Σχόλια - Αναλύσεις (514)
Κώστας Παπαδάκης - Δημοτικός Συμβουλος στο Δήμο Αθηναίων.
Δεν είναι η πρώτη φορά που αναφέρομαι στο θέμα. Είναι γνωστό ότι η πολιτική κηδεία δεν έχει τελετουργικό. Καμία κυβέρνηση από όσες πέρασαν δεν το νομοθέτησε, κανείς Δήμος ή Δημόσια Αρχή δεν έχει μεριμνήσει για να υλοποιήσει ουσιαστικά τον θεσμό αυτόν και καμία λαϊκή παράδοση δεν έχει ακόμα διαμορφωθεί ώστε να έχει δημιουργήσει μια πολιτιστική τυπολογία που να αποτελεί τη βάση της σχετικής τελετής, να αποδίδει την απαιτούμενη κοινωνική τιμή στο νεκρό και να απελευθερώνει τη συναισθηματική φόρτιση του πόνου για την απώλεια, όπως επιτηδευμένα πράττει εδώ και αιώνες η εκκλησία.
Πώς θα απαντήσει η Ρωσία στην κλιμάκωση – Θα κάνει ο Μπάιντεν επόμενο βήμα; Του Σταύρου Λυγερού
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Μετά τους αμερικανικούς ATACMS ήρθε η σειρά των βρετανικών Storm Shadow να πλήξουν στόχους στη ρωσική επικράτεια. Η Μόσχα δεν έχει ακόμα απαντήσει, αλλά ήδη δυτικές πρεσβείες ή κλείνουν ή περιορίζουν δραστικά τη λειτουργία τους, φοβούμενες ότι θα γίνουν στόχος ρωσικής πυραυλικής επίθεσης.
Εάν –όπως όλα δείχνουν– η Δύση συνεχίσει τις πυραυλικές επιθέσεις, το Κρεμλίνο δεν έχει άλλη επιλογή από το να διατάξει αντίποινα.
Ολοκληρώθηκε το Συνέδριο της ΚΕΔΕ αλλά οι αιχμές έμειναν αναπάντητες ή η τοπική αυτοδιοίκηση στο έλεος μιας εχθρικής κυβέρνησης;
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
Ζωή Γεωργούλα. Το ετήσιο Συνέδριο της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ), που διεξήχθη στη Ρόδο από τις 7 έως τις 9 Νοεμβρίου, σφράγισε η εχθρική στάση της κυβέρνησης απέναντι στον θεσμό της τοπικής αυτοδιοίκησης. Πραγματοποιήθηκε με κάθε επισημότητα, με την παρουσία σειράς υπουργών και άνοιγμα των εργασιών από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κ. Σακελλαροπούλου, αλλά την παράσταση επιχείρησε να κλέψει ο αιφνιδιασμός των δημάρχων από την εξαγγελία του υπουργού Εσωτερικών, Θ. Λιβάνιου, για νέο εκλογικό νόμο. Ωστόσο, δεν δόθηκαν απαντήσεις στην οξεία αντιπαράθεση για σειρά ζητημάτων, ιδιαίτερα όσων εμπίπτουν στο χαρτοφυλάκιο του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Θ. Σκυλακάκη.
Σκέψεις για τα 51 Χρόνια από το Πολυτεχνείο Νοέμβρης 2024, της Evi Tzanetti, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Σ.Δ. Με συγκίνησε μ'εκείνο το μυστήριο τρόπο που μας συγκινεί ένα απλό έργο τέχνης αυτό το μικρό άρθρο για το Πολυτεχνείο, με έπεισε για την προσέγγισή του που πατάει στα βιώματα της αρθρογράφου καθώς και ένιωσα ότι βρίσκομαι πολύ κοντά όταν μιλά για τα μεγάλα προβλήματα του σήμερα και του αύριο. Πιστεύω ότι ένας λόγος που προέκυψε αυτό το διαμαντάκι είναι ότι η αρθρογράφος ήταν μία από τους χιλιάδες νέους και νέες που πυρετωδώς τάιζαν εκείνες τις τρεις αναπάντεχες μέρες τη φωτιά του Πολυτεχνείου. Ένας άλλος είναι προφανώς το χάρισμα του να μπορείς να κεντάς με τις κλωστές αυτών που ένιωσες, σκέφτηκες και έζησες τα όνειρα που σε έφτιαξαν για να γίνεις ένα με άλλους, φίλους, γνωστούς και αγνώστους, στον αγώνα για ζωή, χάρισμα που για μένα η αρθρογράφος το έχει και το δούλεψε.
