργία ενός φιλμ.
Στην ομιλία της, η Κουλουκουντής αφιέρωσε το βραβείο στους συναδέλφους της που εργάζονται πίσω από τις κάμερες, επισημαίνοντας ότι η επιλογή ηθοποιών δεν είναι απλώς τεχνική διαδικασία, αλλά σημαντικός παράγοντας για την επιτυχία κάθε ταινίας. Ευχαρίστησε επίσης τον σκηνοθέτη Πολ Τόμας Αντερσον,
Όσκαρ 2026: Οι πρωτιές και οι νικητές στην 98η απονομή - Το μήνυμα του Χαβιέ Μπαρδέμ στα Όσκαρ: «Όχι στον πόλεμο, ελευθερία στην Παλαιστίνη»
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ράνια Ροκιά
Μεγάλος νικητής της βραδιάς της 98ης τελετής των Όσκαρ ήταν η ταινία “Μια Μάχη Μετά την Άλλη”, η οποία συγκέντρωσε έξι συνολικά αγαλματίδια, ανάμεσα στα οποία αυτό της Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας. Ακολουθεί με τέσσερα Όσκαρ το “Sinners” και με 3 το “Φράνκεστάιν”
Την παρουσίαση της βραδιάς ανέλαβε ο Κόναν Ο’ Μπράιαν, ο οποίος εμφανίστηκε κεφάτος και με καυστικό χιούμορ, επιχειρώντας να δώσει έναν πιο ανάλαφρο τόνο σε μια περίοδο που η διεθνής επικαιρότητα παραμένει ιδιαίτερα βαριά.
Το μήνυμα του Χαβιέ Μπαρδέμ στα Όσκαρ 2026: «Όχι στον πόλεμο, ελευθερία στην Παλαιστίνη»
Στο κιν/φικό φεστιβάλ του Βερολίνου την παράσταση την έκλεψαν οι δηλώσεις του προέδρου της κριτικής επιτροπής Βιμ Βέντερς σχετικά με την Γάζα και τις πολιτικές ταινίες και οι απαντήσεις τριών σκηνοθετών που βραβεύτηκαν+ ένα σταγονίσιο σχόλιο
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Σούζη Παλαιοκώστα
Η τελετή λήξης του 76ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου ξεκίνησε με την προσμονή πως επιτέλους εδώ, μέσα στην μεγάλη αίθουσα του Berlinale Palast, ο Βιμ Βέντερς και η επιτροπή του θα έδιναν επιτέλους τις απαντήσεις σε όλες τις ερωτήσεις, το θόρυβο και την κακή δημοσιότητα που απέκτησε το Φεστιβάλ μετά από τη δήλωση του Γερμανού σκηνοθέτη και Προέδρου της φετινής κριτικής επιτροπής, στην αρχή του Φεστιβάλ, πως το «σινεμά δεν πρέπει να είναι πολιτικό».
Από την περιβόητη παριζιάνικη κίνηση του '60 Nouvelle Vague στην ομώνυμη ταινία του 2025 ένα τσιγάρο δρόμος είναι κι άλλο ένα για δύο ακόμα Nouvelle Vague
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Ποια χρυσόμυγα τσίμπησε τον Αμερικάνο σκηνοθέτη Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ (Χιούστον, 1960) και πήγε το 2024 στο Παρίσι; Τα προηγούμενα 31 χρόνια γύριζε ταινίες και μάλιστα αρκετές από αυτές με πήραν αγκαλιά. Να όπως οι τρίδυμες Πριν το Ξημέρωμα, Πριν το Ηλιοβασίλεμα, Πριν τα Μεσάνυχτα, που το 2013 γυρίστηκε στην Ελλάδα και το 2014 την ταινία Μεγαλώνοντας. Ναι, τι τον τσίμπησε λοιπόν και πήγε στο Παρίσι για να γυρίσει μια ταινία με τίτλο Nouvelle Vague, μια ταινία που αφηγείται το γύρισμα της θρυλικής Με κομμένη την ανάσα που γυρίστηκε από τον Ζαν Λυκ Γκοντάρ το 1960; Να ακόμα μια ταινία του Τεξανού που κι αυτή με αγκάλιασε για να με σηκώσει όμως ψηλά.
