Σχόλια - Αναλύσεις (514)
Τα δέκα πράματα που κατάφερε το Global Sudud Flotilla
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Σούζη Παλαιοκώστα
O Bασίλης Ρόγγας, που ήταν μέλος του πληρώματος στο πλοίο Οξυγόνο του Global Sumud Flotilla, γράφει όσα κατάφερε ο στολίσκος που επιχείρησε, κόντρα σ’ όλες τις αντιξοότητες, να προσεγγίσει την πολιορκημένη Γάζα.
Ο μεγάλος Κοινωνικός Στόλος Αλληλεγγύης, το Global Sumud Flotilla, που προσπάθησε να προσεγγίσει την πολύπαθη Γάζα πριν λίγες ημέρες και τα πληρώματά του απήχθησαν από το κράτος του Ισραήλ λίγα μίλια πριν καταφέρουν να παραδώσουν την ανθρωπιστική βοήθεια που μετέφεραν, έχει περάσει στην ιστορία.
Το τέλος της εργασίας, του Χρήστου Χωμενίδη
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
Θα μου φαινόταν τουλάχιστον ανόητος ο εργοδότης που θα απασχολούσε κάποιον επί δεκατρείς συναπτές ώρες. Ακόμα κι αν το επέτρεπε ο νόμος. Είναι ηλίου φανερότερο ότι κανένας άνθρωπος δεν αντέχει να εργάζεται αποδοτικά από τα χαράματα ίσαμε το βράδυ – θα εξαντληθεί τελείως, πιθανότατα δε να καταλήξει λόγω κόπωσης επικίνδυνος για τον εαυτό του, ίσως και για άλλους.
Οι αγρότες το πάλαι; Οι βιομηχανικοί εργάτες στη βικτωριανή εποχή; Οι ταξιτζήδες, σήμερα, στην Αθήνα, που δυσανασχετούν ή που καυχιούνται ότι κάνουν διπλοβάρδια;
Έρευνα EU-SILC: Το κόστος ανατροφής παιδιών στην Ελλάδα βαθαίνει τη δημογραφική της κρίση
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
Γιώτα Τέσση. Το να μεγαλώνεις παιδιά στην Ελλάδα απαιτεί δυσανάλογα περισσότερα έξοδα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο ● Στη στέγαση, την ένδυση και τη διατροφή, που προκαλούν οικονομική ασφυξία, προστίθενται δαπάνες που οφείλονται στην ανεπάρκεια βρεφονηπιακών σταθμών, στις ξένες γλώσσες και στα φροντιστήρια Γάζα: Η πιο αβέβαιη συμφωνία στην ιστορία του Μεσανατολικού - Προβληματισμός για την απουσία εγγυήσεων για τα επόμενα στάδια της συμφωνίας, του Πάνου Χαρίτου
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Τόσο κράτησε ο τελευταίος πόλεμος στη Μέση Ανατολή. Δύο χρόνια και οκτώ ημέρες. Ή ίσως και 3.000 
χρόνια. Ανάλογα πως διαβάζεις την ιστορία της περιοχής και τι καταλαβαίνεις από αυτήν.
Ωστόσο ο πόλεμος τελείωσε. Δεν μένει πια εδώ. Για πολύ ή για λίγο, θα απαντηθεί από το χρόνο – αν και η Μέση Ανατολή έχει δώσει ικανά δείγματα γραφής στο παρελθόν, ώστε να κατανοείς το ευμετάβλητο του πεδίου και των δεδομένων.
Σε κάθε περίπτωση όμως ο πόλεμος σταμάτησε και την ευθύνη για αυτό φέρει ένα και μόνο πρόσωπο κι αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο. Ο Αμερικανός Πρόεδρος. Εκείνος που πριν από δυο εβδομάδες, πήρε το Μπέντζαμιν Νετανιάχου στο Οβάλ γραφείο και του περιέγραψε τη συμφωνία την οποία θα αποδεχθεί.
Γενικά για τις παραγραφές και o Βορίδης που πανηγυρίζει γιατί δεν υπάγεται σ'αυτές αλλά στο κατάπτυστο άρθρο 86, του Angelos Tsekeris , από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
???? Λοιπόν. Για να αναπτύξουμε το θέμα μας, πρέπει να θυμηθούμε λίγο τι συμβαίνει σχετικά με τις παραγραφές.
???? Έχουμε και λέμε:
???? Κοινοβουλευτική Περίοδος: Είναι η περίοδος λειτουργίας του κοινοβουλίου, ανάμεσα σε δύο εκλογές.
???? Η Κοινοβουλευτική Περίοδος χωρίζεται σε Συνόδους.
???? Την Δευτέρα 5 Οκτωβρίου λοιπόν ξεκίνησε η Γ’ Κοινοβουλευτική Σύνοδος της τρέχουσας Κοινοβουλευτικής Περιόδου.
???? Και αυτό είναι ορόσημο.
Παίζει τελικά να δολοφονήθηκε η Μαίρη Χρονοπούλου και να μην πέθανε από ατύχημα πριν δύο χρόνια, γι'αυτό και ξανανοίγει η υπόθεσή της
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ομάδα διαχείρισης
Η Μαίρη Χρονοπούλου βρέθηκε τραυματισμένη την 1η Οκτωβρίου 2023 στο πάτωμα του σπιτιού της στην Παιανία από την οικιακή της βοηθό. Πέντε ημέρες αργότερα κατέληξε στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός».
