Πειραιάς

Πειραιάς (111)

Χθες και σήμερα τρεις φίλοι και μία φίλη με ρώτησαν αν αληθεύει η είδηση για το τζαμί που φτιάχνεται στο Κερατσίνι. Η κοινή λογική που θα συνδυάσει απλά την τοποθεσία, τη διασπορά των προσφύγων, τη συγκυρία και τη δημ.αρχή, απαντάει δίχως καν να το σκεφτεί, όχι, κρατώντας καλού κακού και μια πισινή, μιας και σ'αυτήν τη χώρα όλα πια είναι δυνατόν να γίνουν, εκτός φυσικά από αυτά που θα μπορούσαν να είναι υπέρ του κόσμου. Μετά πέφτει το μάτι της κοινής λογικής στη φωτογραφία του φερόμενου ως τζαμιού και διαγράφει αμέσως την πισινή.

Ουδέν μονιμότερον του προσωρινού. 1.500 άνθρωποι στην κεντρική αποβάθρα του λιμανιού του Πειραιά (από τους συνολικά 4.500 που φιλοξενεί το λιμάνι) βρίσκονται στο έλεος των εθελοντών και του κόσμου, χωρίς καμία επίσημη πληροφόρηση και φροντίδα από το κράτος. Οι κακές συνθήκες, οι ταλαιπωρίες και η παραπληροφόρηση κάνουν την κατάσταση όλο και πιο δύσκολη, και όσο χάνονται οι ελπίδες, η ένταση μεγαλώνει και όσοι ζουν εκεί έχουν φτάσει στα όριά τους. Αυτό είναι ένα χρονικό απ’ όσα συναντήσαμε μια μέρα και μια νύχτα στην Ε2. 

Το σχέδιο για τη ζεύξη το έχουμε ακούσει συχνά τα τελευταία χρόνια και πιο συγκεκριμένα έχουμε μάθει ότι η υποβολή προσφορών έχει μετατεθεί οκτώ φορές από το 2012.

Η ζεύξη προβλέπει τη σύνδεση της Σαλαμίνας με την απέναντι ακτή στο Πέραμα με μια νέα οδική αρτηρία μήκους 14,5 χλμ, στα οποία συμπεριλαμβάνεται και υποθαλάσσιο τμήμα 1,1 χλμ.

Τις μέρες αυτές που τον σταθμό της Ειδομένης τον έχουν κλείσει οι αγρότες δε βλέπουμε πια τα δεκάδες πούλμαν που συνήθως περιμένουν τους πρόσφυγες-μετανάστες στην Ηετιώνεια πύλη, στο Καστράκι και στην Ε2 του λιμανιού. Διότι υπάρχει πρόβλημα διέλευσης  των συνόρων που έχει γίνει γνωστό στο πανελλήνιο. Έτσι χιλιάδες πρόσφυγες φιλοξενούνται στο σταθμό Περικλέους δίπλα στην πύλη Ε1 του Πειραιά. Και εκεί πηγαίνουν όσοι θέλουν να προσφέρουν τρόφιμα, ρούχα, κουβέρτες, φάρμακα και παιδικά παιχνίδια.

Τα παλιά τα χρόνια που πηγαίναμε σε πλατείες που ακόμα και αν δεν ήταν γεμάτες είχαν κάτι από το νόημα που έχουν οι φωτιές, που πηγαίναμε και σε πορείες ειρηνικές ή ενίοτε και μανουρατζίδικες, μα που σ'αυτές κάτι από τα πρόσωπά μας σωζόταν, συχνά συναντούσα τον Χρήστο και την αδελφή του την γλυκύτατη Μαρία. Χαιρετιόμασταν και καμιά φορά ανταλλάσσαμε και πέντε έξι κουβέντες.

Μεγαλώσαμε δίπλα στο λιμάνι του Πειραιά, το έχουμε περπατήσει χιλιάδες φορές, πολλά καλοκαιρινά βράδυα έχουμε "ανοίξει πανιά" ξενυχτώντας στις προκυμαίες του κι έτσι με τα χρόνια σιγά σιγά φτάσαμε στο σημείο να το νιώθουμε κάτι σαν την αυλή μας με την πισίνα της. Ως εκ τούτου το ενδιαφέρον μας για την πώλησή του είναι αυξημένο. Πέρα από τους συναισθηματικούς λόγους για τους οποίους εξ αρχής δε θέλαμε να πουληθεί το λιμάνι, ένας βασικός λόγος που η διαφωνία μας αυτή είναι αδιαπραγμάτευτη είναι μια θέση αρχής.

Ο πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας και ο υπουργός Ναυτιλίας και νησιωτικής πολιτικής Θοδωρής Δρίτσας θα περιοδεύσουν στην περιοχή του πρώην εργοστασίου Λιπασμάτων το πρωί της Δευτέρας 14 Δεκέμβρη 2015 στις 9:00.
Σημείο συνάντησης η κάτω πύλη εισόδου δίπλα στο Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας.
Εκ του Συντονιστικού της
ΟΜ. ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ.
 
Μόλις πληροφορηθήκαμε ότι η επίσκεψη αναβλήθηκε. Το άρθρο όμως διατηρεί τη σημασία του.

Σε όλα τα ελληνικά λιμάνια οι ταξιδιώτες σίγουρα θα έχουν παρατηρήσει τους μαύρους καπνούς που βγαίνουν από τα φουγάρα των πλοίων ακόμα και όταν αυτά είναι αραγμένα. Αυτοί οι μαύροι καπνοί δεν είναι αθώοι, μας λένε οι ειδικοί όποτε τα ΜΜΕ τους ζητήσει τη γνώμη τους. 

Ειδικά για το λιμάνι του Πειραιά που τα πλοία - επιβατικά και εμπορικά - είναι πολλά, το πρόβλημα της μόλυνσης που προκαλούν τα πλοία είναι ιδιαίτερα οξυμένο και έχει πολλές φορές καταγγελθεί από φορείς και θεσμικά όργανα. 

 

.......είναι έτοιμο

είναι έτοιμο

                 είναι έτοιμο

  είναι έτοιμο

προς κάταθεση στη Βουλή

στη Βουλή 

το σχέδιο νόμου το σχέδιο νόμου

με τη ρύθμιση