Σχόλια - Αναλύσεις (514)
Όχι άλλο «τσιμέντο». Θέλουμε πόλεις για να ζούμε, Γιώργος Γαβρίλης, από το fb + ένα σταγονίσιο σχόλιο
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Η απόφαση του ΣτΕ που έκρινε αντισυνταγματικές τις διατάξεις δίνοντας
νέα ύψη σε υφιστάμενα κτήρια
δημιούργησαν μεγάλη αναστάτωση στην κτηματαγορά και σε ε
ργολαβικά, κατασκευαστικά συμφέροντα.
Αμέσως, ο υπουργός Περιβάλλοντος δήλωσε ότι θα βρει τρόπο για να
αναζωογονήσει τις ίδιες διατάξεις.
Ταυτόχρονα εκδηλώθηκε κύμα προπαγάνδας, με απειλές προς τους
πολίτες, ότι εξαιτίας αυτής της απόφασης θα υπάρξει νέα αύξηση στα ενοίκια!
Ο πολιτικός κυνισμός που χαρακτηρίζει την προπαγάνδα τους, δείχνει το μέγεθος των συμφερόντων που
διακυβεύονται.
Το δεύτερο ΕΣΥ και οι χρόνιες παθήσεις των στρατιωτικών νοσοκομείων
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
Πάσχος Μανδραβέλης. Στον δυτικό κόσμο, μόνο οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις έχουν στρατιωτικά νοσοκομεία. Για δύο λόγους: Πρώτον, έχουν ανοιχτά πολεμικά μέτωπα. Δεύτερον και κυριότερο, στις ΗΠΑ δεν υπάρχει Εθνικό Σύστημα Υγείας που θα καλύπτει τις ανάγκες (και) των στρατιωτικών.
Εδώ που τα λέμε, θα ήταν κωμικό να γυρνάει τραυματίας από τη μάχη και να τον ρωτάνε στην υποδοχή «έχετε ασφαλιστική κάλυψη ή θα πληρώσετε από την τσέπη σας;».
Κάτι φαίνεται να αλλάζει προς το καλύτερο
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Κώστας Καλλίτσης. Η τάση είναι εύθραυστη και ευάλωτη, μπορεί να ανακοπεί σε έναν επόμενο τόνο της γενικότερης κρίσης. Είναι, όμως, πολύ ενδιαφέρουσα: Το τελευταίο διάστημα, η λογική φαίνεται να κερδίζει πόντους στην κεντρική πολιτική σκηνή.
Το πολιτικό προσωπικό δείχνει να αναπροσανατολίζεται με πυξίδα τα μεγάλα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα –σε αυτό το πεδίο φαίνεται ότι επιλέγει να ανταγωνιστεί και να συγκρουστεί.
Και, έστω δειλά, αρχίζουν να ανιχνεύονται κάποια σημάδια μιας διαφορετικής κανονικότητας στο διάλογο και την πολιτική αντιπαράθεση. Μετά από μια παρατεταμένη περίοδο αρρωστημένης αυτοαναφορικότητας του κομματικού συστήματος και κενής περιεχομένου λογοκοπίας, αξίζει αυτά να τα ξεχωρίσουμε.
Αννέτα Καβαδία: Μη μιζεριάζετε, βρε!
Επιλέγων ή Συντάκτης Φώτης Νυχτολέας
Σας έχουμε νέα! Δεν είμαστε φτωχοί, απλώς νιώθουμε έτσι. Δεν δυσκολευόμαστε να τα βγάλουμε πέρα, απλώς είμαστε γκρινιάρηδες και μίζεροι. Ποιος τα λέει αυτά; Μα, η κυβέρνηση της ΝΔ διά στόματος, για άλλη μία φορά, Άδωνι Γεωργιάδη.
Εξηγούμαστε: καλεσμένος σε τηλεοπτική εκπομπή στο Action24, ο υπουργός Υγείας κλήθηκε να σχολιάσει τα ευρήματα πρόσφατης έκθεσης της Eurostat, στην οποία εμφανίζεται πρώτη η Ελλάδα στους δείκτες της υποκειμενικής φτώχειας. Τι μας είπε λοιπόν; Πως «οι Έλληνες που δηλώνουν πως αισθάνονται φτωχοί είναι πολύ περισσότεροι από αυτούς που πραγματικά είναι», ότι «δεν πρέπει κάποιος να ξυπνάει και να νιώθει φτωχός, αλλά να σκέφτεται την ελληνική οικονομία που πάει πολύ καλά» και –κυρίως− πως «πρέπει τώρα που νικήσαμε την πολιτική ηγεμονία της Αριστεράς, να νικήσουμε και την ψυχολογική της ηγεμονία.
Λαϊκός μοντερνισμός σε μουδιασμένη κοινωνία
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Σούζη Παλαιοκώστα
Νίκος Ξυδάκης. Ενας σαραντάρης ράπερ γίνεται εθνική-συλλογική φωνή, μιλώντας για το limbo στο οποίο αιωρείται η μουδιασμένη κοινωνία.
Στην τραγουδοποιία, την εθνική μας τέχνη, αυτό που σκοράρει στις κορυφές του Spotify είναι ο τελευταίος δίσκος του Λεξ. Ναι. Ενας σαραντάρης ράπερ γίνεται εθνική-συλλογική φωνή, μιλώντας για το limbo στο οποίο αιωρείται η μουδιασμένη κοινωνία, χωρίς πολιτικό υποκείμενο, χωρίς συλλογική αφήγηση. Ενας ράπερ εκφράζει αυτό που έχουν αποτύχει να εκφράσουν εκατοντάδες διανοούμενοι και δημοσιολογούντες. Και δίνει ένα μέτρο για την κρίση της πολιτικής.
