Δοκίμιο - στοχασμοί (197)
Δύο ακόμα που τα βρήκαμε καλά και δυνατά για τον Βασίλη Παπαβασιλείου, το ένα της Όλιας και το άλλο δικό του
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Όλια Λαζαρίδου, σήμερα από το fb: ΓΙΑ ΤΟ ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
(Στη Στέλλα Χαραμή , στο Monopoli)
@Όλια Λαζαρίδου, ηθοποιός – σκηνοθέτρια: «Υπάρχουν ακόμα μερικά πουλιά αυτής της σπάνιας ράτσας σαν του Βασίλη γύρω μας. Ας τα νοιαστούμε»
Ο Βασίλης ήταν ένας λευκός κλόουν. Σπαρακτικός και αστείος. Οικείος μα και απρόσιτος. ΄Ισως αυτό το τελευταίο του χαρακτηριστικό ήταν που τον έκανε να μας γλιστρήσει έτσι ξαφνικά από τα χέρια.
Για τον πολίτη Χρήστο Ράμμο, του Nicolas Sevastakis, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Μερικοί άνθρωποι δεν ταυτίζουν το αξίωμα και τη θεσμική τους διαδρομή με τη σιωπή, τα στραβά μάτια, τις εκδουλεύσεις στους κυβερνητικούς μηχανισμούς. Επιμένουν, με τον τρόπο τους, να πιστεύουν μέσω της πράξης τους στην res publica, στην ελεύθερη πολιτική κοινότητα όπου δεν έχουν τον πρώτο λόγο αδιαφανή δίκτυα, κρατικο-επιχειρηματικά κονσόρτσιουμ, παρασκηνιακά αντιδημοκρατικά παιχνίδια. Ο Χρήστος Ράμμος, ο "Ράμμος της ΑΔΑΕ" (Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών), ήταν - και είναι- μια τέτοια περίπτωση. Μέσα από την καρδιά του δικαστικού σώματος και συγχρόνως με μια αίσθηση επείγοντος για τα δικαιώματα που παραβιάζονται και επιπλέον για την αλήθεια.
Όση αλλεργία έχω στον προσηλυτισμό, άλλη τόση έχω και στην παραβίαση του προσώπου μου από αγνώστους, του Yorgos Kyriakopoulos, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Χτες το μεσημέρι, έξω από το συμπαθέστατο νοσοκομείο Λευκός Σταυρός, όπου εγχειριζόταν επιστήθιος φίλος, με πλησιάζει ένας καθ'όλα αξιοπρεπής κύριος με καρώ κοντομάνικο πουκάμισο παλιάς σχολής, μπεζ παντελόνι και καστανό μαλλί κολλημένο με "τσατσάρα" σε άψογη φόρμα "Βαλεντίνο". Κάπνιζα αφηρημένος στην αγωνία μου γιατί η εγχείρηση κρατούσε σχεδόν τον διπλάσιο χρόνο από τον προβλεπόμενο και υποθέτω ότι δεν θα ήμουν στα πιό κοινωνικά μου. Τεντώνει λοιπόν το χέρι του ο υπεράνω υποψίας κύριος, κρατώντας ένα γυαλιστερό φυλλάδιο και μου λέει "Χριστιανικό Ραδιόφωνο". Προς στιγμήν και απορροφημένος σε δυσάρεστες σκέψεις όπως ήμουνα δεν κατάλαβα την παραίνεση και είπα ένα αδιάφορο "ευχαριστώ πολύ", τραβώντας την τζούρα μου.
Μάριο Βάργκας Λιόσα: «Δεν μετανιώνω για τίποτα», της Ελεάννας Βλαστού
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Ενας μεγάλος συγγραφέας της σύγχρονης λογοτεχνίας πέθανε στη Λίμα τον περασμένο μήνα. Ευελπιστούσε να πεθάνει γράφοντας, έτσι είχε πει το 2018 ο Μάριο Βάργκας Λιόσα. Είχε γράψει ήδη πολύ. Είχε προλάβει να κλείσει τα 89 του χρόνια, να διδάξει, να αρθρογραφήσει επί σειράν ετών, να πάρει το βραβείο Νομπέλ, να ζήσει σε πέντε χώρες, να πολιτευθεί, να τερματίσει μια στενή φιλία μέσα σ’ ένα θέατρο δίνοντας μια –διαβόητη– γροθιά στον Γκαρσία Μάρκες και να κρατήσει μυστικό τον λόγο της λογοτεχνικής επίθεσης επί δεκαετίες. Είχε επίσης προλάβει να παραμείνει παντρεμένος για 50 χρόνια, να ερωτευτεί παράφορα και να επιστρέψει στη σύζυγό του.
ΘΑΛΗΣ+ΦΙΛΟΙ, το βιβλίο του μήνα: "Πίσω από το πέπλο | Οι μαθηματικοί του 20ού αιώνα", του Τεύκρου Μιχαηλίδη
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Γιώργος Λ. Ευαγγελόπουλος. Οι Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης επανεξέδωσαν πρόσφατα, το έργο του σκωτικής καταγωγής μαθηματικού, Eric Temple Bell (1883-1960), "Οι μαθηματικοί", το οποίο αναφέρεται στον βίο και στα επιτεύγματα σπουδαίων μαθηματικών, από τον Ζήνωνα έως τον Poincare. Ποια μύγα με τσίμπησε και έκανα στο fb μια μικρή αναφορά στον Αμερικανό μυθιστοριογράφο Τζόναθαν Φράνζεν;
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Τζόνοθαν Φράνζεν ( Ιλινόι, 1959), μυθιστοριογράφος και δοκιμιογράφος. Διορθώσεις (2001) είναι το πρώτο του μυθιστόρημα που τότε που το διάβασα το είχα βρει εξαιρετικό. Γι'αυτό αγόρασα και διάβασα τα υπόλοιπα μυθιστορήματά του που κυκλοφόρησαν στην Ελλάδα στα επόμενα είκοσι χρόνια, που όλα μου άρεσαν. Το Ελευθερία ( 2011) μου άρεσε πολύ. Όπως με όλα τα έργα τέχνης που μας συνεπαίρνουν φέρνοντας τα πάνω κάτω μέσα μας, οι λόγοι που καταφέρνουντελικά κάτι τέτοιο είναι εν μέρει συνειδητοποιημένοι, αυτοί αυτοί που έχουν να κάνουν με τη ζωή μας, τις ανάγκες μας και την παιδεία μας και εν μέρει ασυνειδητοποίητοι, όπως λόγου χάρη συμβαίνει εξ αιτίας των γούστων μας και των ονείρων μας.
