Είσοδος χρήστη   

Εγγραφή στο newsletter  

Επικοινωνία: stagona4u@gmail.com

Πέμπτη, 08 Νοεμβρίου 2018 19:12

Έξι ποιήματα της Ειρήνης Ρηνιώτη, από τη συλλογή της ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΜΟΝΟ

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

lakis58ΑΝΤΙΖΗΛΙΑ

 

Φοβόμουν ότι αν ερχόσουν

θα μ'εγκατέλειπε η ποίηση

γιατί έχω ανάγκη να μοιράζομαι μαζί της το κρεβάτι μου

ακουμπώντας στις γάμπες της τα παγωμένα μου πόδια

 

Τώρα καθώς αγγίζω με τα χείλη τον λαιμό σου

νιώθω πως στην ανάσα σου ανθίζει ο στίχος

 

 

Είναι οργασμός της ποίησης 

σπασμός κι αφανισμός

κάθε φιλί στο στόμα

 

ΑΛΩΣ

 

Όσοι αγαπάμε είναι εδώ

 

Ξαπλώνουν στο κρεβάτι μας 

κάθονται στο τραπέζι μας

πίνουν απ'το ποτήρι μας 

μιλούν με τη φωνή μας

ας είναι τα παπούτσια τους λιωμένα 

η φτέρνα ένα με τη γη

η σάρκα φαγωμένη

 

Αυτές οι κόγχες που κοιτάς άλλοτε ήταν μάτια

με βλέφαρα σκιερά πυκνών δασών

ανέμεσα στα πόδια τους ένα κοπάδι δέντρα

ακροβατούσε στο γκρεμό

σμήνος πουλιών, σαΐτες

 

Δες, φωσφορίζουν μες τις χούφτες μας 

τα δόντια των νεκρών χαμογελώντας

 

ΠΕΝΤΟΒΟΛΑ

 

Ο θάνατος παίζει έξω από την πόρτα μας

 

Τινάζει το χέρι

αναποδογυρίζει την παλάμη

κι όποιον πέφτει τον ταΐζει στη γη

 

Κάποτε γλίστρησα μέσα από τα δάκτυλά του

κι άνοιξε αερόστατο η αγάπη πριν γειωθώ

 

ΕΚΠΤΩΣΗ

 

Ο άνθρωπος στο κέντρο της εικόνας 

μπορεί να είναι δείγμα των καιρών

Εγκλωβισμένος μέσα στην κορνίζα

σαν σύμβολο προβάλλει τη ζωή του

 

Η όψη του αλλάζει κάθε μέρα

Τα σύννεφα σκεπάζουν το μυαλό

Έγινε αίλουρος σκιών και δεν το ξέρει

 

Την πιάνεις τη σκουριά πάνω στο δέρμα;

Αισθάνεσαι τη στάχτη μες τα μάτια; 

 

ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ

 

Έχω ένα πατρικό φτιαγμένο από σπίρτα

 

Ο πατέρας 

δούλεψε σκληρά για να τα μαζέψει ένα ένα

Η μάνα

τα έκτισε με υπομονή στερεώνοντάς τα στο κενό

 

Είναι επικίνδυνο να παίζεις με τα σπίρτα, έλεγαν

ενώ τάιζαν τη φωτιά

 

Τότε είναι που άρχισα να γράφω ποιήματα

 

ΚΥΚΛΟΣ

 

Θέλω να σου χαρίσω έναν κύκλο

 

Στην περιφέρειά του να πατάς

για να κοιτάς ταυτόχρονα 

τον μέσα κι έξω κόσμο

 

Αν λαχταρήσεις τη φωτιά, κάνε τον κύκλο ήλιο

Αν επιλέξεις μοναξιά, Σελήνη ονόμασέ τον

Αν θέλεις να στείλεις μήνυμα, χειρίσου τον σαν σφαίρα

Αν πόθο νιώσεις, κράτα τον στα δόντια σου σαν ρώγα

 

Αν προτιμάς αφανισμό, δέσε τον στο λαιμό σου

 

Τα ποιήματα αυτά είναι από τη συλλογή ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΜΟΝΟ, Άγρα, 2016, που μου τη δώρισε η φίλη μου Καίτη Κ. Η συλλογή αυτή βραβεύτηκε το 2017 από την Ακαδημία Αθηνών, με το βραβείο Αικατερίνης Σταθοπούλου, ως μία από τις καλύτερες συλλογές της τελευταίας τριετίας. 

riniothΗ Ειρήνη Ρηνιώτη γεννήθηκε το 1964 στην Αθήνα. Σπούδασε στη Σχολή Ανθρωπιστικών Σπουδών του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου στο Τμήμα "Σπουδές στον Ελληνικό Πολιτισμό". Μεταπτυχιακές σπουδές στο Μ.Π.Σ "Δημιουργική Γραφή" του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου. 
Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων, του Κύκλου Ποιητών και του Ελληνικού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου ως ηθοποιός. 
Έχει γράψει εννέα ποιητικές συλλογές. Ποιήματά της περιέχονται σε ανθολογίες, έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά και στα γερμανικά,κάποια μελοποιήθηκαν από τον Θάνο Μικρούτσικο και τον Μάνο Αβαράκη.

Μαζί με τον Αλέξανδρο Στεφανίδη είναι οι συντονιστές των Λεσχών Ανάγνωσης του Δήμου Νίκαιας - Ρέντη. 

Περισσότερα για τα έργα της, http://www.biblionet.gr 

 

 

 

 

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 09 Νοεμβρίου 2018 11:05
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση