Οικονομία κάνε και πέστα μας λιανά (88)
Όταν η οικονομία γίνεται κοσμονομία, η πολιτική από οικοδεσπότης γίνεται μπάτλερ.
Φαύλος κύκλος, του Κώστα Καλλίτση
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Tα θηριώδη δημοσιονομικά υπερπλεονάσματα παρουσιάζονται ως δικαίωση της οικονομικής πολιτικής, ως τρανή απόδειξη ότι η οικονομία πάει καλά, κι έτσι δημιουργείται η δυνατότητα στήριξης των πιο ευάλωτων νοικοκυριών. Δεν είναι αλήθεια.
Υποχρέωση της Ελλάδας είναι η παραγωγή συγκεκριμένων δημοσιονομικών πλεονασμάτων, ώστε να αποπληρώνουμε το δημόσιο χρέος. Τα υπερπλεονάσματα είχαν νόημα το 2016-18, στην προσπάθεια εξόδου από τα μνημόνια: Ο βασικός λόγος ήταν ότι οι αγορές δεν πίστευαν ότι μπορούμε να διατηρούμε πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 3,5% του ΑΕΠ – μάλιστα το ΔΝΤ ισχυριζόταν ότι δεν μπορούμε να επιτύχουμε ούτε 1,5%. Οι αγορές πείστηκαν ότι η χώρα είναι αξιόπιστη χάρη στα υπερπλεονάσματα.
Γιατί τα νοίκια και η ακρίβεια παίζουν σημαντικό ρόλο στο να φτωχαίνει ένας εργαζόμενος; / βίντεο + Δυσβάστακτο το «κεραμίδι» για τα ελληνικά νοικοκυριά
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ράνια Ροκιά
Ο πανεπιστημιακός Σταύρος Σπυρέλλης, που έχει χαρτογραφήσει πλήρως την αθηναϊκή πρωτεύουσα ως κύριος ερευνητής στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ), με γνωστικό αντικείμενο την Κοινωνική Αστική Γεωγραφία, και μέλος του Εργαστηρίου Κοινωνικών Μετασχηματισμών του Αστικού Χώρου (LaSTcity) του Ινστιτούτου Κοινωνικών Ερευνών, αναλύει στην Τίνα Μανδηλαρά τα πολλαπλά αίτια της ακρίβειας στο κέντρο της πόλης εξαιτίας της αύξησης των ενοικίων.
Εξηγεί τι ακριβώς συνέβη με την ιδιοκατοίκηση και πώς ακριβώς η πολυκατοικία, από κοινωνικό αγαθό, μετατράπηκε σε επενδυτική ευκαιρία, πώς από ένα αποθετήριο, που έσωσε την Αθήνα σε δύσκολες εποχές, καταλήξαμε στα επενδυτικά παιχνίδια και στην κερδοσκοπία.
«Για μένα σημαντικό ρόλο για την ακρίβεια στις αντικειμενικές αξίες έπαιξε η Golden Visa. Είναι κάτι που δεν μπορούμε να χαρτογραφήσουμε. Έχω ζητήσει τα δεδομένα. Ρώτησα πότε θα μπορούσαμε να τα έχουμε, γιατί είναι προσωπικά, αλλά δεν πήρα απάντηση.
Στην Ελλάδα η εργασία αντιμετωπίζεται ως επαχθές κόστος, του καθηγητή Γιάννη Κουζή και του δημοσιογράφου Θανάση Καμπαγιάννη, από το fb /βίντεο
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Το μεγάλο ερώτημα της τελευταίας εξαετίας, σε συνθήκες ανάπτυξης του ΑΕΠ, είναι αυτό: γιατί το 2019 τα εισοδήματα από κέρδη ήταν μεγαλύτερα από αυτά της εργασίας κατά 21,3 δισ. ευρώ, ενώ το 2024 τα κέρδη ήταν κατά 36,1 δισ. ευρώ μεγαλύτερα από τα εισοδήματα της εργασίας;
Η διαφορά με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (όχι με τον σοσιαλισμό!...) βγάζει μάτι: Τα εισοδήματα της εργασίας συμμετέχουν στο ΑΕΠ με 83 δισ. και τα κέρδη με 119 δισ. Αν ίσχυε ο μέσος όρος της Ε.Ε., η εργασία θα συμμετείχε με 114 δισ. (+31 δισ.) και τα κέρδη με 97 δισ. (-22 δισ.). Πώς έγινε αυτό;
Η ελληνική οικονομία αναπτύσσεται αλλά χωρίς τους εργαζόμενους
Επιλέγων ή Συντάκτης Τρύφων Μπεκετιάδης
Ιωάννα Λιούτα. Οι φοροελαφρύνσεις στις επιχειρήσεις, η μείωση του φόρου μερισμάτων και η απουσία προοδευτικής φορολογικής κλίμακας συνέβαλαν στη διεύρυνση των ανισοτήτων.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, το ανώτερο 20% των νοικοκυριών στην Ελλάδα κατέχει πλέον πάνω από το 45% του συνολικού εισοδήματος, ενώ το κατώτερο 20% περιορίζεται σε λιγότερο από 6%
Η Ετήσια Εκθεση 2025 του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ (ΙΝΕ ΓΣΕΕ) ήρθε να διαλύσει το κυβερνητικό αφήγημα περί «δίκαιης ανάπτυξης» και «βελτίωσης του διαθέσιμου εισοδήματος». Τα στοιχεία είναι αποστομωτικά.
