Δοκίμιο - στοχασμοί

Δοκίμιο - στοχασμοί (197)

dimker62Ο/Η/ΤΟ παρουσιάζει ένα σύνολο από εκδηλώσεις με ξεχωριστή αισθητική και φαντασία, προσφέροντας σε μικρούς και μεγάλους μας ένα ψυχαγωγικό πρόγραμμα που θα ικανοποιεί τις ανάγκες και τις επιθυμίες τους.

Αν ας πούμε την παραπάνω πρόταση την έγραφε/έλεγε μία εταιρεία που οργανώνει καλλιτεχνικές εκδηλώσεις ή ένας θεατρικός οργανισμός, ακόμα και δημόσιος, τότε είναι βέβαιο ότι ιδιαίτερο πρόβλημα δεν θα μου προκαλούσε. Εντάξει, θα με απωθούσε αυτή η αντίληψη, αλλά μέχρι εκεί.

fba331.Τα γηρατειά δεν είναι παρά μια έντιμη συμφωνία μοναξιάς.

(Gabriel García Márquez)

2.Το να γερνάς είναι σαν να σκαρφαλώνεις ένα μεγάλο βουνό:

καθώς ανεβαίνουμε, μειώνονται οι δυνάμεις,

αλλά το βλέμμα γίνεται πιο ελεύθερο,

το ευρύτερο και καθαρότερο όραμα.

(Ίνγκμαρ Μπέργκμαν)

fba31Σας ευχόμαστε από τα βάθη fba30

της σταγονίσιας καρδιάς μας

να καταφέρετε,

με τη βοήθεια της περιρρέουσας

των γύρω συνανθρώπων σας 

και της τύχης,

να γίνουν πραγματικότητα

όλα όσα ποθείτε,

ονειρεύεσθε ξύπνιοι και στον ύπνο σας

και νιώθετε ότι τα έχετε μεγάλη ανάγκη. 

Παρασκευή, 20 Δεκεμβρίου 2024 17:55

Ό,τι σε ενοχλεί, λέει κάτι για σένα

Επιλέγουσα ή Συντάκτρια

 

olafaq54Κάτια Πολυχρόνη. Αν ό,τι μας ενοχλεί λέει κάτι για εμάς τους ίδιους, τότε ο συνάδελφος που μασάει δυνατά στο γραφείο μάλλον μας θυμίζει ότι πρέπει να κόψουμε τα πατατάκια βραδιάτικα.

Σύμφωνα με τον ψυχίατρο, ψυχαναλυτή και αναλυτικό ψυχολόγο Καρλ Γιουνγκ, οι ενοχλήσεις μας και ό,τι πιθανόν μπορεί να μας απορρίπτει στους άλλους είναι στην πραγματικότητα προβολές των δικών μας άλυτων θεμάτων, φόβων και ανασφαλειών. Αυτή η παρατήρηση, αν τη δούμε από την οπτική της αυτογνωσίας, μπορεί να μας προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες για τον εαυτό μας.

fba22Μια παράδοση των Χριστουγέννων που κράταγε ως πριν έναν αιώνα στους πιο δασωμένους οικισμούς της Θεσσαλίας είναι το ξέθαμα των λογγάρων. Οι λογγάρες (ή λογγάρια, όπως τα έλεγαν στο Πήλιο) ήταν χοντρές ξύλινες πλάκες (συνήθως από πουρνάρι, οξιά ή ίταμο φυτρωμένο πάνω σε τάφο) σε σχήμα και μέγεθος θρησκευτικής εικόνας. Με το που έμπαινε ο νέος χρόνος, όλοι οι χωριανοί, από τα μικρότερα παιδιά που μετά βίας μπορούσαν να μιλήσουν μέχρι τους πιο κυρτωμένους γέροντες που άκουγαν νυχθημερόν το κάλεσμα του χάρου, έπαιρναν μια απ’ αυτές (οι ενήλικες έκοβαν κι ετοίμαζαν αυτές που αναλογούσαν στα παιδιά και στους ανήμπορους) και την άφηναν κάπου στο δάσος, σε σημείο που να θυμούνται – σε μια κουφάλα δέντρου, στη διχάλα ενός γερού κλαδιού ή καταμεσής κάποιας παρατημένης φωλιάς αποδημητικού πουλιού, ανάμεσα σε δυο γερά κοτρόνια ή στον πυθμένα μιας ξεπαγιασμένης γούρνας, απομεινάρι από το πέρασμα κάποιου γιγάντιου θεριού.

