Η δικαίωση της προσφυγής πολλών δημοτικών αρχών για να σώσουν τις πόλεις τους από την υπερδόμηση και την απληστία των κατασκευαστών και του real estate,  έρχεται να επιβεβαιώσει την ανάγκη ότι μπροστά στη σαρωτική επέλαση της νέας αντιπαροχής, που θέλει να τσιμεντώσει και τη τελευταία γωνιά των πόλεων, να υπάρξουν κοινωνικές και πολιτικές αντιστάσεις. 

Δυστυχώς σε αυτή την προσπάθεια των δημοτικών αρχών, ο Δήμος Πειραιά, από τις μεγαλύτερες πόλεις της χώρας, απουσίαζε από αυτή τη διεκδίκηση….

Γιώργος Γαβρίλης - Giorgos Gavrilis

ΑλλάΖΟΥΜΕ τον Πειραιά για όλους & όλες - Γιώργος Γαβρίλης

Σ.Δ. Τα νέα ύψη που έδινε ο νέος νόμος σε υφιστάμενα κτίρια προφανώς και είναι πρόβλημα σε πόλεις σαν τις δικές μας που είναι τόσο στριμωγμένα τα κτίρια με συνέπεια να μην αναπνέουν και τα μισά από αυτά δεν βλέπουν ήλιο και ουρανό και καλώς κρίθηκαν  αντισυνταγματικές οι νέες διατάξεις. Με λίγα λόγια περισότεροι όροφοι σημαίνει περισσότερο τσιμέντο και περισσότερο τσιμέντο σ'αυτές τις πόλεις σημαίνει υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Κι εγώ αν ήμουν στο ΣτΕ αυτό θα ψήφιζα ιδιαίτερα αν ζούσα σε περιοχή με χαμηλό συντελεστή δόμησης και ελεύθερους χώρους και εννοείται ότι δεν θα είχα στο μυαλό μου ψήφους και ρευστό μέσα από περίεργες διαδρομές να φουσκώνει  λογαριασμούς δώθε και κείθε.

Λέω όμως ότι το κύριο θέμα που έχουν σχεδόν όλες τις πόλεις μας, είναι ότι υπάρχουν ελάχιστοι ελεύθεροι χώροι και αστικό πράσινο πολύ κάτω από το όριο που έχει θέσει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας. Αν κάτι έχω παρατηρήσει είναι οι λίγοι αγώνες που υπερασπίζονται ελεύθερους χώρους που σχεδιάζουνε να τους οικοδομήσουν, αλλά δεν θυμάμαι αγώνες για να κερδηθούν νέοι ελεύθεροι χώροι. Φυσικά έχω στο μυαλό μου και τα πάρκα τσέπης, όταν στις πόλεις μας υπάρχουν πολλά ερειπωμένα κτίρια που είναι υπό κατάρρευση και παρατημένα. Αυτό το σπορ δεν το έχουνε καλλιεργήσει, δήμοι, οικολόγοι και γενικά πάσης φύσεως κάτοικοι των πόλεων που θέλουν να νιώθουν όμορφα στις γειτονιές τους.