Ποιοι έχουν το άγχος της ΔΕΘ κι αυτό δουλεύει υπέρ του κόσμου; Του Κώστα Καλλίτση
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
Ενόψει της ανακοίνωσης στην 89η ΔΕΘ των κυβερνητικών μέτρων που επί μήνες σχεδιάζονται, δύο εκτιμήσεις μπορούν να γίνουν εκ προοιμίου με ασφάλεια.
Μία, ότι τα μέτρα δεν συνιστούν διανομή καρπών μιας επιτυχούς οικονομικής πολιτικής, αλλά είναι απότοκα άγχους για τη διατήρηση της εξουσίας. Μέσα στην 6ετία μοιράστηκαν με χαλαρά κριτήρια απίστευτα λεφτά (περίπου 60 δισ. ευρώ) με αφορμή πανδημία και ενεργειακή κρίση και εισέρρευσαν πρωτοφανούς ύψους ευρωπαϊκοί πόροι από το ΤΑΑ, το ΕΣΠΑ και τη νέα ΚΑΠ,
Το συνεχόμενο 13ωρο που θα μπορεί να δουλέψει ένας εργαζόμενος στον ίδιο εργοδότη μήπως εμπνέεται από τον Μεσαίωνα; Κυκλοθυμικός, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
Σύμφωνα με το νέο εργασιακό νομοσχέδιο που θα έρθει στην Βουλή μέσα στο φθινόπωρο, ένας εργαζόμενος μπορεί να δουλέψει στον ίδιο εργοδότη έως και 13 ώρες… Το ωραίο είναι πως όπως αναφέρει το νομοσχέδιο “Το να εργαστεί ο εργαζόμενος σε υπερωριακή απασχόληση (δηλ. την 10η έως την 13η ώρα σε μία ημέρα) απαιτεί την συναίνεσή του. Ο εργαζόμενος προστατεύεται ρητά από την απόλυση σε περίπτωση που αρνηθεί να εργαστεί υπερωριακά.”
Με απλά λόγια, δουλεύεις εσύ στον κυρ-Μήτσο και έρχεται ο κυρ-Μήτσος και σου λέει “Δεν βγαίνουμε, πολλή η δουλειά, πού να τρέχω να προσλάβω άτομο, έχεις και εσύ ανάγκη τα λεφτά, σου έχω μια πρόταση που δεν μπορείς να αρνηθείς! Θέλω για κανά μήνα να δουλεύεις 13 ώρες κάθε μέρα!” Θα πας εσύ και θα του πεις “Όχι κυρ Μήτσο έχω και ζωή, δεν βγαίνει 13 ώρες, δεν συμφωνώ”. Σύμφωνα λοιπόν με το υπουργείο Εργασίας, ο κυρ Μήτσος θα υποχρεωθεί να σου πει “OK, καλή καρδιά μωρέ! Συγγνώμη κιόλας που σε αναστάτωσα”
Αν στεναχωρηθούν εργαζόμενοι πλήρους απασχόλησης όταν μάθουν την αλήθεια για την αγοραστική δύναμη του μέσου ετήσιου μισθού τους στο πλαίσιο της Ε.Ε, τότε δε θα 'ναι αυτή η γνώση μια καλή αρχή για να ξεκινήσει να αλλάζει η οικονομική τους κατάσταση;
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Σ.Δ Ένα εκρηκτικό κοκτέιλ: Αγοραστική δύναμη μισθού στον πάτο της ΕΕ και ενοίκια που σπάνε ρεκόρ. Και ποιος ευθύνεται κατά κύριο λόγο γι'αυτήν την άθλια κατάσταση για τους εργαζομένους σ'αυτήν την χώρα αν όχι η κυβέρνηση; Το θέμα των εργαζομένων όμως είναι ποιοι θα την αλλάξουν προς το καλύτερο; Ίσως μπορεί να παίξει θετικό ρόλο αν όσο περισσότεροι εργαζόμενοι και συνταξιούχοι δουν αυτόν τον πίνακα.