Τρίτη, 10 Δεκεμβρίου 2024 22:32

Πέταξαν τ’ αηδόνια, έμεινε ο θησαυρός

Επιλέγων ή Συντάκτης

kathimerini99Μάρω Βασιλειάδου. Τρεις άνθρωποι των γραμμάτων γράφουν για τον Η. Χ. Παπαδημητρακόπουλο, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 94 ετών

Το κάθε κείμενο έχει την ταυτότητα της εποχής που γράφτηκε. Και όσο αντέξει», είχε πει ο Η. Χ. Παπαδημητρακόπουλος σε εκείνη τη συνέντευξη που είχε δώσει στην «Κ» τον Φεβρουάριο του 2017. Συμφώνησε να τον συναντήσω μετά μια σειρά τηλεφωνημάτων –απογευματινών συνήθως– που κράτησαν περίπου δύο μήνες. Και σίγουρα δεν θα είχα καμία τύχη εάν δεν υπήρχε το γεγονός της βράβευσής του με το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων του 2015 για το σύνολο του λογοτεχνικού του έργου.

fba17Κυκλοθυμικός: Θα μπορούσε να είχε αποφύγει τέτοιου είδους δηλώσεις, αλλά γνωρίζει καλά πως η μνήμη του κόσμου είναι κοντή και κυρίως, πως στην ουσία οι αρχαιότητες της Βενιζέλου όπως και γενικότερα του μετρό, ενδιέφεραν ελάχιστους ανθρώπους. 

Εργάστηκα ως αρχαιολόγος πεδίου στο σταθμό της Δημοκρατίας στον Βαρδάρη την περίοδο 2016-2017.

Υπάρχει μια δόση συγκίνησης όταν αντικρύζεις τον χώρο που εργάστηκες να είναι πλέον λειτουργικός και να έχει πάρει τη μορφή για την οποία προοριζόταν. 

 Από την άλλη, είναι ακόμα ζωντανή η μνήμη μου για τις εποχές της ανασκαφής, δεν πέρασαν δα και τόσα πολλά χρόνια.

lazaridouΥπαρχουν ανθρωποι μεταξωτοι. Δεν ανηκω σ αυτους. Πολυ συχνα με παρεξηγουν. Μ αγαπουν , αλλα δε με συμπαθουν και ολοι. Για πολλους, εχω ακατανοητο φερσιμο, αλλοι νομιζουν οτι σνομπαρω , αλλοι μ εκτιμουν αλλα χωρις να μπορουν και ακριβως να με καταταξουν καπου….απο μικρη με κυνηγαει αυτο…υπηρχε και μια φημη που μ ακολουθουσε μικροτερη οτι ειμαι τοξικομανης (λογω του απλανους βλεμματος που εχω οταν  φοβαμαι )…..η αληθεια …..ημουν και λιγο σνομπακι…μου διναν βραβεια στο φεστιβαλ κινηματογραφου δεν πηγαινα να τα παρω, ελεγα αβερτα οχι (πολυ ακριβα οχι ) σε τηλεορασεις κλπ και νομιζα οτι ειμαι κατι σαν τη ζαν ντ αρκ του θεατρου.

 fba15Για το οποίο αναφέρεται πως ο αξέχαστος Γιάννης Παπαϊωάννου είχε πει:
 
"για να γίνει κάποιος ρεμπέτης πρέπει πρώτα να περάσει τη γέφυρα..."
 
Η  συνθήκη είναι βέβαια αναγκαία και όχι ικανή.
 
Περάσαμε χιλιάδες φορές από εκεί αλλά ρεμπέτες δεν γίναμε.
 
Το γεφυράκι ήταν το αγαπημένο μας.

levistros3Σ.Δ. Να προσθέσω κάτι σχετικό με τον τίτλο. Στο μυαλό μου λοιπόν θεωρώ ινδιάνικες φυλές σήμερα και όλες αυτές τις υβριδιακές ομάδες που κυκλοφορούν στις μητροπόλεις τoυ κόσμου με τα δικά τους χαρακτηριστικά, σύμβολα, αναζητήσεις, κουλτούρες και προπάντων με τη μουσική. 

Στο θέμα μας τώρα. Όλοι εμείς λοιπόν, φίλοι, γνωστοί, συνάδελφοι  και συγγενείς, γιατί ποτέ δεν είδαμε αυτή τη διάσταση της Ιστορίας που αναφέρει ο Στάινερ στο άρθρο που ακολουθεί; Μία διάσταση που μπρος στα μάτια μας ήταν από αυτά που πάνω κάτω είχαμε μάθει και από το σχολείο και από δικές μας αναζητήσεις.  Να γιατί όταν μας λένε αυτή την εκδοχή δεν ξαφνιαζόμαστε, αλλά μας φαίνεται τόσο αυτονόητη.