Τι σημαίνει: Παντελόνια ή Γεωργιάδης vs Πολάκης
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Παύλος Μεθενίτης. Αύριο θα πάτε στο δικαστήριο; Εχετε τα παντελόνια ή θα πρέπει να σας βρούμε άλλου είδους ενδυμασία; Ή θα πάτε για να υποστείτε τις συνέπειες ή θα αποδείξετε για άλλη μία φορά ότι είστε ψευτόμαγκας;», ωρυόταν έξαλλος τις προάλλες ο Αδωνις Γεωργιάδης στην επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων, απευθυνόμενος στον Παύλο Πολάκη, ο οποίος, φυσικά, σήκωσε το γάντι που του πέταξε ο υπουργός Υγείας. «Θα μας πει για παντελόνια ο Γεωργιάδης που έχει βρίσει από τον Καραμανλή μέχρι τον Σαμαρά και μετά τους γλείφει;», αναρωτήθηκε στους ίδιους τόνους ο βουλευτής Χανίων του ΣΥΡΙΖΑ.
«Η ανατομία της επίδρασης» του Χάρολντ Μπλουμ (κριτική) – Η καταγωγική γραμμή που συνδέει τους καλλιτέχνες και τα έργα τους
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Φώτης Καραμπεσίνης. Για τη λογοτεχνική μελέτη του Χάρολντ Μπλουμ (Μπρονξ, Νέα Υόρκη, 1930- Κονέντικατ, 2019) ) με τίτλο «Η ανατομία της επίδρασης – Η λογοτεχνία ως τρόπος ζωής», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Gutenberg, σε μετάφραση Κώστα Αντωνίου.
Μια εναρκτήρια διαπίστωση. Αυτό το βιβλίο δεν είναι ιδιαίτερα φιλικό προς τον σύγχρονο αναγνώστη. Ο Μπλουμ δεν δείχνει να τον έχει σε μεγάλη εκτίμηση, δεδομένου ότι όποιος έχει διαβάσει έστω και μικρό μέρος του έργου του ανακαλύπτει ότι ελάχιστα μόνο προσεγγίζει τις ποιότητες του ιδανικού του. Εντούτοις, το βιβλίο σε κάποιους απευθύνεται, με κάποιους συνομιλεί, μολονότι όχι στους περισσότερους. Από την άλλη πλευρά, οι περισσότεροι δεν θα το αποκτήσουν κι ακόμα λιγότεροι θα το διαβάσουν. Όχι γιατί είναι ένα ακατανόητο βιβλίο.
Τουναντίον, όπως όλα τα βιβλία της τελευταίας περιόδου του συγγραφέα, δεν απαιτεί από το κοινό του ιδιαίτερη εξειδίκευση και γνώση. Όμως παραμένει δυσπρόσιτο και, όπως προείπα, ελάχιστα φιλικό, αν και ως τελική αποτίμηση πολύτιμο.
Σήμερα, χρειαζόμαστε έναν ενεργητικό αντιμηδενισμό για την υπεράσπιση των θυμάτων αλλά και για την υπόθεση της ζωής, του Nicolas Sevastakis, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
To 2000 είχε βγει στις αίθουσες το American Psycho, ταινία της Καναδής σκηνοθέτριας Μαίρη Χάρον βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Μπρετ Ήστον Έλις. Στην ταινία, ο Κρίστιαν Μπέιλ υποδύεται τον Πάτρικ Μπέητμαν, επενδυτή της Γουώλ Στρητ, παθολογικά νάρκισσο και δολοφόνο- φιγούρα που ο Έλις (και η Χάρον που το έκανε σινεμά) την συναρμολόγησε από τις πρακτικές και τις φαντασιώσεις της κάστας των γιάπηδων της δεκαετίας του ΄80.
Παύλος Μεθενίτης: Τις προάλλες, ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, ο κύριος Ντόναλντ Τραμπ, κατά τη διάρκεια επίσημου δείπνου της Εθνικής Ρεπουμπλικανικής Επιτροπής του Κογκρέσου, αναφερόμενος στην αύξηση των δασμών που επέβαλε η κυβέρνησή του στα εισαγόμενα προϊόντα, είπε πως πολλές χώρες σπεύδουν να διαπραγματευτούν με τις ΗΠΑ.
Ομως, στη δήλωσή του δεν χρησιμοποίησε ακριβώς τη λέξη «σπεύδουν», για να περιγράψει το πώς πολλά κράτη, τρομοκρατημένα από την αύξηση των δασμών, ζήτησαν διαπραγματεύσεις με την αμερικανική κυβέρνηση. Ο κύριος Τραμπ είπε επί λέξει πως οι χώρες «are kissing my ass to negotiate…», κάνοντας τους εκλεκτούς συνδαιτυμόνες του κυβερνώντος κόμματος να ξεραθούν στα γέλια,