Όπως αναφέρει η συγκεκριμένη δημοσκόπηση του Κυβερνητικού Ινστιτούτου Οικονομικής Έρευνας (IPEA), το 65,1% των 3.810 προσώπων και των δύο φύλων που ερωτήθηκαν, συμφώνησαν με την εξής πρόταση: «Οι γυναίκες οι οποίες φορούν ρούχα που αφήνουν να φανεί το σώμα τους, αξίζουν το βιασμό»                                                              Επιπλέον, το  58,5% των ερωτηθέντων θεωρούν πως, «Αν οι γυναίκες συμπεριφέρονταν καλύτερα, θα υπήρχαν λιγότεροι βιασμοί».

Η δημοσίευση αυτής της δημοσκόπησης έχει προκαλέσει αρκετές αντιδράσεις τόσο από πολίτες, όσο και από ακτιβιστές, οι οποίοι καταδίκασαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το γεγονός ότι αποδίδεται στη γυναίκα η ευθύνη για τη σεξουαλική βία που η ίδια υφίσταται.

Η Ρούσεφ έγραψε χαρακτηριστικά στο προσωπικό της λογαριασμό στο Twitter πως η μελέτη αποδεικνύει ότι: «Η βραζιλιάνικη κοινωνία έχει πολύ δρόμο να κάνει και κάλεσε την κυβέρνηση και την κοινωνία να εργασθούν μαζί εναντίον της βίας κατά των γυναικών».

Παράλληλα, η φεμινίστρια δημοσιογράφος Νανά Κεϊρόζ οργάνωσε μια ηλεκτρονική διαδήλωση στο Facebook καλώντας τις γυναίκες να ανεβάσουν φωτογραφίες τους στις οποίες να φορούν λίγα ρούχα, με το σύνθημα «Δεν αξίζω να με βιάσουν», ενώ συνεχίζει λέγοντας: «Το πιο εντυπωσιακό είναι ότι επιτρέπεται να γδύνεσαι στη διάρκεια του καρναβαλιού, αλλά όχι στην πραγματική ζωή».

Στην ουσία αυτό που μπορούν και λένε οι περισσότεροι άντρες είναι, ότι αν εσύ γυναίκα φανερώνεις το σώμα σου, το ξέρεις ότι εμάς μας ανάβεις κι αυτό που ακολουθεί συνήθως είναι να μένουμε με την πούτσ στο χέρι. Υποφέρουμε δηλαδή μωρή τσούλα από τα παιχνίδια σου, άρα πρέπει να τιμωρηθείς. Και ποια τιμωρία είναι η πιο σωστή για τα ξώκολα; Αυτή που θα μας σβήσει την κάψα, απαντάει η αγοραία αρσενική λογική. Άρα βιασμός, όχι για να φχαριστηθώ, λέει κατά βάθος ο μάτσο άντρας, αλλά για να σε κάνω να σκεφτείς αν μου αξίζει να με προκαλείς και να παίζεις μαζί μου. Ο καθείς και τα όπλα του. Που βεβαίως αυτή η αρσενική λογική έχει πολλούς πιστούς ανά τον κόσμο. Γιατί νομίζετε οι μουσουλμάνοι σαβανώνουν τις γυναίκες τους; Για να μην γίνονται έπαθλο και αιτία συγκρούσεων στον ανδρικό πληθυσμό. Χωρίς φυσικά να είναι και σ'αυτούς όλα μέλι γάλα. Διότι στους μουσουλμάνοους δε δουλεύει το ένστικτο εξ αιτίας ενός άμεσου ερεθισμού. Αυτή όμως που της βγαίνει η γλώσσα έξω είναι η φαντασία που ωθείται από τον γυμνό αστράγαλο να φανταστεί τη γυμνότητα όλου του σώματος. Γι'αυτό τα πάθη σ'αυτούς τους λαούς όπου το σμίξιμο ξεροψήνεται στο μυαλό είναι πιο έντονα;