Ή, από την αρχή, κόκκινη κλωστή δεμένη....παραμύθι ν'αρχινίσει...ποιες άραγε να ήταν οι αιτίες που έκαναν τους εικοσάρηδες Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, Φρανσουά Τρυφώ, Ερίκ Ρομέρ, Ζακ Ριβέτ και Κλοντ Σαμπρόλ να τρελαθούν με το σινεμά στα χρόνια της δεκαετίας του '50 και να γίνουν φίλοι;
Τα βραβεία του 66ου Κινημτογραφικού Φεστιβάλ Θεσ/νίκης και λίγα σβιιιινγκ που μοιάζουν με σκέψεις
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Όπως σε όλες τις χώρες έτσι και στην Ελλάδα γίνονται πολλά κινηματογραφικά φεστιβάλ κάθε χρόνο. Το πιο αρχαίο και γνωστό είναι το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, ναι αυτό που αισίως έγινε 66 χρονών - να τα κατοστήσει μπρε. Και ναι, είναι αυτό που τα τρία βραβεία που απονέμει τα ονομάζει Χρυσός Αλέξανδρος. Θα το ξαναπώ, πιο ταιριαστό δεν θα'ταν αν τα ονόμαζε Χρυσός Αριστοτέλης; Και το ωραίο είναι ότι τα δύο πρώτα έχουν και ουρά, το ένα Θεόδωρος Αγγελόπουλος και το δεύτερο Μισέλ Δημόπουλος (που αν το μάθαιναν αυτοί οι δύο αυτοί εραστές του κιν/γράφου ακόμα και στον Άδη σπυράκια θα έβγαζαν οι άνθρωποι). Δυο ονόματα λοιπόν, ανθρώπων που ούτε σχήμα οξύμωρο δεν μπορούν να φτιάξουν δίπλα στον Αλέξανδρο, αφού ναι μεν έχουμε μία επί της ουσίας λογική αντίφαση αλλά με τίποτα δεν γεννούν ένα νέο νόημα. Με λίγα λόγια, αυτός ο δίπλος συνδυασμός είναι για γέλια πράμα που σημαίνει ότι είναι μονόδρομος η αλλαγή του Αλέξανδρου και που το πιο σημαντικό, στην τελική ποια σχέση είχε με τις καλές τέχνες ο εξαιρετικά καλός μας στρατηλάτης, ε ποιά;
Η τέχνη της ελπίδας: Από τη «Δραπετσώνα» ως το Ισπανικό «47» + ένα σταγονίσιο σχόλιο
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Σ.Δ. Η "Δραπετσώνα" των Μίκη Θεοδωράκη και Τάσου Λειβαδίτη με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση μου άρεσε από τα εφηβικά μου χρόνια που την πρωτοάκουσα. Το ωραίο είναι πως όσο περνούσαν τα χρόνια μου άρεσε όλο και πιο πολύ, είτε την άκουγα ανέλπιστα είτε στο πλαίσιο μιας κατάστασης αγωνιστικής. Κάποιες φορές μάλιστα όταν την άκουγα κάτι καινούργιο ανακάλυπτα που την ανέβαζε κι άλλο μέσα μου. Να σημειώσω εδώ, ότι όταν την τραγουδούσα πίσω από τον εξαιρετικό Μπιθικώτση, με ανέβαζε πιο πολύ από ότι όταν απλά την άκουγα. Και να προσθέσω, πως το ότι είμαι Δραπετσωνίτης δεν έπαιξε κανένα ρόλο στο να την φχαριστιέμαι. Το τραγούδι αυτό καθ'εαυτό το θεωρώ ατόφιο χρυσάφι, τόσο, ώστε είμαι σίγουρος, πως αν ας πούμε ήμουν ένα ελληνόπουλο που μεγάλωνε στη Νέα Υόρκη, πάλι θα την θεωρούσα ένα πανέμορφο τραγούδι, ε;
Ο Ρόμπερτο Μπενίνι υμνεί τη γυναίκα του Νικολέττα Μπράσι
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Όταν ο ανεπανάληπτος Ρομπέρτο Μπενίνι , τιμήθηκε το 2021 σε ηλικία 69 ετών με τον τιμητικό «Χρυσό Λέοντα» για το συνολικό έργο του, άνοιξε την καρδιά του στη γυναίκα της ζωής του και αφιέρωσε με τον πιο συγκινητικό τρόπο το κορυφαίο βραβείο στη σύζυγό του, ηθοποιό Νικολέτα Μπράσι, κάνοντας πολλούς από το κοινό να δακρύσουν.
