Ανήκω σ'αυτούς που υποστηρίζουν, λαμβάνοντας υπόψη το μεγάλο μπάτζετ της ΕΡΤ, ότι η κρατική ραδιοτηλεόραση έχει τα μαύρα της τα χάλια. Ελάχιστες εκπομπές διασώζονται, ελάχιστες είναι αυτές οι καλές που αν δεν έβγαιναν στην ΕΡΤ δεν θα τις έβρισκες σε κανένα άλλο κανάλι. Όσο για το επίπεδο των περισσοτέρων δημοσιογράφων και ρεπόρτερ που βλέπουμε, δεν ξέρω αν είναι δυνατόν να υπάρχουν άλλοι αλλού με χαμηλότερο επίπεδο. Η δημοσιοϋπαλληλίστικη νοοτροπία φαίνεται ότι τα έχει διαποτίσει όλα κι όλους μέχρι το μεδούλι. Με λίγα λόγια οι άνθρωποι δε παίζονται στα, άκουσον άκουσον, τέσσερα κανάλια παρακαλώ την εποχή της κρίσης. Δεν ντρέπονται; Διατηρούν τέσσερα κανάλια με ελάχιστο σοβαρό έργο, με κακό προγραμματισμό και με ξεπερασμένη αντίληψη, όταν όλοι πιεζόμαστε από χίλιες μεριές. 

Πριν δυο μήνες έγιναν βουλευτικές εκλογές στην Ρουμανία. Νικητές αναδείχθηκαν οι Σοσιαλδημοκράτες συγκεντρώνοντας το 45% των εγκύρων ψηφοδελτίων, όταν το κεντροδεξιό κόμμα συγκέντρωσε 22%. Το μεγάλο ατού των Σοσιαλδημοκρατών ήταν η υπόσχεση για αύξηση των κοινωνικών δαπανών. Το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα ήταν ο κορμός της κυβέρνησης που υπήρχε πριν ένα χρόνο και που κατέρρευσε τότε υπό την πίεση διαδηλώσεων που γινόντουσαν με αίτημα την πάταξη της διαφθοράς στο δημόσιο. Σχεδόν όλες οι κυβερνήσεις που έχουν σχηματιστεί στη Ρουμανία την τελευταία εικοσαετία είναι συνασπισμού.

O πρόεδρος της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρίας Ευάγγελος Φιλόπουλος υποστηρίζει ότι η νόσος, από επάρατη έχει καταστεί πλέον χρόνια 

«Έχουν γίνει πολλά βήματα και πολλά άλματα στην αντιμετώπιση του καρκίνου, ώστε να μπορούμε να ισχυριστούμε ότι σε μεγάλο βαθμό η νόσος από επάρατη έχει καταστεί πλέον χρόνια, με μικρή επίπτωση στην ποιότητα ζωής των ασθενών», τονίζει στο ΑΠΕ/ΜΠΕ  με αφορμή τη σημερινή, παγκόσμια ημέρα κατά του καρκίνου, ο πρόεδρος της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρίας Ευάγγελος Φιλόπουλος.  

Η ακτιβίστρια Erin Janus παρουσιάζει σε αυτό το πεντάλεπτο βίντεο την αλήθεια που κρύβεται πίσω από την βιομηχανία γάλακτος.

Η Janus εξηγεί πως παράγεται το γάλα καθημερινά, πως οι αγελάδες βιάζονται και μένουν έγκυοι και πως απομακρύνονται τα μωρά από τη μαμά τους μέσα σε λίγες ώρες.

Με αφορμή το νέο του βιβλίο «Nyos, Η τελετή αθωότητας» ο αστροφυσικός και συγγραφέας μιλά για την επιστήμη, την κρίση, τα ζητήματα καρδιάς, τη ζωή μεταξύ Λονδίνου, Σαν Φρανσίσκο και Αθήνας.

Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1969. Ως οικογένεια δεν είχαμε ποτέ αρκετά χρήματα και έτσι οι παιδικές μου μνήμες δεν έχουν κάτι πολύ έντονο, πέρα από τα συνηθισμένα ενός παιδιού που μεγαλώνει στου Ζωγράφου. Το σχολείο ήταν για μένα ένας «περίπατος». Διάβαζα ελάχιστες ώρες κάθε μέρα και περνούσα τον υπόλοιπο χρόνο μου γράφοντας, ακούγοντας μουσική ή διαβάζοντας βιβλία απ' τη Δημοτική βιβλιοθήκη.

Τι εννοούμε όταν λέμε πράσινη αειφόρος κατανάλωση; Σ'αυτήν την ερώτηση προσπαθεί να απαντήσει η δραστήρια Ένωση καταναλωτών Βόλου - Θεσσαλίας με ένα βίντεο. Και το αποτέλεσμα μας ικανοποίησε. Είναι αρκούντως διδακτικό, και όσο πρέπει λιτό, ώστε στο τέλος να έχεις τη βεβαιότητα ότι κατάλαβες τα στοιχειώδη για τα θέματα που έθιξε. Θέματα, κατά τη γνώμη μας σημαντικά, που σχετίζονται με την πράσινη κατανάλωση και είναι η προστασία του περιβάλλοντος, η ποιότητας της ζωής μας και της υγείας μας. Λαμβάνοντας υπόψη ότι μιλάμε για μία κατανάλωση με εξοικονόμηση ενέργειας και φυσικών πόρων. Με ανακύκλωση. Και που στο δια ταύτα στόχος είναι η λιγότερη κατανάλωση κι αυτό μας άρεσε.

Ο Μάσιμο Ρεκαλκάτι είναι ίσως ο πιο γνωστός Ιταλός ψυχαναλυτής. Εμπνευσμένος από τον Λακάν και αναλυμένος από τον Ζακ-Αλέν Μίλερ, είναι καθηγητής, επικεφαλής σε νοσοκομεία Παίδων, ειδικεύεται στις διατροφικές διαταραχές και έχει γράψει πάνω από 30 βιβλία, μεταφρασμένα σε όλο τον δυτικό κόσμο. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε μέσα στο 2016 το εξαιρετικό του βιβλίο «Το σύμπλεγμα του Τηλέμαχου» από τις εκδόσεις Κέλευθος, σε μετάφραση Αννας Πλεύρη και Γιοβάννας Βεσσαλά. 

Σε όλη τη χώρα επεκτείνεται με τη νέα χρονιά το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης. Το πρόγραμμα εφαρμόστηκε πιλοτικά μέχρι το τέλος του έτους σε 30 δήμους της χώρας και ενίσχυσε 48.319 δικαιούχους, από τους οποίους το 50% περίπου είχε μηδενικό εισόδημα.