Ρεπορτάζ. Στην τελευταία θέση της ΕΕ, κάτω και από την Βουλγαρία, έχει υποχωρήσει η αγοραστική δύναμη του μέσου ετήσιου προσαρμοσμένου μισθού πλήρους απασχόλησης στην Ελλάδα με την χώρα μας να καταγράφει μια ακόμα αρνητική πρωτιά σε μια περίοδο που ακρίβεια και στεγαστική κρίση χτυπούν δυνατά «καμπανάκια».
Σχεδόν βέβαια η νέα παράταση για τη σύνδεση των ταμειακών μηχανών με τα POS
Επιλέγων ή Συντάκτης Τρύφων Μπεκετιάδης
Aνοιχτό είναι το θέμα της νέας παράτασης για την εγκατάσταση και σύνδεση των ταμειακών μηχανών με τα POS, καθώς ο χρόνος τελείωσε την Κυριακή και τα εμπόδια στην αγορά παραμένουν ανυπέρβλητα. Σύμφωνα με το ΥΠΟΙΚ στο 85% η αναβάθμιση των συστημάτων POS-ταμειακών.
Το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και η ΑΑΔΕ διατείνονται ότι δεν θα χορηγηθεί νέα παράταση, αλλά και μόνο το γεγονός ότι εστάλησαν email σε πάνω από 136.000 επιχειρήσεις για να επισπεύσουν τη διαδικασία, σημαίνει ότι είναι τόσες (πάνω από 136.000) και οι όλες οι εκκρεμότητες.
Φθηνή, φθηνότερη εργασία, του Κώστα Καλλίτση
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Ποιο είναι ένα βασικό κριτήριο επιτυχίας μιας οικονομίας; Αν δημιουργεί αρκετές καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας, που να καθιστούν προσιτό ένα ικανοποιητικό βιοτικό επίπεδο. Η ελληνική οικονομία δεν δημιουργεί παρά λίγες. Η μια πλευρά αυτού του νομίσματος είναι ότι δεκάδες χιλιάδες καταρτισμένοι άνθρωποι 30-40 ετών, με υψηλά προσόντα, πολύ καλές σπουδές, μεταπτυχιακά/διδακτορικά διπλώματα, εργάζονται με μισθούς πείνας στον ιδιωτικό τομέα, σε πανεπιστήμια, νοσοκομεία και αλλού. Η άλλη πλευρά, είναι ότι εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις (όχι μόνο ανειδίκευτης αλλά και ειδικευμένης) εργασίας σε κλάδους όπως κατασκευές, τουρισμός, αγροτική παραγωγή ή/και σύγχρονες υπηρεσίες, δεν βρίσκουν μισθωτούς και απομένουν να προσβλέπουν σε μετανάστες από φτωχότερες χώρες.
Η εταιρική απληστία εκτόξευσε τον πληθωρισμό και οι εκλεγμένοι κυβερνώντες μα εντελώς πέρα βρέχει αυτά τα χρόνια
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Σ.Δ. Διαβάζοντας αυτό το άρθρο του Μπάμπη Μιχάλη έμαθα κάτι που το θεωρούσα σχεδόν βέβαιο, ότι δηλαδή οι τραπεζίτες και τα οικονομικά επιτελεία των κυβερνήσεων δεν έκαναν οτιδήποτε για να φρενάρουν τα υπερκέρδη κάποιων εταιριών, αυτών που θεωρούνται υπεύθυνες για την φωτιά που έβαλε στον κόσμο ο πληθωρισμός της απληστίας. Και έμαθα τα φανερά υπερκέρδη της κάθε μιας από αυτές της ολιγομονοπωλιακές εταιρείες, που συνολικά κέρδισαν το 2022 επιπλέον 4 τρισ. ευρώ. Σ'αυτά τα κέρδη ζητούν οι ερευνητές αυτής της ιστορίας να επιβληθούν φόροι και να παρθούν μέτρα προστασίας της αγοράς και άρα και των καταναλωτών από την ανεξέλεγχτη δράση τους.
Μ.Μ. Αναλύοντας τα αποτελέσματα 1.350 εισηγμένων εταιρειών σε μεγάλα χρηματιστήρια η έκθεση των IPPR και Common Wealth διαπίστωσε ότι εκτός των πετρελαϊκών και εταιρειών του αγροτοδιατροφικού τομέα, οι εταιρείες του τομέα της υψηλής τεχνολογίας, των τηλεπικοινωνιών και του τραπεζικού τομέα αύξησαν σημαντικά τα περιθώρια κέρδους τους.