Πρωτοδιάβασα Γ. Βιζυηνό (Βιζύη Τουρκίας, 1849 - Αθήνα, 1896) στις αρχές της δεκαετίας του ΄70 (ΒΙΠΕΡ, δρχ.28, σελ.400) σε πολυτονικό, βεβαίως. Διάβασα σαν  ‘αποφασισμένος αναγνώστης’(Μ.Φάις), διόλου όμως προετοιμασμένος, ευτυχώς. Διάβασα σαν  ‘’σκυθρωπό  παιδί’’(Μ.Φ.) που δεν είχε ταξιδέψει στη Θράκη. Μόνο απ΄το χωριό του στην Πελοπόννησο ως την Αθήνα για τις σπουδές. Είδα έναν κόσμο που δεν υπήρχε πια. Δεν ήταν ο κόσμος του δικού μου χωριού αλλά θα μπορούσε και να είναι. Μια μάνα με ανθρώπινες αδυναμίες. Αρρώστια και θάνατος στο σπίτι.