Evi Tzanetti. Τρακ και αμηχανία. Πολλά χρόνια σιωπής για μένα και δεν είναι μόνο η απόσταση από τα έδρανα είναι και η νέκυια, το πένθος για ένα γεγονός που σφράγισε την ζωή μας. Όπως με τον θάνατο ενός πολύ αγαπημένου προσώπου που μετά δεν μπορείς ν’ αναπαράγεις την εικόνα του, όπως μας εξήγησε ο αγωνιστής, ψυχίατρος στην συνέχεια, Νίκος Σιδέρης.
Ο Παράκλητος και ο Μοιραίος και στο τέλος " Αν η Αριστερά θέλει να είναι Νέα, πρέπει να αποβάλει τη λογική του «ελάτε να σας πω εγώ που ξέρω"
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Σ.Δ (ομιλών ως συμπάσχων παρατηρητής).
Οι απωθητικές πλευρές της Συριζέϊκης Αριστεράς ήταν εκεί χρόνια πριν. Απλά τα τελευταία δύο χρόνια, σε μία περιρρέουσα που κριτική και αυτοκριτική ήταν στο άντε γεια σ'αυτό το αρχηγικό κόμμα (αρχηγικό και αριστερό δεν είναι σχήμα οξύμωρο στην εποχή μας;) πήραν κεφάλι και οδήγησαν όσους δεν έφυγαν με θλιμμένη καρδιά, στο να βγάλουν φόρα παρτίδα, άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο, τον χειρότερο εαυτό τους. Ναι, αυτόν που η εχθροπάθειά του έδινε προς κάθε κατεύθυνση τα ματωμένα ρέστα της. Η αυτοκαταστροφική μανία όσων στελεχών, μελών και φίλων ψηφοφόρων απέμειναν, έπαιρνε κεφάλια με υπερωρίες. Κι όλοι αυτοί οι αριστεροί, χούλιγκαν πια, οδηγήθηκαν σε μια αξιοθρήνητη κατάσταση. Προφανώς τα επιφανή στελέχη έχουν και τη μεγαλύτερη ευθύνη γι'αυτά τα απερίγραπτα χάλια, αλλά πως γίνεται και πάντα είναι αυτοί που δεν ντρέπονται καθόλου για το λάδι που ρίχνουν στη φωτιά, ε πώς;
Η ενσάρκωση από τον Τραμπ στις Η.Π.Α ενός νέου τύπου καθεστώτος, αυτού του μεταφασισμού, αλλά και στην υφήλιο από τους κάθε είδους Τραμπ, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Nicolas Sevastakis.Τραγωδία τα πρόσωπα που προαναγγέλλονται για την κυβέρνηση Τραμπ. Πρόσωπα και ιδέες που κηρύσσουν πόλεμο στις δημόσιες υπηρεσίες. στην όποια ιδέα κοινωνικής δικαιοσύνης και στα δικαιώματα. Ένας κλιματικός, πολιτικός και πολιτισμικός εφιάλτης που χρειάζεται διαρκή κινητοποίηση διανοητικών και κυρίως κοινωνικών δυνάμεων. Νομίζω ότι ένα συμπέρασμα που πρέπει να βγει από την περίοδο των πολυκρίσεων και της αστάθειας που ζούμε αφορά και το χώρο των πολιτικών ιδεών και της ευρύτερης δημόσιας κουλτούρας:
Αλλεργία στην κριτική, της Αννέτας Καββαδία
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Σούζη Παλαιοκώστα
Ήταν ένα περιστατικό που, υποκειμενικά μιλώντας, δεν έτυχε της προβολής που του αντιστοιχούσε. Ο λόγος για την επιδεικτική αποχώρηση των δικαστικών Γεωργίας Αδειλίνη και Ιωάννας Κλάπα από την αίθουσα της Γερουσίας της Βουλής, την ώρα που μιλούσε ο Αλέξης Τσίπρας.