Στο σπίτι της δεν έγινε επιτόπια αυτοψία από ιατροδικαστή κατά τον χρόνο του συμβάντος, ούτε υπήρξε άμεση ειδοποίηση των Αρχών. Η πρώτη αυτοψία από την Ελληνική Αστυνομία πραγματοποιήθηκε στις 11 Οκτωβρίου, μέρες μετά τον αρχικό τραυματισμό και αρκετά μεγάλο διάστημα από τον θάνατό της.
Το brand Τσίπρας μετά το rebranding, της Ξένιας Κουναλάκη
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Ακούγοντας το μήνυμα του Αλέξη Τσίπρα με το οποίο συνόδευσε την παραίτησή του, αναρωτήθηκα ποιο ακριβώς είναι το rebranding και ποιο το νέο brand. Φράσεις-κλισέ («Ζητείται ελπίς», από το ομώνυμο βιβλίο με διηγήματα του Αντώνη Σαμαράκη που κυκλοφόρησε το 1954), αντισυστημισμός και απαξίωση της Βουλής («δημοκρατικά απογυμνωμένη με ευθύνη της πλειοψηφίας»), λαϊκισμός («δύναμη του λαϊκού κινήματος που παλεύει συλλογικά για κοινωνική δικαιοσύνη») και αρχηγισμός με τα όλα του (όλο το διάγγελμα είναι σε πρώτο πρόσωπο), η ρητορική του αναδίδει οσμή δεκαετίας ’80, ανακύκλωση vintage ανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ. «Αυτό ξέρει, αυτό εμπιστεύεται», για να παραφράσω μια σχεδόν συνομήλικη διαφήμιση.
Καύση Απορριμμάτων: Η κυβέρνηση σπρώχνει τη χώρα σε περιβαλλοντική παγίδα που θα πιαστούν όλοι και θα την πληρώσει ο κόσμος, του Γιώργου Ιωακειμίδη
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Την ερχόμενη Τέταρτη, 8 Οκτωβρίου, το Περιφεριακό Συμβούλιο Αττικής συνεδριάζει με μοναδικό θέμα τη Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) για τις σχεδιαζόμενες 6 μονάδες καύσης απορριμμάτων σε όλη την χώρα.Πως απόκτησα ταξική συνείδηση: μια αληθινή ροκ ιστορία
Επιλέγων ή Συντάκτης Γιώργος Μεριζιώτης
Πως εγώ ο ροκάς απόκτησα ταξική συνείδηση: Μια αληθινή ιστορία
Επιμέλεια δημοσίευσης- προλογικό Γιώργος Μεριζιώτης
Προλογικό:
Οι περισσότεροι /ες θα έχετε, ακούσει ιδιαίτερα από ηλικιωμένα άτομα όταν κάνετε κριτική στο σύστημα, να σας λένε «τι να κάνουμε παιδάκι μου, έτσι τα βρήκαμε». Το έτσι τα βρήκαμε περνάει με έναν διαμπερές διαχρονικό τρόπο όλες τις γενιές, το ταξικό, εκμεταλλευτικό σύστημα (σήμερα λέγεται ακόμα καπιταλιστικό) φαντάζει στην συνείδηση των εκμεταλλευόμενων ανθρώπων αιώνιο και ακλόνητο, γιατί «έτσι τα βρήκαμε». [1]
Οι περισσότεροι/ες εργαζόμενοι αν και έχουν μια βιωμένη συνείδηση της εκμετάλλευσης τους μέσα απο την μισθωτή δουλεία – εργασία τους, αδυνατούν ή φοβούνται να περάσουν σε φάση να διεκδικήσουν συλλογικά καλύτερες αμοιβές και εργασιακές συνθήκες, πόσο μάλλον να αμφισβητήσουν αυτή την εκμετάλλευση, να εξεγερθούν και να επαναστατήσουν εναντίον της.
Η ταξική συνείδηση των από τα κάτω είναι πάντα το ζητούμενο για αυτούς/ες που δρουν ενάντια στο εκμεταλλευτικό σύστημα, οι από τα πάνω, οι ελίτ δεν έχουν ζητούμενα έχουν πάντα ακλόνητη ταξική συνείδηση και συνειδησιακά παγιωμένα τα συμφέροντα τους.
Τι χώρα είναι αυτή, ναι, τι χώρα είναι αυτή που ζούμε;
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Παναγιώτης Μενέγος. Η επίσκεψη της Λάουρα Κοβέσι, η απεργία πείνας του Πάνου Ρούτσι στο Σύνταγμα και η διεθνής πειρατεία στον στολίσκο για τη Γάζα μας δίνουν την απάντηση.
Τι χώρα είναι αυτή, που πανηγυρίζει για το «ξύλο» που έδωσε η ευρωπαία εισαγγελέας, Λάουρα Κοβέσι;
Η επίσκεψη της Κοβέσι στην Αθήνα, παρότι υποτιμήθηκε/σχεδόν αποσιωπήθηκε από μεγάλη μερίδα του Τύπου, αναμενόταν με υπερηρωικές προσδοκίες: κάτι σαν τη ρουμάνα Catwoman που έρχεται να σώσει την Ελλάδα/Γκόθαμ Σίτι από την εκτεταμένη και διαβρωτική διαφθορά. Είναι τέτοια η απαξίωση της ελληνικής δικαιοσύνης στα μάτια της ελληνικής κοινωνίας, γίνεται όλο και πιο αμετακίνητη η πεποίθηση ότι η εκτελεστική εξουσία χειραγωγεί πλήρως τη δικαστική