Δέκα σημεία για την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ, του Yannis Almpanis, από το fb και 2 σταγονίσια σχόλια
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
1. Γενικά γίνεται κατάχρηση της φράσης «γράφεται Ιστορία». Αυτή τη φορά όμως αποτελεί κυριολεξία. Η ανατροπή του Άσαντ αλλάζει τον ρου της Ιστορίας όχι μόνο στη Συρία, αλλά σε όλη τη Μέση Ανατολή.
2. Αφετηρία κάθε εκτίμησης για τη Μέση Ανατολή είναι πως οτιδήποτε λέγεται, ισχύει για σήμερα και αύριο μπορεί να ανατραπεί. Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί πριν 3 εβδομάδες ότι το καθεστώς Άσαντ θα κατέρρεε μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα. Σε λίγο καιρό όσοι εμφανίζονται σήμερα νικητές μπορεί να αντιμετωπίσουν μεγάλα προβλήματα εξαιτίας της νίκης τους.
Nοιάζεται ο δημοσιογράφος Κώστας Καλλίτσης που παγώνουν με νόμο οι συλλογικές διαπραγματεύσεις και η διεκδίκηση πραγματικών αυξήσεων στον κατώτατο μισθό;
Επιλέγων ή Συντάκτης Φώτης Νυχτολέας
Τις επόμενες ημέρες θα απασχολήσει την Ολομέλεια της Βουλής ένα νομοσχέδιο που αφορά τη μισθωτή εργασία: Συλλογικές διαπραγματεύσεις και κατώτατο μισθό. Ορίζει ότι ο κατώτατος μισθός θα προκύπτει (παρά τη διαφωνία της ΓΣΕΕ και του ΣΕΒ) από έναν αλγόριθμο, έτσι ώστε να μην επιτρέπονται αυξήσεις του κατώτατου μισθού πάνω από τον πληθωρισμό και τη γενική παραγωγικότητα. Αναφορικά, δε, με την υποχρέωση της χώρας -σε συμμόρφωση με σχετική ευρωπαϊκή οδηγία- να καταρτίσει συγκεκριμένο σχέδιο για να καλυφθεί το 80% των μισθωτών από συλλογικές συμβάσεις, το νομοσχέδιο πετά τη μπάλα στην εξέδρα.
Μια ιδέα του Νικόλα Σεβαστάκη για το πρόσωπο του Προέδρου της Δημοκρατίας που τη βρήκα καλή, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί πολίτες ή και πολιτικά κόμματα δεν μπορεί να έχουν ιδέες για το πρόσωπο του Προέδρου της Δημοκρατίας.
Ακούω για πολιτικά παιχνίδια, όμως οι πολιτικές δυνάμεις και ιδίως όσες θεωρούν πως η υπάρχουσα κυβερνητική πλειοψηφία είναι επιβλαβής, δεν είναι δυνατό να πάψουν να φαντάζονται και εναλλακτικές πολιτικές και διαφορετικά πρόσωπα (για όλα τα αξιώματα).
Ο Χρήστος Ράμμος είχε μια συγκεκριμένη στάση σε ένα από τα κεφαλαιώδη θέματα της προηγούμενης περιόδου, το θέμα των υποκλοπών/ παρακολουθήσεων.
Έρχεται πάλι εκείνη η ώρα που όλοι θα «χαρούμε» με το Spotify Wrapped
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Σούζη Παλαιοκώστα
Γιάννης Παπαϊωάνου. Κάθε χρόνο, την ίδια περίπου εποχή, η πανηγυρική ιαχή του “Spotify Wrapped” διαταράσσει τον ψηφιακό μας βίο. Πολύχρωμες κάρτες γεμίζουν το Instagram, το Twitter και το TikTok, σαν μια επιδημία αυτοαναφορικότητας. Το καθιερωμένο ετήσιο «δώρο» της πλατφόρμας, παρουσιάζεται ως προσωπική ανασκόπηση, αλλά μοιάζει περισσότερο με επιτηδευμένο καθρέφτισμα της συλλογικής ματαιοδοξίας μας.
Η αφήγηση είναι απλή: «Κοιτάξτε ποιος είμαι μέσα από τη μουσική μου!». Αλλά ποιος πραγματικά νοιάζεται; Οι καλλιτέχνες και τα τραγούδια που ακούσαμε δεν είναι απλώς μια λίστα.
ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ: Η ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΗ, του Nikos Xydakis
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Εμειναν κάτι κουφώματα, κάτι νεροχύτες, γυμνά όρθια στην παλιά λεωφόρο Καβάλας, «πωλούνται υλικά κατεδαφίσεως», και κανα δυο εκατομμύρια λαός άστεγος και εμπερίστατος. |||
Πολλοί αναρωτιούνται αν υπήρξε σχέδιο διάλυσης της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης και κυβερνητικής Αριστεράς. Δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε τώρα, μπορεί και να υπήρξε, θα το δουν στα αρχεία οι μακρινοί μας απόγονοι. Πιστεύω όμως ότι για τούτη την ήδη μακρά, βασανιστική πορεία αποσύνθεσης αρκούν ως αίτια η πνευματική ανεπάρκεια, τα συμπλέγματα και, κυρίως, η ματαιοδοξία του ηγετικού πυρήνα.