«Αυτή τη στιγμή θέλω να αφιερώσω μια σκέψη στη Νικολέτα Μπράσκι, εδώ στην αίθουσα. Τα κάναμε όλα μαζί για 40 χρόνια, ξέρω μόνο έναν τρόπο να μετράω τον χρόνο: με εσένα ή χωρίς εσένα.
Μοιράζουμε αυτό το λιοντάρι, παίρνω την ουρά, για να σου δείξω τη χαρά μου, τη χαρά μου που κουνιέται σαν ουρά.
10 κορυφαίες LGBTQ ταινίες που άνοιξαν δρόμους και άγγιξαν καρδιές
Επιλέγων ή Συντάκτης Τρύφων Μπεκετιάδης
Μίλτος Τόσκας. Από ιστορίες έρωτα και απώλειας μέχρι στιγμές αποδοχής και αντίστασης, αυτές οι 10 LGBTQ ταινίες δεν άλλαξαν μόνο τον κινηματογράφο, άλλαξαν κι εμάς τους ίδιους που τις είδαμε.
Ο κινηματογράφος ήταν πάντα ένα καταφύγιο για όσους νιώθουν έξω από το «κανονικό», ένας καθρέφτης, αλλά και μια γέφυρα. Οι LGBTQ ιστορίες, που κάποτε ψιθυρίζονταν πίσω από κλειστές πόρτες ή παραμορφώνονταν από φόβο και άγνοια, βρίσκουν πλέον το φως που τους αρμόζει. Όχι ως εξαιρέσεις, αλλά ως αληθινές, εύθραυστες και περήφανες αφηγήσεις.
Yorgos Kyriakopoulos, από το fb: Είδα χτες βράδυ την εξαιρετική ταινία "Army of Lovers" του σκηνοθέτη Λευτέρη Χαρίτου, με θέμα τον Ιερό Λόχο των Θηβών και τον κρυμμένο πυρήνα της ιστορίας του
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ράνια Ροκιά
Ο πυρήνα του Ιερού Λόχου των Θηβών ήταν ότι αποτελείτο κυρίως από 150 ζευγάρια εραστών. Δηλαδή, αντίθετα με την προκατάληψη αιώνων αναφορικά με τις ανδρικές αδυναμίες, πώς 300 πολεμιστές επέδειξαν ξακουστή ανδρεία (και υπέμειναν μαρτυρικό θάνατο από τους Μακεδόνες ιππείς, που είχαν το πλεονέκτημα), παρά το ότι υπήρξαν με την σημερινή κατηγοριοποίηση "ομοφυλόφιλοι". Ή ίσως εξ αιτίας αυτού.
Η ταινία σε εξαιρετικό μοντάζ του παραγωγού Γιούρι Αβέρωφ και σενάριο των Ρέας Αποστολίδη, Γιούρι Αβέρωφ και Danielle Proskar ήταν κατά κάποιον τρόπο το δεύτερο πολύτιμο επεισόδιο της εμβληματικής έκθεσης "Χαιρώνεια" πέρυσι στο Κυκλαδικό Μουσείο.