Με χρήση γενικών λήψεων του χώρου, περιορισμένη μυθοπλασία σε animation, εξαιρετικές συνεντεύξεις σημαντικών αρχαιολόγων και ερευνητών και γυρίσματα υποθετικών στιγμών του θαυμαστού αρχαιολόγου Παναγιώτη Σταματάκη, ενός ήρωα της αρχαιολογίας του 19ου αιώνα, στον τρόπο που ανακάλυψε και τεκμηρίωσε το πολυάνδριον των 300 πολεμιστών στο χώμα κάτω από τον Λέοντα της Χαιρώνειας, η ταινία αποπειράται μία ανασύσταση, ένα ξαναγράψιμο ενός αρχαιολογικού επεισοδίου. Και το κάνει αυτό με τα όπλα και τις "άδειες" της σημερινής εποχής, φωτίζοντας ένα κεφάλαιο της ιστορίας εν πολλοίς παραχαραγμένο επί αιώνες.

Παρά τις τόσες αρετές του ντοκιμαντέρ και παρά τα τόσο σημαντικά καινά δαιμόνια που εισάγει, ο κύριος πρωταγωνιστής (όπως και πέρυσι στην έκθεση του Κυκλαδικού) παραμένει ο εμπνευσμένος και πεισματάρης Σταματάκης. Που κάθησε και σχεδίασε έναν-έναν σκελετό, με τα τραύματα και την στάση που βρέθηκε, συχνά με πιασμένα τα χέρια ανά δύο. Μία "φωτογραφική" απεικόνιση που μαρτυρεί όσα θα είχαν χαθεί. Και που έστειλε 6 σκελετούς στην Αθήνα, στο Εθνικό Μουσείο, με λατρεία στην μελλοντική γνώση, καλύπτοντάς τους με ψιλή άμμο πριν τους καλουπώσει με γύψο γιά να προστατέψει και την παραμικρή λεπτομέρεια που θα είχε σημασία στην έρευνα του αύριο. Ο Σταματάκης που σ' αυτόν οφείλουμε ό,τι συστηματικό επιβλήθηκε στον Σλήμαν στις Μυκήνες καθώς και την συνέχιση εκείνων των ανασκαφών του Ταφικού Κύκλου Α, την σωτηρία του νεκροταφείου της Τανάγρας, την δημιουργία των Μουσείων Θηβών και Σπάρτης, πάμπολλες ανασκαφές στην Αττική, Βοιωτία και Αργολίδα, την αρχική μέριμνα των ανασκαφών της Δήλου, την πάταξη της εξαιρετικά διαδεδομένης αρχαιοκαπηλίας του τελευταίου τετάρτου του 19ου αιώνα και τόσα άλλα.

Ο Σταματάκης, ο ταγμένος υπερασπιστής της γνώσης, που ο Σλήμαν αποκάλεσε "κρατικό υπαλληλάκο" και η Σοφία Σλήμαν "εχθρό". Ο Σταματάκης, ο πάντοτε υπερχρεωμένος και διαλυμένος από την κούραση, που κόλλησε ελονοσία στην Χαιρώνεια και πέθανε πριν τα 50 του χρόνια, μη προλαβαίνοντας να δημοσιεύσει τα πολύτιμα ημερολόγιά του (που παρέμεναν χαμένα επί 100 σχεδόν χρόνια). Του Σταματάκη που ο Νταίρπφελντ σχεδίασε την επιτύμβια στήλη στον τάφο του στο Α' Νεκροταφείο. Του Σταματάκη που ο Δήμος Αθηναίων ξήλωσε το μνήμα του, επειδή δεν είχε συγγενείς να τους το αποδώσει...

Yuri Averof και Lefteris Charitos σας ευχαριστούμε γιά ένα ακόμη απολαυστικό μάθημα ιστορικής διήγησης.

 Σ.Δ. Θοδωρής Αντωνόπουλος: Ο σκηνοθέτης Λευτέρης Χαρίτος εξηγεί πώς αποφάσισε να θίξει ένα θέμα που για αιώνες θεωρείται ταμπού: τις ερωτικές σχέσεις μεταξύ αντρών στην Αρχαία Ελλάδα, ακόμη και στο πεδίο της μάχης. Πιστεύω πως η ανθρωπότητα «επιστρέφει» στη γνώση. Με αργούς ρυθμούς, αλλά αυτό μοιάζει να συμβαίνει. Συμφωνεί πως τα ιστορικά ντοκιμαντέρ έχουν μεγάλη πέραση τα τελετταία χρόνια και αυτό έχει να κάνει με το ότι μπορούν να γίνουν αναπόσπαστο κομμάτι του πώς κατανοούμε τη ζωή σήμερα. Έχοντας χαθεί σε δρόμους σκοτεινούς και καιρούς παράξενους, η ανάγκη μας για γνώση καθώς και για το πώς ζούσαν άλλοτε οι άνθρωποι, τι ιδέες, τι εναλλακτικές μορφές σοφίας και τρόπων ζωής υπήρχαν, είναι κάτι που έχουμε μεγάλη ανάγκη.  lifo.gr/cinema/ «Army of Lovers»: Μια ταινία για τα ζευγάρια εραστών του Ιερού Λόχου.