Η ιστορία έχει ως εξής: την Παρασκευή 1/11 συνδιοργανώθηκε από την Προεδρία της Δημοκρατίας και τη Βουλή των Ελλήνων, εκδήλωση με θέμα «Ενδυναμώνοντας τη Δημοκρατία. 50 χρόνια από την ελληνική επανεπικύρωση της ΕΣΔΑ και 75 χρόνια από την ίδρυση του Συμβουλίου της Ευρώπης». Είχε προηγηθεί επετειακή εκδήλωση την προηγούμενη μέρα στο Ζάππειο. Στην ημερίδα συμμετείχε και ο πρώην πρωθυπουργός, ως μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Γιατί όλα χειροτέρεψαν για τα λαϊκά στρώματα σε όλον τον κόσμο στο τέλος ενός κύκλου που άνοιξε πριν περίπου μισό αιώνα;
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Κώστας Καλλίτσης. Η ιστορία λέει ότι ένας κύκλος άνοιξε πριν από περίπου μισό αιώνα, στα τέλη της 10ετίας 1970, μετά από δύο διαδοχικές πετρελαϊκές κρίσεις και το φαινόμενο του στασιμοπληθωρισμού, αφενός με την απόσυρση της κεϋνσιανής διαχείρισης και, κυρίως, με τη διάβρωση της εμπιστοσύνης της κοινωνίας στους σύνθετους δημοκρατικούς θεσμούς που είχε καταφέρει να δημιουργήσει. Παραβολή ή τι φταίει, του Yorgos kyriakopoulos, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Διάβασα πριν λίγο μία εξαιρετική ανάλυση εδώ (υπάρχει στο τέλος) γιά τα αίτια της νίκης του Τράμπ ή της ήττας της Χάρις. Με την ανάλυση συμφωνώ 100%, αλλά θα ήθελα να προσθέσω μία μικρή διάσταση που έχει αφετηρία τα άτομα και όχι ομάδες του κάποτε, όπου συνεκτικός κρίκος ήταν οι ιδεολογικές συγγένειες, η αξιακή αλληλεγγύη, ο ταξικός - ή έστω οικονομικός - συνασπισμός συμφερόντων κ.ο.κ.
Και το κάνω αυτό γιατί στις σημερινές δυτικές δημοκρατίες, είμαι πιά πεπεισμένος ότι τα ποσοστά των υποψηφίων είναι πιό πολύ αθροίσματα εξαιρέσεων, παρά σύνολα θέσεων.
Δήλωση του 83χρoνου ανεξάρτητου γερουσιαστή Σάντερς για τα Αποτελέσματα των Προεδρικών Εκλογών του 2024
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Ο Γερουσιαστής Μπέρνι Σάντερς που εκλέγεται από το 2007 στο Βερμόντ (Πολιτικά ανεξάρτητος, αλλά ανήκει στην ομάδα των Δημοκρατικών στη Γερουσία) δημοσίευσε σήμερα 6.11.24 την ακόλουθη δήλωση για τα αποτελέσματα των προεδρικών εκλογών του 2024:
Δεν θα έπρεπε να προκαλεί μεγάλη έκπληξη το γεγονός ότι ένα Δημοκρατικό Κόμμα που έχει εγκαταλείψει την εργατική τάξη, διαπιστώνει τώρα ότι η εργατική τάξη το έχει εγκαταλείψει. Αρχικά ήταν η λευκή εργατική τάξη, και τώρα είναι και οι Λατίνοι και οι Μαύροι εργαζόμενοι. Ενώ η ηγεσία των Δημοκρατικών υπερασπίζεται το υπάρχον σύστημα, ο αμερικανικός λαός είναι θυμωμένος και θέλει αλλαγή. Και έχουν δίκιο.