Μια διαφορά που έχει νόημα να μην κάνουμε ότι δεν τη βλέπουμε, είναι η αδυναμία να συμβεί το αντίθετο σε όλες αυτές τις καταστάσεις. Γυναίκες δηλαδή, που να "αναγκάζουν" τους άντρες να κυκλοφορούν φασκιωμένους. Ή γυναίκες, που θα απαντούν στην ερώτηση της βραζιλιάνικης έρευνας, λέγοντας ότι άντρες που φορούν ρούχα που αφήνουν να φανεί το σώμα τους, αξίζουν το βιασμό. Νομίζω επίσης πως μια καλή ερώτηση είναι το πως γίνεται και στους μουσουλμάνους η πατριαρχία αντέχει και εξακολουθεί να μην τραβάει μεγάλα ζόρια, ενώ στη χριστιανική δύση ο λευκός άντρας τους δύο τελευταίους αιώνες αποδέχεται τον περιορισμό των προνομίων του από τις μαχητικές γυναίκες. Κάτι παρόμοιο μ'αυτό που συμβαίνει τον τελευταίο αιώνα στη δύση, δεν έχει ξανασυμβεί ποτέ στην ιστορία του ανθρώπου, στην κλίμακα και στην ένταση που συμβαίνει σήμερα. Αναρωτιέμαι όμως αν όλες αυτές οι κατακτήσεις των γυναικών, τόσο σε θεσμικό επίπεδο, όσο και στην πραγματική τους ζωή, φέρνει πιο κοντά σε μια χαρμόσυνη πληρότητα τα ζευγάρια του δυτικού κόσμου. Ή μένει ακόμα πολλά να γίνουν. Όπως ας πούμε, ότι ενώ τα αρσενικά και θηλυκά που μεγαλώνουν στις καταναλωτικές κοινωνίες έχουν τα ίδια δικαιώματα στον να απολαύσουν τα προϊόντα που κυκλοφορούν στις αγορές, άραγε έχουν και τις ίδιες ευκαιρίες και δυνατότητες στο να ανακαλύψουν ή και να επινοήσουν ακόμα την ταυτότητά τους και να βιώσουν έτσι ισότιμα τις αλήθειες τους; Αλλά για ποια ισότητα μιλάμε όταν η κυρίαρχη υποσυνείδητη τάση των θηλυκών είναι να τραβούν με την εμφάνισή τους την προσοχή; Μια προσοχή που στις θερμόαιμες κοινωνίες ανοίγει τις πύλες της κολάσεως, οπότε επειδή ο βιασμός είναι επώδυνος και παράνομος, όπου φύγει φύγει ο άντρας ο Βραζιλιάνος. Γι'αυτό άλλοι κάνουν μαγικά στα γήπεδα ή κρύβονται στις εξέδρες, άλλοι υπερεκτείθονται στα καρναβάλια για να γίνουν άτρωτοι στην πρόκληση, άλλοι θάβονται στις φαβέλες ή εξαφανίζονται στην Αμαζονία κι άλλοι τρέχουν με χίλια προκαλώντας τον θάνατό τους. Ή μήπως δεν είναι έτσι;                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    Ας δούμε και τι λέει ένας της lifo, που ένα από τα βίτσια που έχει το περιοδικό αυτό είναι να εντοπίζει τις προκαταλήψεις μας και να μας τις τρίβει στη μούρη.                                                                                                                                                                              

Η ίδια η πατριαρχική κοινωνία που μετατρέπει τις γυναίκες σε σεξουαλικά αντικείμενα - ωθώντας τες να ντύνονται σέξι για να παίζουν το ρόλο τους και να αρέσουν στους άντρες -, κατόπιν τις κατηγορεί κιόλας, ότι πήγαιναν γυρεύοντας. Σχιζοφρένεια.    Τέλος πάντων, ήταν ένα σχόλιο της Πενταγιώτισσας (με αποσπάσματα από το σάιτ Rape Crisis), που νομίζω ότι απέδειξε ότι όλα αυτά είναι σαχλαμάρες.  Κάνω μια πρόχειρη μετάφραση, έτσι για να ξέρουμε τι λέμε.  . . . Οι δύο συνηθέστεροι μύθοι για το βιασμό και η αλήθεια.  

Μύθος #1:  Οι γυναίκες που πέφτουν θύματα σεξουαλικής κακοποίησης "πήγαιναν γυρεύοντας" εξαιτίας του τρόπου που ντύνονται ή φέρονται, ενώ βιάζονται μόνο νέες (σέξι) γυναίκες.     

Η Αλήθεια: Πολλές γυναίκες αφήνονται να πιστέψουν ότι αν δεν ανήκουν σε μια συγκεκριμένη κατηγορία είναι "ασφαλείες" απ' το βιασμό. Όμως γυναίκες και κορίτσια όλων των ηλικιών, κοινωνικών τάξεων, πολιτισμών, σεξουαλικότητας, φυλής και θρησκείας βιάζονται. Το αν είναι ελκυστικές έχει ελάχιστη σημασία. Οι έρευνες δείχνουν ότι υπάρχει μεγάλη 'ποικιλία' στο πώς ντύνονται ή φέρονται οι γυναίκες που γίνονται στόχοι βιαστών [άρα, όχι, το προκλητικό ντύσιμο δεν παίζει κάποιο ρόλο.] Οι βιαστές επιλέγουν γυναίκες με βάση το πόσο ευάλωτες είναι, και όχι με βάση την εξωτερική τους εμφάνιση.   

Μύθος #2 Η καλύτερη συμβουλή για να προστατευτείτε: Μη βγαίνετε ποτέ έξω μόνες. Οι γυναίκες συνήθως πέφτουν θύματα βιασμού έξω, σε σκοτεινά σοκάκια, αργα τη νύχτα. 

Η Αλήθεια: Κι όμως, μόλις το 9% των βιασμών γίνονται από "ξένους". Οι γυναίκες βιάζονται στα σπίτια τους και στους χώρους εργασίας τους, σε μέρη δηλαδή που θα κάνουν τυχόν καταγγελίες τους πολύ πιο σπάνιες αλλά και λιγότερο πιστευτές. Αυτός ο μύθος (ξένοι, έξω, σε μόνες γυναίκες, με προκλητικό ντύσιμο) χρησιμοποιείται και για να ελέγχει τις κινήσεις των γυναικών, και περιορίζει την ελευθερία τους, πετώντας το μπαλάκι σ' αυτές. Κι ομως, το 90% των βιασμών γίνονται από πρόσωπα του συγγενικού ή ευρύτερου περιβάλλοντος των γυναικών.